حزب توده ایران

بیانیهٔ مشترک حزب‌های کمونیست و کارگری جهان به مناسبت ۱۵۰مین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین

ما به رهبر انقلابی کبیر، ولادیمیر ایلیچ لنین، ارج می‌نهیم

ما خود را به تداوم راه او متعهد می‌دانیم

 حزب‌های کمونیست و کارگری جهان با امضای این بیانیهٔ مشترک در روز ۲۲ آوریل، که ۱۵۰مین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین است، به این انقلابی بزرگ و نظریه‌پرداز سوسیالیسم علمی ادای احترام می‌کنند.

به‌ویژه در شرایط کنونی، در حالی که همه‌گیری کووید-۱۹ در حال گسترش است و کمبودهای عظیم نظام بهداشت و درمان کشورهای سرمایه‌داری و نیز سرشت ضداجتماعی و انگلی این نظام به صورت فاجعه‌باری آشکار شده است، و در بستر این بحران جدید که بار آن را باز هم به دوش کارگران و زحمتکشان خواهند گذاشت، و با توجه به ماهیت تجاوزکارانهٔ سرمایه‌داری و بالا گرفتن رقابت‌های امپریالیستی که صلح و زندگی مردم را با خطرهای تازه‌ای روبرو کرده است، ما بیش از پیش ضرورت مراجعه به ویژگی‌های فکری و شخصیتی تاریخی و.ا. لنین را احساس می‌کنیم. او شخصیتی بود که عمر خود را وقف آرمان طبقهٔ کارگر و دیگر قشرهای مردمی جامعه و مبارزه در راه از میان بردن استثمار و ساختن جامعهٔ سوسیالیستی کرد.

ما به و.ا. لنین به مثابه بنیادگذار حزب طبقهٔ کارگر معاصر، "حزب طراز نوین"، ارج می‌نهیم. حزبی که لنین پایه‌گذاری کرد، از فرصت‌طلبی و ارتداد حزب‌های سوسیال دموکرات پیشین کاملاً جدا و به‌دور بود. حزب بلشویک چنین حزبی بود که در خط مقدم مبارزهٔ طبقاتی پرولتاریا و دیگر قشرهای ستم‌دیده و محروم روسیه قرار داشت. حزب لنین با برانداختن طبقات استثمارگر و برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، دولت کارگران و دهقانان در خدمت منافع عموم، در خدمت استثمارشدگان و ستم‌دیدگان، طبقهٔ کارگر روسیه را به پیروزی رساند. و.ا. لنین نقش پیشاهنگ حزب کمونیست را نه‌فقط در بر پا کردن قدرت کارگران، بلکه در ساختن سوسیالیسم تعریف کرد و تحقق بخشید.

ما به و.ا. لنین به مثابه نظریه‌پردازی ارج می‌نهیم که با در نظر گرفتن واقعیت مشخص، مؤلفه‌های گوناگون مارکسیسم، یعنی فلسفه، اقتصاد سیاسی، و کمونیسم علمی را به‌روز کرد و بسط داد. او ضمن اینکه مشارکت و مداخله از راه پارلمان را مردود نمی‌دانست، مخالف هرگونه انحراف فرصت‌طلبانه (اپورتونیستی) و تجدیدنظرطلبانه (رویزیونیستی) در اندیشه و عمل انقلابی، و مخالف جزم‌گرایی و فرقه‌گرایی و توهّم داشتن در مبارزهٔ پارلمانی بود.

نوشته‌های او از قبیل "دوستان مردم کدام‌اند و چگونه با سوسیال دموکرات‌ها می‌جنگند"، "توسعهٔ سرمایه‌داری در روسیه"، "چه باید کرد"، "دو تاکتیک سوسیال دموکراسی در انقلاب دموکراتیک"، "ماتریالیسم و امپیریو-کریتیسیسم"، "مارکسیسم و رویزیونیسم"، "فروپاشی انترناسیونال دوّم"، "سوسیالیسم و جنگ"، "دربارهٔ شعار ایالات متحد اروپا"، "امپریالیسم، بالاترین مرحلهٔ سرمایه‌داری"، "دولت و انقلاب"، "تزهای آوریل"، "بیماری کودکی چپ‌گرایی در کمونیسم"، "وظایف فوری دولت شوروی"، و "ابتکار بزرگ" همگی آثار برجسته و بی‌مانندی در ترویج و بسط مارکسیسم و پیکار انقلابی‌اند. آثار نظری ارزشمند لنین همچنان درخور زمان، و راهنمای آموزش و عمل ایدئولوژیکی-سیاسی هر نسل تازه‌ای از انقلابی‌هاست.

ما به و.ا. لنین در مقام رهبر انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر ارج می‌نهیم که در حدود یک قرن پیش دنیا را تکان داد. این انقلاب پیروزمند، قدرت مبارزهٔ طبقاتی، مبارزهٔ استثمارشوندگان و ستم‌دیدگان را- وقتی که به دفاع از منافع خود برمی‌خیزند و چرخ تاریخ را به جلو، به سوی رهایی اجتماعی حرکت می‌دهند- نشان داد. شور و شراره‌های اکتبر، شکل‌گیری و سرعت گرفتن تشکیل شماری از حزب‌های کمونیستی و کارگری انقلابی را به دنبال داشت. لنین توانمندی استراتژیکی پُربصیرتی داشت و اتحادها را با مهارت تمام مدیریت می‌کرد. اینها توانایی‌هایی بودند که لنین آنها را در خدمت آرمان انقلابی سوسیالیستی قرار داد.

ما به لنین در مقام رهبر نخستین دولت سوسیالیستی جهان ارج می‌نهیم که برای اوّلین بار قدرت کارگران را بر پایهٔ نهادهای انقلابی نوینی مثل شوراها برقرار کرد، و کارکرد اقتصادی جامعه را بر شالوده‌ای نوین، یعنی بر پایهٔ برآوردن نیازهای انسان معاصر و رشد آزادانه و چندجانبهٔ همهٔ مردم، و نه بر پایهٔ سودوَرزی اقلیتی کوچک، بنا کرد. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، نخستین دولت سوسیالیستی جهان، که لنین سهم ویژه‌ای در تحقق آن داشت، دستاوردهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، و فرهنگی جدید بی‌سابقه‌ای برای طبقهٔ کارگر و قشرهای گستردهٔ مردمی به ارمغان آورد که اثر ژرفی بر دگرگونی‌های ترقی‌خواهانهٔ تاریخی در سراسر جهان داشت. این دولت، حامی ملّت‌ها در پیکارشان در راه سوسیالیسم و صلح بود.

ما به لنین به مثابه انترناسیونالیستی بزرگ ارج می‌نهیم؛ رهبری که پرچم انترناسیونالیسم پرولتاری را علیه گرایش‌های خیانت‌آمیز انترناسیونال دوّم در جریان جنگ جهانی امپریالیستی اوّل برافراشت، و با ناسیونالیسم بورژوایی و دیگر دیدگاه‌های بوروژایی مانند جهان‌وطنیِ سرمایه مخالفت کرد. او پیشگام تشکیل انترناسیونال کمونیستی سوّم بود که سهم عمده‌ای در جنبش کمونیستی و کارگری جهان داشت و امروزه نیز منبعی پایه‌یی برای گرفتن درس‌های سودمند از تجربه‌های انباشته شده‌ای است که آن سازمان در کار خود به دست آورد. موضع لنین در مورد استعمار سبب شد که کمونیست‌ها موضوع مستعمره‌ها را بشناسند و به آن توجه کنند. موضع لنین الهام‌بخش کمونیست‌ها در رهبری مبارزه‌های ضداستعماری، هم در کشورهای استعمارگر و هم در کشورهای مستعمره، بود.

ما به لنین به مثابه مخالف خستگی‌ناپذیر و پیگیر جنگ‌های امپریالیستی، مدافع مبارزهٔ ملّت‌ها در راه رهایی ملّی و اجتماعی، عدالت اجتماعی، صلح، و سوسیالیسم، ارج می‌نهیم.

روند ضدانقلابی و بازگشت سرمایه‌داری نمی‌تواند دستاوردهای سوسیالیسم را پرده‌پوشی کند. بی‌عدالتی و فاجعه‌ای که ما اکنون با آن روبرو هستیم، دشواری‌های حادّ طبقهٔ کارگر، قشرهای میانی کوچک، دهقانان، و ملّت‌ها، و رنجی که اینان به خاطر ستم و استثمار سرمایه‌داری می‌برند، تأکیدی است بر ضرورت و بجا بودن سوسیالیسم در سراسر دنیا.

حزب‌های کمونیست و کارگری، موج سکوت یا تحریف ارتجاعی و ضدکمونیستی‌ای را که نیروهای سیاسیِ خادمِ منافع سرمایه در سراسر جهان علیه و.ا. لنین،‌ خطاب به کارگران و جوانان، به راه انداخته‌اند، محکوم می‌کنند. ما برای ادامهٔ کار لنین پیکار می‌کنیم؛ ما خود را به ادامهٔ ترویج میراث او و دفاع از آن متعهد می‌دانیم، و کارگران و مردم جهان را فرامی‌خوانیم که از آن بیاموزند.

۲۲ آوریل ۲۰۲۰ [سوّم اردیبهشت ۱۳۹۹]

امضاکنندگان عضو خانوادهٔ حزب‌های کمونیست و کارگری (سولیدنِت):

1.     حزب کمونیست آلبانی

2.     حزب دموکراسی و سوسیالیسم الجزایر

3.     حزب کمونیست آرژانتین

4.     حزب کمونیست ارمنستان

5.     حزب کمونیست استرالیا

6.     حزب کار اتریش

7.     حزب کمونیست آذربایجان

8.     جمعیت دموکراتیک ترقی‌خواه بحرین

9.     حزب کمونیست بنگلادش

10.  حزب کمونیست بلاروس

11.  حزب کمونیست بلژیک

12.  حزب کمونیست برزیل

13.  حزب کمونیست بریتانیا

14.  حزب کمونیست نوین بریتانیا

15.  حزب کمونیست بلغارستان

16.  حزب کمونیست‌های بلغارستان

17.  حزب کمونیست کانادا

18.  حزب کمونیست شیلی

19.  حزب کارگران سوسیالیست کرواسی

20.  آکل (حزب مترقی زحمتکشان قبرس)

21.  حزب کمونیست بوهم و موراوی

22.  حزب کمونیست دانمارک

23.  حزب کمونیست در دانمارک

24.  نیروی انقلاب- جمهوری دومینیکن

25.  حزب کمونیست اکوادور

26.  حزب کمونیست السالوادور

27.  حزب کمونیست فنلاند

28.  حزب کمونیست متحد گرجستان

29.  حزب کمونیست آلمان

30.  حزب کمونیست یونان

31.  حزب کارگران مجارستان

32.  حزب کمونیست هند

33.  حزب کمونیست هند (مارکسیست)

34.  حزب کمونیست کردستان (عراق)

35.  حزب تودهٔ ایران

36.  حزب کارگران ایرلند

37.  حزب کمونیست ایرلند

38.  حزب کمونیست اسرائیل

39.  حزب کمونیست- ایتالیا

40.  حزب کمونیست ایتالیا

41.  حزب کمونیست اردن

42.  جنبش سوسیالیستی قزاقستان

43.  حزب کارگران کره

44.  حزب کمونیست‌های قرقیزستان

45.  حزب کمونیست لبنان

46.  حزب سوسیالیست لتونی

47.  حزب سوسیالیست لیتوانی

48.  حزب کمونیست لوکزامبورگ

49.  حزب کمونیست مالت

50.  حزب کمونیست مکزیک

51.  حزب کمونیست نروژ

52.  حزب کمونیست نوین هلند

53.  حزب کمونیست پاکستان

54.  حزب کمونیست فلسطین

55.  حزب مردم فلسطین

56.  حزب کمونیست پاراگوئه

57.  حزب کمونیست پرو

58.  حزب کمونیست لهستان

59.  حزب کمونیست پرتغال

60.  حزب کمونیست فیلیپین (PKP-1930)

61.  حزب کمونیست اوکراین

62.  اتحاد کمونیست‌های اوکراین

63.  حزب کمونیست فدراسیون روسیه

64.  حزب کارگران کمونیست روسیه

65.  حزب کمونیست اتحاد شوروی

66.  اتحادیهٔ حزب‌های کمونیست اتحاد شوروی

67.  حزب کمونیست نوین یوگسلاوی

68.  کمونیست‌های صربستان

69.  حزب کمونیست اسلواکی

70.  حزب کمونیست آفریقای جنوبی

71.  حزب کمونیست اسپانیا

72.  حزب کمونیست کارگران اسپانیا

73.  حزب کمونیست ملّت‌های اسپانیا

74.  کمونیست‌های کاتالونی

75.  حزب کمونیست سری‌لانکا

76.  حزب کمونیست سوآزیلند

77.  حزب کمونیست سوئد

78.  حزب کمونیست سودان

79.  حزب کمونیست سوریه

80.  حزب کمونیست ترکیه

81.  حزب کمونیست ونزوئلا

دیگر حزب‌های امضاکننده:

·       اتحاد کمونیست‌های بلغارستان

·       حزب انقلابی کمونیست فرانسه

·       قطب بازسازی کمونیستی در فرانسه

·       شیزو-اوندو (ژاپن)

·       حزب کمونیست پورتوریکو

·       اتحاد خلق گالیسیا

·       حزب کمونیست سوییس

·       حزب کمونیست‌های آمریکا

 

سایت حزب تودهٔ ایران 

Top