مسایل سیاسی روز

شکست برنامه سرکوب گران، اولویت اصلی جنبش مردمی

خبرها و گزارشات متعدد ارسال شده، در طول چند هفته گذشته، از تشدید فشارها به مهدی کروبی و میرحسین موسوی حکایت می‌کند. در پی هجوم وحشیانه نیروهای سرکوب گر به خانه مهدی کروبی، فشارهای دیگری از جمله قطع خطوط تلفنی منزل کروبی و ممنوعیت رفت و آمد به خانه وی را نیز اکنون شاهد هستیم ، که بدین نحو وی را عملا در یک حبس خانگی اعلام نشده قرار داده اند. اقدامات مشابهی نیز در مورد میر حسین موسوی نیز انجام گرفته که بستن دفتر وی و اعمال محدودیت های بیشتر از نمونه آنها است، و همچنین محدودیت هایی که در گزارش ها و خبرهای روزهای گذشته از آن با مطلع شده ایم. اینکه پس از گذشت یک سال و نیم از کودتای انتخاباتی، و این ادعاهای هر روزه که جنبش مردمی سرکوب شده است، چرا شاهد چنین فشارهایی هستیم، موضوع مورد بحث ماست. توجه به فعل و انفعالات سیاسی اخیر از آنجا که نقش تعیین کننده در مبارزه مردم ایران برای تحقق خواست های آنان دارد، با اهمیت است.
سخنرانی سید علی خامنه ای در چندین هفته پیش، با مضمون جذب حداکثری و دفع حداقلی، و انعکاس این سخنان در نماز جمعه تهران توسط صدیقی، امام جمعه موقت تهران، باعث برآشفته شدن روزنامه”کیهان” گردید، و در سرمقاله خود ،۶ شهریور، این صحبت های صدیقی را که: از کسانی که از نظام جدا شده یا آزرده خاطر شده اند دلجویی به عمل آید، با لحنی آمرانه و به شدت رد کرد و نوشت: “وقتی سخن از وحدت در میان است، مرزبندی با دشمن یکی از ”باید“های ضروری آن است. این مرزبندی یک اصل عقلانی و منطقی است و بدون آن وحدت معنی ندارد.“
به نظر می آید دغدغه روزنامه کیهان، که منعکس کننده دیدگاه طیفی مهم از سرکوب گران حاکم است، هر گونه سازش با اصلاح طلبان را رد و نفی می کند. اما این تنها دغدغه کیهان از این بابت نیست. کیهان در نوشتارهای متعددی، علنی شدن اختلاف بین سرکوب گران را نگران کننده دانسته و خواستار چاره جویی برای آنها گردیده است. کیهان، ۱۹ مرداد، در سرمقاله اش با عنوان :“این بدعت باید متوقف شود“، در تشریح تشدید این اختلافات، مطرح شدن آنها در ”تریبون های عمومی“ را نفی و خواستار آن گردیده که این رویه به یک عادت ناپسند تبدیل نگردد. چنین نگرانی‌یی را می توان در سرمقاله ۳ شهریور این روزنامه نیز مشاهده کرد.
رجانیوز، ۲۹ شهریور، در مطلبی با عنوان: ”اختلاف تمام نشدنی قوا علی رغم نهیب صریح رهبر انقلاب“، در تشریح این فرآیند به طور تلویحی احمدی نژاد را مورد انتقاد قرار داده که در مصاحبه با روزنامه “ایران“، بهانه برای دامن زدن به این اختلافات را فراهم آورده است.
اما روزنامه کیهان که با متهم کردن دیگران به بدعت گذاری، آنها را مورد انتقاد قرار داده است، عنان اختیار از دست داد و در سرمقاله ۲۹ شهریور این روزنامه، به قلم حسین شریعتمداری، سخنان احمدی نژاد قبل از سفر به نیویورک در باره تجلیل از کوروش را به شدت مورد حمله قرار داد تا این واقعیت را به اثبات برساند که این بدعت گذاری شامل خود همین روزنامه نیز گردیده و نشان دهنده این مهم است که اختلافات مزبور به نقطه غیر قابل بازگشت رسیده است. سرمقاله کیهان ، ۱۱ مرداد، با اشاره به همایش ایرانیان خارج از کشور که توسط رحیم مشایی برگزار شد، با حمله تند به این همایش و برگزارکنندگان آن، به طور غیر مستقیم به احمدی نژاد تاخت. این بدین معنی است که در طول یک ماه و نیم گذشته سرمقاله های متعددی از این روزنامه، متوجه حمله به شخصی شده است که قرار بود تمام قد از آن حمایت به عمل آید.
احمدی نژاد قبل از سفر به نیویورک، در یک مصاحبه تلویزیونی و سپس در گفتگو با روزنامه ایران، بار دیگر به مسایلی اشاره کرد که مورد مناقشه جناح های درون حکومتی بود. سخنان احمدی نژاد آن جایی هشدار دهنده است که نقش مجلس در امور سیاسی را تنزل می‌دهد و بر برتری قوه مجریه صحه می‌گذارد. این همان مجلسی است که بیشتر اعضای آن توسط شورای نگهبان دستچین شده اند و در جریان تقلب انتخاباتی، به نفع احمدی نژاد موضع گیری کردند.
هفته نامه “صبح صادق“، ۲ شهریور، بدون اشاره به سخنان احمدی نژاد، در مطلبی به آیت الله دستغیب حمله کرده و در مطلبی دیگر به سخنان رفسنجانی مبنی بر نگرانی نسبت به تحریم ها پرداخته و نوشت: “وی بر خلاف دیگر مسئولان کشور که تحریم ها را مانع جدی در برابر اراده ملت نمی دانند، نسبت به تاثیر تحریم ها ابراز نگرانی کرد.“ مطلب در ادامه، نقل قول هایی را از آنچه که رسانه های ضد انقلاب و رسانه های غربی نامیده است، می‌آورد و می نویسد که، این رسانه ها که همواره در تلاشند تا تحریم های ضد ایرانی را تاثیر گذار جلوه دهند دست به کار شدند و گفته های آقای هاشمی را به عنوان تایید ادعاهای خود تعبیر کردند.
همزمان با این موضع گیری های حذفی، ما شاهد نوعی دیگر از گرایش در بین ”اصولگرایان“ نسبت به اصلاح طلبان هستیم. بادامچیان، در مصاحبه با خبرگزاری مهر، ۲۱ شهریور، معتقد است مجازات ”سرانه فتنه“ لازم نیست، و در ادامه می‌افزاید:“ چرا باید اصرار داشته باشیم کسی مجازات و محکوم شود. امروز وضعیتی برای سران فتنه در بین اجتماعات مردم بوجود آمده است که خودشان نمی توانند بیرون بیایند و مورد تنفر عمومی نسبت به اعمال و مواضعشان قرار دارند.“ وی در جایی دیگر در جواب این سوال که، چرا از نیروهای مؤتلفه در دولت نهم و دهم استفاده نشد، می گوید:“ مؤتلفه در جریانات گوناگون کشور در مراحل و دوره های تاریخی مختلف از جمله دوران سازندگی نقش بسزایی داشته است و در دولت نهم و دهم نقش حزبی خود را حفظ کرده اما اینکه در دولت حضور داشته باشیم، نه.“ وی در ادامه، استفاده نکردن از نیروهای مؤتلفه را از طرف دولت نامطلوب قلمداد کرده است.
مرتضی نبوی، در مصاحبه با خبر آنلاین، ۱ شهریور، در رابطه با اصلاح طلبان می گوید:“ واقع بینی حکم می کند که آنها قابل حذف شدن نیستند، ممکن است برای بازیابی این جریان زمان لازم باشد ولی بالاخره جریانی که طی سه دهه دارای پایگاه اجتماعی بوده به این صورت قابل حذف شدن نیست.“
محمد نبی حبیبی نیز می گوید:“ عده ای هستند که جزو جریان اصلاح طلبی اند ولی به هیچ وجه به ساختار شکنی روی نیاورده اند که ما معتقدیم نه تنها حزب مؤتلفه بلکه مجموعه اصولگرایان باید با این دسته از اصلاح طلبان ارتباط داشته باشند“ (ایسنا، ۳۰ شهریور).
روزنامه “خبر“، ۱۲ شهریور، در مصاحبه با غفوری فرد، عماد افروغ و خوش چهره، دیدگاه های آنها را مطرح کرده که معتقدند اصولگرایان باید به اصلاح طلبان میدان بدهند.
همزمان با نشست مجلس خبرگان، آینده رفسنجانی کمابیش مورد گمانه‌زنی قرار گرفت. احمد خاتمی، در مصاحبه ای که سایت “فردا“، ۲۲ شهریور، آن را منتشر کرده است، این نکته را متذکر می‌شود که در اجلاس شهریور قرار نیست موضوع ریاست مجلس خبرگان مورد بحث قرار گیرد، اما در ادامه مصاحبه می توان به این ارزیابی رسید که در اجلاس اسفند، وجود چنین بحثی احتمال خواهد داشت.
نگاهی به تحولات، نوشتارها و گفتارهای اخیر نشان می دهد که، جناحی در حاکمیت خواستار حذف تمامی رقبا است، جناحی دیگر هیچ گونه امکانی را برای اصلاح طلبان یا ”سران فتنه“ بر نمی تابد، و جناحی دیگر تز مدارا با اصلاح طلبان را به نفع آینده خویش ارزیابی می کند. آن چیزی که در این باره با قاطعیت می توان ابراز داشت این است که، شکاف های موجود، ترمیم ناپذیر گردیده و جناح های سیاسی در صدد هستند یا بر دیگران تفوق حاصل کنند و یا از تفوق دیگران به طور کامل جلوگیری کنند. ادامه این روند، فرسایشی شدن این شکاف ها و اختلافات است که به طور مداوم، به خصوص در طول شش ماه گذشته، ادامه و افزایش داشته است. سوال اساسی و مهم این است که، آیا این روند می تواند همچنان ادامه داشته باشد؟ مسلما ادامه چنین روندی در طولانی مدت پیامدهای بسیار سنگینی برای رژیم ولایت فقیه در بر دارد. رژیم ولایت فقیه در وضعیتی است که پروژه حذف جناح یا جناح هایی باید به مرحله عمل درآید. جناحی که از احمدی نژاد و همفکرانش حمایت می کند به دلیل اینکه خطر بالقوه و اصلی را از طرف مردم ارزیابی می کند، با تحت فشار قرار دادن موسوی و کروبی در صدد است مرحله، سرکوب و حذف را به مورد اجرا بگذارد. این جناح چنانچه موفق شود به این خواسته خویش جامه عمل بپوشاند، برای حذف دیگران مشکل چندانی پیش رو نخواهد داشت.
جوان آنلاین، ۲۲ شهریور، در مطلبی با عنوان: ”نیروهای خودسر از ابتدا تاکنون“، اقدامات انجام شده بر ضد کروبی و موسوی را خودسرانه توصیف کرده و چون به فرمان ولی فقیه نیست، قابل دفاع هم ارزیابی اش نمی کند. مسلما چنین موضع گیری‌یی از طرف ارگان وابسته به سپاه، حاوی پیام های مشخصی است. یکی اینکه ریسک چنین اقداماتی را بسیار بالا ارزیابی می کند و دیگر اینکه نگران از اقدامات نیرویی است که بدون توجه به ساختارهای موجود، فضا را برای یکه تازی در آینده مهیا می کند. بنابراین، سلسله اقدامات اخیر بر ضد موسوی و کروبی باید با حساسیت بسیار بالایی دنبال شود. اگر ما بخواهیم واقع بینانه به مسایل جاری میهن مان نظر بیفکنیم، باید اذعان کرد که، جنایت کاران حاکم هنوز از قدرت سرکوب بسیار بالایی برخوردار هستند. چنانچه این مهم از دید فعالان سیاسی طرفدار مردم با اهمیت تلقی نگردد، پیامدهای خطرناک و زیانباری را متوجه جنبش مردمی خواهد کرد. یک دست شدن حاکمیت، آن هم به نفع هارترین و جنایت کار ترین جناح، میهن ما را به پرتگاه نابودی و نیستی خواهد کشاند. باید در برابر چنین اقدام خطرناکی که آهسته و پیوسته بر ضد جنبش مردمی، در حال شکل گیری است با تمام قوا به مقابله برخاست. جنبش مردمی این توان و پتانسیل را دارد و باید با سازمان دهی آن در داخل و خارج از کشور، برنامه های جنایت کاران را با شکست رو به ‌رو کند.

نامه مردم 852

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا