حزب توده ایران

ره‌پویان نامیرای سپیده‌دم! به: ‌خاطرهٔ جاودانه همه قهرمانان جان‌باختهٔ فاجعه ملی

یادی از مقاومت زندانیان سیاسی در دههٔ خونین شصت: زندانیان ملی‌کش‌ و بند ملی‌کش‌ها

ای پیک راستان خبر سَرو ما بگو

احوال گل به بلبل دستان‌سرا بگو

                                      "حافظ"

هم‌زمان با اوج‌گیری جنبش اعتراضی توده‌ها بر ضد استبداد ولایی، سی‌ سالگی کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ ، کشتاری که به‌حق "فاجعهٔ ملی" نام گرفته است، فرامی‌رسد.                                        

مردگان آن سال عاشق‌ترین زندگان بودند

در تابستان سیاه سال ۶۷ ، از هفته اول مردادماه تا پایان شهریورماه، هزاران زندانی سیاسی را که بسیاری از آنان درحال گذراندن دوران محکومیت خود بودند به‌دستور مستقیم خمینی و با حمایت دیگر سران حکومتی مانند رفسنجانی، در بیدادگاه‌های قرون‌وسطایی رژیم به مرگ محکوم کردند و پس از اجرای حکم‌های صادر شده از سوی گروه مرگ شتاب‌زده آنان را در گورهایی دستجمعی دفن کردند تا انتقام شکست مفتضحانه‌شان در جبهه‌های جنگ ایران و عراق را از فرزندان رشید خلق بگیرند. جنایتی که مخفیانه و با توطئه سکوت همراه بود، پس از گذشت ۳۰ سال به‌رغم همه افشاگری‌ها و تلاش‌های خانواده‌ها و نهادهای حقوق بشری، این سکوت همچنان ادامه دارد.

سالِ صفر: به شیرِ بیشه‌ی زندان‌ها رفیقِ جان باخته، فرج الله میزانی(جوانشیر)

در این زندان که من هستم

کسی هرگز نمی‌خندد

کسی لب برنمی‌بندد

کسی از ریشه می‌گندد.‌

در این زندان که من هستم

کسی هر نیمه شب، کابوسِ مرگی زودرس را

"از جگر برمی‌کشد فریاد"

اسامی شهدای فاجعه ملی

اسامی جان باختگان فاجعه ملی که تاکنون در دسترس ما قرار گرفته است. تلاش شده است تا در حد اطلاع تعلق سازمانی جان‌باختگان در کنار نامشان ذکر شود.

به یاد جان‌باختگان فاجعه ملی کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷

از هفتۀ اول مرداد تا پایان شهریور ۱۳۶۷ هزاران نفر از زندانیان سیاسی در زندان های کشور به دستور مستقیم خمینی در بیدادگاه های نمایشی غیر قانونی چند دقیقه ای و بر خلاف تمام موازین حقوق بشر به اعدام محکوم و به صورت گروهی به دار آویخته شدند. شدت کشتار به حدی بود که امکان انتقال و دفن اجساد در گورهای جمعی به سادگی میسر نمی شد.
این جنایت در بی خبری کامل و در پشت درهای بسته و سکوت مرگبار بسیاری از رسانه ها صورت گرفت. هدف این جنایت هدفمند و بر نامه ریزی شده نابود کردن کانون های مقاومت سازمان یافته نیروهای مخالف رژیم در زندان های کشور بود که نسلی از رهبران و مبارزان انقلابی پرتجربه و کارآزموده را متحد ساخته بود.
به همین مناسبت و برای گرامیداشت یاد همه این شهیدان راه آزادی فیلم “به یاد جان‌باختگان فاجعه ملی کشتار زندانیان سیاسی“ تقدیم می شود. باشد که به پا بایستیم و بر یاد قهرمانی هاشان یک دسته گل نهیم.



:لینک فیلم
www.youtube.com/watch?v=UZ4QHh9o9VE

به ياد شهيدان در سالگرد فاجعه ملی

شهريور است و باز در آستانه  پاييز  . . .

آه چه يادها زنده مي شود؛ همراه نسيم سبك پوي, عطر خاطره هاي بي زوال، جان و روح آدمي را مسخر مي كند و سمند سركش خيال شعله در دل اميدوار مي افكند. گويي خاطره ها جان مي گيرند. آنان، آن سياوشان از آتش گذشته, چون پرتوهاي رخشان خورشيد, زندگي, اين آوردگاه نبرد ميان حقيقت و ضد حقيقت را روشنايي مي بخشند! و رگهاي حياتت را از اميد و ايمان لبريز مي سازند.

آیا هنوز مرا نمی شناسی؟

آیا هنوز مرا نمی شناسی؟
من هزار بار مرده ام و باز هزار بار متولد شده ام.
كدام نامم را می خواهی بدانی؟

در شكنجه گاه های جمهوری اسلامی چه گذشت ؟

اینجا بند 280 است!

در اینجا: "عشق به خلق" را تعزیر می كنند و "انقلاب" را به صلابه می كشند

 

 دهانمان را بو كردند

حرف عشق را زده بودیم

به تازیانه مان بستند!

بر شكن هر سد اگر خواهی آزادی

زمان: اوائل ماه شهریور
مكان: كشتارگاه "اوین" درِ بند،
با صدای خشك و خشن بر پاشنه می چرخد. جمعی از پاسداران سپاهی با چكمه های خونینی پا به درون می گذارند. بند، یكباره در سكوت فرو می رود. نگاه های شعله ور و كینه بار زندانیان، رد پای گزمگان را دنبال می كنند، تا پاهایشان از رفتن باز می ایستد.

برخی از شعرها و شعارهایی كه بر در و دیوارهای سلول ها و حمام نوشته شده بود

"مادر به تو سوگند كه شیرم.....هر چند كه در پنجه دژخیم اسیرم" (از رفیق شهید حكمت جو)

"لحظاتی هستند كه دوران سازند، كلماتی كه دل انگیزتر از آوازند. مردهایی كه تو گویی آنان از دل پاك حقیقت زادند..."

Top