حزب توده ایران

«آشتی» تنها با «توبه کردن» ممکن است! ورشکستگی سیاسی و زبونی «اصلاح طلبان» مدافع حاکمیت رژیم ولایت فقیه

در جریان انتخابات دهمین دورۀ مجلس شورای اسلامی، پدیدۀ جدیدی در کنش بخش هایی از نیروهای اصلاح طلب و خصوصاً شماری از چهره های اصلی مدعی رهبری جنبش اصلاح طلبی در ایران بروز عینی و روشنی یافت، که محمد رضا عارف، به عنوان یکی از سخنگویان اصلی این نیروها، آنرا سیاست ”اعتماد سازی با حاکمیت“ نامید. اساس فکری این راهکار جدید، تسلیم همه جانبه به خواست های ”رهبری“ و تلاش برای ”آشتی“ با ولی فقیه بود که مرز بندی با ”فتنه ۸۸“ را خط قرمز اجازه هرگونه فعالیت سیاسی در ایران اعلام کرده بود.

ریاست‌جمهوریِ ترامپ، محورِ گردآمدن جریان‌های خطرناکِ ماورایِ‌راست

برگزیده شدنِ دونالد ترامپ به‌مقام ریاست جمهوری آمریکا و آغاز به‌کار او، شکل‌گیری تحول‌هایی پرخطر و ابهام‌بر‌انگیزی را در سرتاسر جهان موجب شده است. شخصیت درظاهر نامتعادل، خودشیفته و مغرور دونالد ترامپ، در به‌وجود آمدن چشم‌اندازِ آینده‌یی نامطمئن و مملو از رویکردهای خطرناک عامل اصلی این دورنمای تیره و مبهم  نیست، بلکه دو فرایند عمدهٔ مرتبط با آن که رویدادهای جهانی آتی را تاریک می‌نمایاند، نخست قدرت گرفتن نیروهای ماورایِ‌راست- تا حد کسب قدرت اجرایی حکومتی در آمریکا- و دوم نضج‌گیری روندِ هماهنگ شدن نیروهای ماورایِ‌راست در دیگر کشورها با یکدیگر به‌منظور به‌وجود آوردن محوری برای ظهور و نفوذ ایدئولوژی‌ای از جنس فاشیسم و اِعمالِ سیاست‌هایی فاشیستی است!

اعتراض فزاینده مردم خوزستان به رژیم : خوزستان، استانی با شهرهایی گم‌شده در ریزگردها و گردوغبار

روزنامه اعتماد، ۲۶ بهمن‌ماه، در رابطه با اعتراض مردم اهواز، که بخش قابل توجهی از آنان هم وطنان عرب می باشند، نوشت:"مردم اهواز برای رساندن صدای‌شان به گوش مسئولان دیروز عصر جلوی فرمانداری و استانداری این شهر تجمع کردند و از مسئولان خواستند به مشکلات این استان توجه مضاعف کنند، مشکلاتی که دیگر تنها در هجوم ریزگردها خلاصه نمی‌شود، که با هر بارش باران، گِلی غلیظ درست می‌شود و خطوط انتقال برق را دچار مشکل می‌کند. آب هم که با پمپ کار می‌کند و با قطع برق، در لوله‌ها می‌ماند و به خانه‌ها نمی‌رسد."

مشوّق‌های مالیاتی برای سرمایهٔ خارجی و اثر آن بر خدمات همگانی دولتی

خصوصی‌‌سازی که یکی از اقدام‌های بنیادی در روند اجرای نولیبرالیسم اقتصادی سرمایه‌داری در دورهٔ جهانی‌سازی است، چیزی نیست جز گرفتن مالکیت و اختیار اموال و خدمات دولتی همگانی از دولت و سپردن آن به دست بخش خصوصی. بنابراین می‌شود گفت که در روند تحوّل اجتماعی در نظام سرمایه‌داری، خصوصی‌سازی در واقع بازگشت به گذشته است. یعنی باید صنعت یا بخش خدمات ملّی یا دولتی وجود داشته باشد تا بتوان آن را خصوصی کرد. ملّی کردن یا دولتی کردن بخش‌هایی از اقتصاد و تملک و ادارهٔ نهادهای صنعتی و تولیدی و زیرساختاری و خدماتی توسط دولت، روندی بوده است که به‌ویژه در قرن بیستم میلادی و پس از پیروزی انقلاب سوسیالیستی اکتبر در روسیه شتاب گرفت.

جشنوارهٔ فیلم فجر و چالشِ سینماگران مترقی

جشنوارهٔ فیلم فجر و حاشیه‌های آن، شکاف‌های موجود بین سینماگران و حکومتیان را بیشتر آشکار کرد. فاطمه معتمدآریا، در گفت‌وگو با "روزنامهٔ شرق"، ۱۹ بهمن‌ماه، در رابطه با حواشی جشنواره فجر و کنار گذاشتن فیلم "کاناپه" کار  کیانوش عیاری و اراده‌های خارج از سینما که برای سینما تعیین تکلیف می‌کنند، می‌گوید: "به‌اعتقاد بسیاری از اهالی سینما آقای عیاری کارگردانی یگانه و سینماگری مطلق هستند. ... معتقدم زمان منع سینماگران و کارهای فرهنگی گذشته است. سینماگران، هنرمندان بی‌آزاری هستند که می‌توانند به‌جای خشونت صلح و مهربانی و آرامش را ترویج دهند. ما آدم‌های سلامتی هستیم و شایسته این همه ممنوعیت نیستیم."

از شکستِ انقلاب مردمی بهمن ۱۳۵۷ تا «آشتی ملیِ» اصلاح‌طلبان با دیکتاتور

با سپری شدن ۳۸ سال از سال‌روزِ انقلاب بهمن ۱۳۵۷، گزافه‌ نخواهد بود اگر گفته شود وضعیت بسیار نامطلوب و بی‌ثبات اقتصادی- اجتماعی کنونی کشور ما، محصولِ تصمیمی است که بیش از سه دهه پیش رهبریِ مذهبی جمهوری‌اسلامی در محدود کردن حیطهٔ تغییرهای انقلابی گرفت. رهبریِ انقلاب و در رأس آن آیت‌الله خمینی، پس از سرنگونی و تارومار کردن کامل رژیم شاهنشاهی و طبقهٔ حاکمه آن و تصرف کردن ثروت آن‌ها، تصمیم گرفتند که انقلاب را می‌بایست در همان مرحلهٔ آغازین تغییرهای سیاسی متوقف کرد و به‌ویژه از روند دگرگونی‌های بنیادینِ اقتصادی و اجتماعی، به‌هر قیمت، جلوگیری کرد.

اطلاعیۀ کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران: بدرود رفیق خسروی

رفیق رکن‌الدین خسروی، هنرمند مردمی، از پایه‌گذاران هنرهای دراماتیک نوین در کشورمان و مبارزِ خستگی‌ناپذیر راه حزب توده‌های کار و زحمت، پس از نبردی دردناک با بیماری آلزایمر، در ۲۶ دی ماه، در لندن، دیده از جهان فروبست. سیسرو گفته بود بگذار تاریخ خود سخن بگوید و رفیق رکن‌الدین از زبان هنرهای نمایشی همواره سخن خود را گفته بود: ”ما بر صحنه‌های روشن تئاتر است که نقش آرمانی خود را می‌بینیم و از حقیقت وجود خودآگاه می‌شویم. ...“

به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب سوسیالیستی اکتبر ۲۰۱۷ - ۱۹۱۷ - دربارهٔ حق ملّت‌ها در تعیین سرنوشت خویش

 دهه‌های پایانی قرن نوزدهم و دهه‌های آغازین قرن بیستم میلادی، شاهد انقلاب‌های بورژوا-دموکراتیک  در اروپای شرقی و آسیا، جنگ جهانی امپریالیستی اوّل، و فروپاشی امپراتوری‌های روسیه، عثمانی، پروس، اتریش-مجار بود. در چنان شرایطی، مسئلهٔ ملّی و حق تعیین سرنوشت سیاسی ملّت‌ها تا حدّ جدا شدن از کشور سلطه‌گر، مسئله‌ای بود که مارکسیست‌های روسیه و اروپا و آسیا ناگزیر باید به آن توجه می‌کردند. لنین در این مورد آثار متعددی دارد، که یکی از شناخته‌شده‌ترین آنها، رسالهٔ «دربارهٔ حق ملّت‌ها در تعیین سرنوشت خویش» است. نوشتهٔ حاضر مروری است اجمالی بر آن رسالهٔ مشخص، به این امید که نکته‌های محوری آن را برجسته کند، و خوانندهٔ را به مطالعهٔ دیگر نوشته‌های لنین و دیگر اندیشمندان مارکسیست و ترقی‌خواه در مورد مسئلهٔ ملّی که جنبه‌های گوناگون و گاه پیچیده‌ای دارد برانگیزد.

فاجعه انسانی آتش سوزی ساختمان «پلاسکو» و بی توجهی و بی تدبیری مرتجعان حاکم

اقبال شاکری، رئیس کمیته عمران شورای شهر تهران، با ابراز تأسف از حادثهٔ رخ‌داده در ساختمان پلاسکو، گفت: "بارها آتش‌نشانی، اعضای شورای شهر تهران و کارشناسان ایمنی به ناامن بودن این ساختمان تذکر دادند.“
اقبال شاکری تصریح کرد:”ساختمان پلاسکو همچون ساختمان علاءالدین و دیگر بناهای تجاری که نه ایمنی لازم را دارند و نه از تجهیزات امدادی استاندارد برخوردار هستند آمادگی ایجاد بحران‌های شهری را دارند.“

حسن روحانی «اصول‌گرا» و «راست‌گرا» است، او نمایندهٔ مردم نیست!

با نزدیک شدن به موعد انتخاب "دوازدهمین رئیس‌جمهورِ" رژیم ولایت‌فقیه، در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶، بحثِ اصلی در رسانه‌های مُجازِ درون کشور تحلیل‌ها و گفت‌وگوهایی است پیرامونِ این سوآل: چه کسانی به‌عنوان نامزد انتخاباتی معرفی خواهند شد؟ این، در دیکتاتوری‌هایی که "نمایش" انتخاباتی برگزار می‌کنند عرفی است مرسوم. تنها چهار ماه به تاریخ برگزاریِ این انتخابات باقی مانده است اما مردم کشور هنوز نمی‌دانند که چه کسانی می‌خواهند یا اجازه دارند در انتخابات شرکت کنند و اینکه اصولاً این کسان چه برنامه‌یی دارند؟             

Top