حزب توده ایران

به مناسبت ۱۶ آذر، روزِ دانشجو و آزادی‌خواهیِ واقعی

رژیم ولایی، در تظاهری مبتذل، خود را تنها وارث مبارزه با دیکتاتوری رژیم سلطنتی پیشین قلمداد می‌کند، اما هر سال با بر پا کردن فضایی امنیتی در ۱۶ آذرماه و سازمان‌دهی سخنرانی‌هایی کنترل‌شده، خود را وادار به برگزاری "روز دانشجو" می‌کند. واقعیت این است که، دوام پیدا کردن برگزاری یادمان "روز دانشجو"، از سوی نیروهای مترقی و دانشجویان مبارز به رژیم ولایت فقیه تحمیل شده است و هر آن که رژیم بتواند، این روز را از فهرست روزهای ملی مردم خارج و آن را ممنوع می‌کند.

عبور آرامِ «اعتدال» از روزِ دانشجو

روزنامهٔ قانون، ۱۴ آذرماه، در رابطه با روز دانشجو، سخنان بعضی از شخصیت‌های سیاسی موسوم به اصلاح‌طلب را آورد و نوشت: "صادقی در سخنرانی خود با تأکید بر اینکه حق آموزش یک حق بشری است که اصل ۳۰ قانون اساسی نیز این امر را متعلق به همه ملت می‌داند، گفت: آنچه امروز در آموزش عالی اعمال می‌شود و دانشجویان به‌دلیل مذهبِ دیگر از تحصیل محروم می‌شوند، غیرقانونی است."

آغاز سال تحصیلی نو و ادامه سیاست های ارتجاعی حاکمیت در محیط های آموزشی

روز شنبهٔ آینده، اول مهر، روزِ بازگشایی مراکز آموزشی در ایران است. هرساله در این روز، میلیون‌ها نفر از نسل آینده‌ساز به‌منظور شروعی تازه و ادامهٔ تحصیل، خود را آماده می‌کنند. مرسوم است پیش از بازگشایی مراکز آموزشی، نقاط قوت و ضعف سیستم آموزشی موردبررسی و ارزیابی قرار گیرد و قاعدتاً مسئولان امور برای بهبود کیفیت سیستم آموزشی، تصمیم‌گیری‌هایی که اجرایی باشند را اتخاذ کنند.

به بهانۀ شصت و سومین سالگرد ۱۶ آذر، روز دانشجو - پیکار قهرمانانه جنبش دانشجویی ایران همچنان ادامه دارد!

با فرارسيدن ۱۶ آذرماه ۱۳۹۵، شصت و سه سال از تولد جنبش نوین دانشجویی کشور می گذرد. ۱۶ آذر ۱۳۳۲، نماد پر شور همبستگی دانشجویان توده ای، ملی و آزادی خواه کشور و اعتراض مشترک آنان به کودتای ۲۸ مرداد و سفر نماینده سازمان دهنده اصلی این کودتای ننگین، یعنی ریچارد نیکسون، معاون ریاست جمهوری آمریکا، به ایران بود.  در طول شصت و سه سال گذشته بزرگداشت ۱۶ آذر روز ‌نه تنها فرصتی برای تجدید عهد با جان باختگان این روز، یعنی مصطفی بزرگ نيا (عضو رهبري سازمان جوانان توده ايران)، مهدی شريعت رضوی (عضو سازمان جوانان توده ايران) و احمد قندچی (عضو جبهه ملي ايران)، بلکه گرامی داشت همه جان باختگان دلیر جنبش دانشجویی کشور و مبارزه پرشوری بوده است که دانشجویان میهن ما  در شصت و سه سال به رغم جو سرکوب و اختناق به پیش برده اند.

آغازِ سال تحصیلی، مدرسه‌هایِ فرسوده، و شهریه‌هایِ تحمیلی

با فرارسیدن آغاز سال تحصیلی‌ای دیگر، دغدغه‌های آموزشی همچون سالیان گذشته، ذهن و روح دانش آموزان، دانشجویان و خانواده‌های آنان را دربر گرفته و بیم‌وامیدهایی متفاوت  را دُچارشان کرده است. روزنامهٔ آرمان، ۱۶ شهریورماه، چندین مطلب را به مسائل آموزشی اختصاص داده و از زاویه‌هایی گوناگون آن‌ها را بررسی کرده است. روزنامهٔ آرمان در ارتباط با مدرسه‌هایِ فرسودهٔ کشور، که ۴٫۵ میلیون نفر دانش‌آموز به‌‌ناگزیر در آن‌ها باید تحصیل کنند، می‌نویسد: "عمر بالا و نبودِ بودجهٔ لازم برای تعمیرات و نگهداری موجب شده تا اکثر مدارس کشور فرسوده باشند، طوری که هرچند وقت یک‌بار شاهد آسیب‌دیدگیِ دانش‌آموزان در برخی از مدارس کشور هستیم.

به بهانه ۱۸ تیرماه، سالگرد پیکار قهرمانانه جنبش دانشجویی بر ضد حاکمیت استبداد!

همراه شو رفیق۱
تنها نمان به‌درد
کاین دردِ مشترک،
هرگز جدا جدا
درمان نمی‌شود!
دشوارِ زندگی،
هرگز برای ما،
بی رزمِ مشترک
 آسان نمی‌شود!

[پاره‌یی از شعر ”رزمِ مشترک”، از مجموعه شعر ”بپاخیز ایران من!“ سروده: برزین آذرمهر]

خروش جنبش دانشجویی و نمایش درماندگی حکومتیان

برگزاریِ جلسه‌های سخنرانی‌ای به‌مناسبتِ ۱۶ آذر، روزِ دانشجو، در هفتهٔ گذشته، فضایی فراهم آورد که نگاه‌ها دیگر بار به سوی دانشگاه، دانشجویان، و معضل‌های محیط دانشگاهی کشیده شد.
جناح‌های حکومتی در این سالروزِ مهم تاریخی و مبارزاتی جنبشِ دانشجویی فرصت را غنیمت دانستند و در جلسه‌هایی که امکان حضور علنی نیروهای مترقی و دگراندیش از آن‌ها سلب شده بود، با حضور و سخنرانی‌‌ در محیط‌های دانشجویی و به‌‌هدفِ جلبِ دانشجویان در جهت فعالیت‌های جناحی‌شان، از این مناسبت قصدِ بهره‌برداری داشتند. به‌گزارشِ سایت تابناک، ۱۷ آذرماه، حسن روحانی، حسن عباسی، محمدرضا خاتمی، علی مطهری، فائزه هاشمی، صادق زیباکلام، عزت‌الله ضرغامی، سید محمود نبویان، مهرداد بذرپاش، کرباسچی، نجف‌قلی حبیبی، محمدرضا باهنر، مصطفی معین، صفارهرندی، خانجانی، ابراهیم اصغرزاده، علیرضا زاکانی و عارف، ازجمله کسانی بودند که برای سخنرانی در دانشگاه‌ها، به‌طورِعمده در تهران، از آنان دعوت شده بود.

سنن پرافتخار جنبش دانشجویی کشور و چالش های جدی پیش رو

با فرا رسیدن ۱۶ آذر ۱۳۹۴، شصت و دو سال از شهادت سه فعال جنبش دانشجویی میهن مان در دانشگاه تهران، می گذرد. ۱۶ آذر ماه، به عنوان روز دانشجو،  روز تجدید عهد با مبارزه متحد جوانان و دانشجویان کشور بر ضد دیکتاتوری و در پشتیبانی از مبارزات مردمی، اهمیت ویژه ای داشته و دارد  و گرامی داشت این روز، به سان آزمونی برای نمایش پایداری نیروهای آزادی خواه  و مبارزه در راه تحول‌های ملی و دموکراتیک در ایران است.

این سرود ما را کُشتن کِی توان! کِی توان! پرچمِ مبارزه در راه صلح و سوسیالیسم، در دست‌های توانایِ جوانان جهان!


شرکتِ سازمان جوانان تودهٔ ایران در نوزدهمین مجمع عمومی ”فدراسیون جهانی جوانان دموکرات“- هاوانا،

همبستگی با مبارزهٔ جوانان ایران در راه صلح، حقوق بشر، حقوق دموکراتیک، و عدالت اجتماعی

سیستمِ آموزشی: هراسِ رژیم ولایت‌فقیه از طنین زنگِ آگاهی در مدارس!

سال تحصیلی‌ای دیگر در حالی آغاز می‌شود که ما همچنان با وضعیتی مشابه با سال‌های پیش، روبه‌روئیم. تفکیک جنسیتی، اُفتِ کیفیت آموزشی، کاهشِ سرانهٔ آموزش، افزایشِ بی‌سوادی و کم‌سوادی، دستگیری و فشار به فعالان مدنی مرتبط با سیستم آموزشی، تصویرهای مختلف وضعیت آغاز سال تحصیلی جدیدند. سال‌های متمادی‌ای است که این کاستی‌ها و مانع‌ها گریبان دانش آموزان، دانشجویان، استادان و معلمان ایران را رها نمی‌کنند. برای برون‌رفت از این وضعیت، همکاریِ مشترک نیروهای مترقی به‌منظور سازمان‌دهی و پیشبردِ کارزار موفقی در دفاع از یک سیستم آموزشی کارآ، مدرن، و مردمی در میهن‌مان، امری است که بیش‌ازپیش ضرورتش احساس می‌شود

Top