حزب توده ایران

در دفاع از حقوق زنانِ کارگر و همهٔ زنان شاغل

فراخوان فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری برای برگزاری همایش زنان کارگر و زحمتکش

همکاران گرامی،

فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری، از بدو پایه‌گذاری خود، برای برابری، آگاه‌سازی و بهبود شرایط زندگی اجتماعی زنان کارگر مبارزه کرده است. از زمانِ تأسیس، در اکتبر ۱۹۴۵ (۱۳۲۱)، کنگره‌ها و فعالیت‌های بسیار دیگری را برای کارگران زن رزمنده برگزار و انجام داده است.

خواستِ برابری حقوق زنان، پرداخت مزد مساوی برای کار مساوی، مرخصی دوران بارداری و زایمان، احترام به شخصیت زنان، حفاظت آنان در قبال فحشا و قاچاق، از نخستین شعارها و بیانیه‌های فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری به‌شمار می‌آمده‌اند. 

جنبش طبقاتی سندیکایی به مبارزات و تلاش‌های خود در راه رهایی و شناساندن حقوق اجتماعی زنان کارگر می‌بالد. فدراسیون و سندیکاهای وابسته جزو نخستین تشکل‌ها بودند که زنان را در پست‌هایی مهم در زندگی روزانه و فعالیت‌های سندیکایی ـ نه به‌شکل نمایشی و صرفاً صوری- انتخاب کردند. فدراسیون اولین سازمانی بود که از زنان و مردان برای مبارزات مشترک طبقاتی‌شان با استثمار سرمایه‌داری و حرص و آز شرکت‌های چندملیتی و کارتل‌ها دعوت کرد. امروزه، سرمایه‌داری به‌همراه دولت‌های خود، در تلاش است که تمامی دستاوردهای چند دههٔ ما را حذف کند. آن‌ها حقوق و دستاوردهای ما شامل حق زندگی، کار، بازنشستگی، بهداشت، آموزش و غیره را می‌خواهند از ما بربایند. آن‌ها قصد دارند کارگران را به برده‌هایی مدرن و بدون داشتن هرگونه حق‌وحقوقی تبدیل کنند. شرکت‌های چندملیتی زنان، دختران و جوانان ما را برای افزایش سود خود استثمار می‌کنند. صندوق بین‌المللی پول، بانک جهانی، سازمان تجارت جهانی وضع قوانین و مقررات ضدِ کارگری بیشتری را دربارهٔ زنان کارگر و جوان خواهان‌اند. در کنگرهٔ هفدهمِ فدراسیون، که اخیراً در شهر دوربان افریقای جنوبی برگزار شد، در جمع‌بندی‌های خود بیان کرد که: زنان شاغل در زمرهٔ گروه‌هایی‌اند که بیشترین آسیب را از بحران‌ها می‌بینند و مصوبه‌هایی نیز مبتنی بر اقدام عملی به‌منظور توقف و حذف تبعیض بر ضدِ زنان و حمایت از دوران بارداری زنان صادر کرد.

هم‌اکنون مشارکت زنان در محیط‌های کاری به ۴۹.۶ درصد رسیده است، درحالی‌که برای مردان در سطح جهانی ۷۱.۶ درصد است. بالاترین آمار بیکاری و نیمه بیکاری متعلق به زنان است. در هر دو گروه کشورهای با درآمد بالا و پایین، زنان دستمزد کمتری دریافت می‌کنند و بالاترین میزان ساعات کاری پرداخت نشده را دارند و درعین‌حال آنان‌اند که  مسئولیت فرزندان و افراد کهن‌سال خانواده را نیز برعهده دارند. در تمامی جهان زنان ۴۰ درصد نیروی کار و ۵۷ درصد نیروی کار پاره‌وقت را تشکیل می‌دهند، که این خود بیانگر دسترسی نداشتن زنان به تأمین اجتماعی و خدمات دوران بارداری است. بحران اقتصادی سال‌های اخیر که زندگی اغلب کارگران را نابود کرده است، زنان کارگر بیشتری را بیکار و یا به کارهای نیمه‌وقت واداشته است که حاصل آن به حذفِ خدمات درمانی خودشان و فرزندان‌شان منجر شده است. در چنین اوضاع و احوالی، میزان مشارکت زنان شاغل در سازمان‌های سندیکایی بسیار پایین آمده (طبق آمار سال ۲۰۱۲ میلادی ۴۰ درصد است) و حتی حضورشان در این سازمان‌ها مشکل‌تر شده است. جنگ‌ها، که شرکت‌های انحصاری از آن بهره‌مند می‌شوند، سبب شده که میلیون‌ها نفر پناهنده شوند که ۵۰ درصد آنان زنان  و دختران‌اند. آنان در مسیر نجات خود از فاجعه‌های این جنگ‌ها در معرض فحشا،‌ سوءِاستفاده‌های جنسی و خطرهای جانی قرار می‌گیرند تا به کشور مقصد برسند. فقر و جنگ‌های امپریالیستی از سوی نوفاشیست‌ها، نیروهای نژادپرست و خارجی‌ستیز- که در اغلب کشورها روبه‌رشد هستند- بر ضدِ منافع زحمتکشان، به‌ویژه زنان زحمتکش، مورد بهره‌بردای قرار می‌گیرند. مشکل اساسی زنان شاغل تنها با سازمان‌دهی مبارزه برای دست یافتن به حقوق‌شان و در جهت راهبرد کلی براندازی بهره‌کِشی انسان از انسان امکان‌پذیر است. به همین دلیل، همایش زنان شاغل فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری، شما را به این کنگره دعوت می‌کند، تا بتوانیم فعالانه  تجربه‌های خود را مبادله کنیم و مشکلات زنان طبقهٔ کارگر در سطح جهانی را به‌بحث و گفتگو بگذاریم، و همچنین با ارائهٔ راه‌حل‌هایی برای موضوع‌هایی مشخص بتوان مسائل پیش‌روی زنان شاغل را برطرف کرد و شرایط کاری و زندگی آنان را بهبود بخشید.

کمیتهٔ ملی کارگران پاناما، که میزبان کنگرهٔ زنان شاغل است، هزینهٔ مسکن، غذا و رفت‌وآمد در محل را به‌مدت ۴ شب از ۱۶ تا ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۶ بر ‌عهده خواهد داشت. هزینهٔ تهیهٔ بلیت هواپیمایی شرکت‌کنندگان به‌عهدهٔ فدراسیون و یا سازمان میزبان نخواهد بود.

به نقل از ضمیمۀ کارگری نامۀ مردم - شمارۀ ۳، ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۶ 

 

Top