مسایل بین‌المللی

شورای جهانی صلح: ما اقدام نظامی نیروهای امپریالیستی در لیبی را مردود می شماریم!

رئیس شورای جهانی صلح انزجار خود را از آغاز حمله‌های نظامی به لیبی در بعد از ظهر۲۸ اسفند ماه ۸۹ (۱۹ ماه مارس) پس از تصویب قطعنامه سازمان ملل در مورد برقراری مقررات منطقه پرواز ممنوع بر فراز خاک این کشور آفریقای شمالی، اعلام کرد.
چنین تصمیمی راه را برای بمباران این کشور از سوی کشورهای عضو سازمان پیمان تلانتیک شمالی (ناتو) هموار می‌سازد.
تحمیل مقررات منطقه پرواز ممنوع، در حقیقت ترفندی است که دست‌یازی نیروهای امپریالیستی به این کشور را تسهیل می کند. این قطعنامه به عوض گسترش صلح، پاشیدن نفت بر آتش کشمکش‌ها و پایمال کردن آشکار اصل حق حاکمیت مردم دنیا بر سرنوشت خویش به شمار می‌رود.
ایالات متحده آمریکا و برخی متحدان ناتوئی آن همراه با این تصمیم قصد دارند راه را برای اقدام نظامی به ضد لیبی و مردم این کشور بگشایند. با وجود این، بیم آن می رود که تازش‌ها از هوا و دریا از مرزهای لیبی فراتر رود و کشمکشی‌ منطقه ای با نتایجی غیرقابل پیش‌بینی برانگیزد.
خیزش‌های اجتماعی و سیاسی یی که در شمال آفریقا و خاورمیانه در حال روی دادن اند باید در حکم فرآیند داخلی خلق‌های مستقل محترم شمرده شوند. در لیبی نیز چنین فرآیندی صدق می‌کند و در این راستا جنگ داخلی کنونی باید راه‌ حل سیاسی خود را در محدوده‌ مرزهای این کشور بیابد.
اما رأی شورای امنیت سازمان ملل که در آن آمده است به ”هیچگونه اشغالگری یی نسبت به خاک قلمرو لیبی از سوی هیچ نیروی بیگانه‌ای ”اجازه داده نخواهد شد، با اجازه دادن به ”همه گونه اقدام ضروری ”به منظور محافظت از غیر نظامیان که گفته می شود از سوی نیروهای مسلح دولت لیبی تهدید می شوند، با خود در تناقض قرار می گیرد.
پشتیبانی عملی به سود هر کدام از طرفین در درگیری ها را باید مداخله در یک کشور مستقل دانست. ترکیب نیروی متجاوز هر چه باشد نشانه‌های یک دخالت خارجی ناپذیرفتنی را با خود دارد.
همچنین نکته با اهمیتی که باید بر آن تأکید کرد آن است که جغرافیا ـ سیاست آن منطقه به طور کلی تغییر پیدا کرده، و به همین نسبت قدرت امپریالیسم آمریکا در آنجا در حال کاهش است. بنابراین دخالت در لیبی می‌تواند طریقی برای دوباره رسیدن به موقعیت از دست‌رفته در این ناحیه و کار گذاشتن یک برون بومِ سیاسی ـ نظامی نفرت انگیز باشد.
ما از حاکمیت مردم و اصل عدم مداخله دفاع می کنیم. ما فراخوان صلح می دهیم.
سوکورو گومز، رییس شورای جهانی صلح
سائوپالوو، برزیل ـ ۲۹ اسفند ماه ۸۹ (۲۰ مارس ۲۰۱۱)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا