اهمیت مبارزهٔ متحد با مصوبهٔ افزایش سن بازنشستگی
خواست مشترک همهٔ بازنشستگان افزایش مزد و مستمری و لغو مصوبهٔ افزایش سن بازنشستگی است
دولت رئیسی با اجرای جراحی اقتصادی یورش مداوم به منافع و حقوق بازنشستگان را سازماندهی و اجرا می‌کند. مصوبهٔ افزایش سن بازنشستگی با اعتراض‌های گستردهٔ زحمتکشان به‌ویژه بازنشستگان روبه‌رو شده است. تغییر در سن بازنشستگی به‌بهانهٔ کاهش ناترازی صندوق‌های بازنشستگی صورت می‌گیرد. علت وضعیت وخیم صندوق‌های بازنشستگی اجرای سیاست‌های ضد کارگری و دستبرد پیوسته به حقوق و دستاوردهای تاریخی کارگران و زحمتکشان است. بی‌دلیل نیست که افزایش سن بازنشستگی و تغییرات در سنوات بیمه‌پردازان از سوی بازنشستگان و مبارزان سندیکایی “به‌زنجیر کشیدن کارگران و بازنشستگان” نام گرفته است.
همچنین علاوه بر خواست لغو مصوبه افزایش سن بازنشستگی، مطالبهٔ مستمری و مزد عادلانه در اولویت بازنشستگان قرار دارد. در اعتراض به مستمری ناچیز بازنشستگان، هجدهم آبان‌ماه ۱۴۰۲ شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران نوشت: ” گرفتن حقوق ۱۲ میلیونی یک بازنشسته به‌معنی گرفتن ۲۲۰ دلار در ماه محسوب می‌شود، منوط به اینکه این حقوق تماماً دریافت شود که نمی‌شود. اگر همین مقدار تقسیم به تعداد یک خانواده چهارنفره شود، یعنی هر نفر ۵۵ دلار در ماه و این به‌معنای یک دلار و هشتاد سنت در روز برای هر نفر هست. این درآمد روزانه از تعریف بانک جهانی برای فقر مطلق کم‌تر است.” دولت رئیسی با آگاهی از وضعیت وخیم معیشتی بازنشستگان و بی‌اعتنا به مستمری‌های ناچیز، تغییر محاسبه مستمری بازنشستگان برپایۀ میانگین درآمد آنها در پنج سال را در لایحه برنامهٔ هفتم توسعه را پیشنهاد داده است. رژیم ولایت فقیه در صورت تصویب این لایحه قصد چپاول و سودورزی بیشتری از جیب بازنشستگان را دارد. قطعاً مبنا قرار دادن درآمد اسمی ۵ سال آخر بیمه‌‌پردازی، با توجه به افزایش نرخ تورم، مستمری بازنشستگان را کاهش خواهد داد.
عدم پذیرش بیمه تکمیلی در بیمارستان‌های خصوصی به چالشی عظیم برای بازنشستگان ، تبدیل شده است. نیازهای درمانی بازنشستگان با پرداخت دو بار حق بیمه بر آورده نمی‌شود و بیمه تکمیلی هم با بهانه‌های گوناگون اغلب مازاد هزینه‌های درمان را پرداخت نمی‌کند. در این وا نفسا برخی از کارگران و بازنشستگان قید دوا و درمان را می‌زنند و با درد خود کنار می‌آیند. حل مشکلات گوناگون بازنشستگان ازجمله در زمینه‌های ارائه خدمات درمانی و بیمه تکمیلی، در اجرای ناقص قانون متناسب سازی، تبعیض در همسان‌سازی و همترازی حقوق بازنشستگان با شاغلان، به‌تعویق افتادن مطالبات و پایین بودن مستمری، عدم پایبندی دولت به تعهداتش در قبال صندوق بازنشستگی و عدم پرداخت بدهی‌های دولت به سازمان تأمین اجتماعی، نه در توان و نه در برنامه رژیم ولایت فقیه گنجانده شده است. به همین دلیل مشکلات بازنشستگان نه‌تنها کاهش نیافته است بلکه بیش از گذشته افزایش پیدا کرده است.
بازنشستگان میهن ما در پیکار علیه سیاست تعدیل ساختاری رژیم، میدان مبارزه را لحظه‌ای ترک نکرده و تا امروز بی‌وقفه به مبارزه خود در شهرهای گوناگون میهن ادامه داده‌اند. این مبارزه به‌ویژه با اوج گرفتن اعتراضات و اعتصابات رو به گسترش کارگران بخش‌های صنعتی و خدماتی خصوصاً بین کارگران رسمی شرکت نفت و گاز و فولاد، ابعادی گسترده‌تر یافته است. یادآوری کنیم که با مصوبه افزایش سن بازنشستگی، شیوهٔ پرداخت دستمزد نیز تغییر خواهد یافت. درحقیقت این مصوبه آزادسازی مزد و کاهش میزان مستمری بازنشستگان را توأمان در دل خود دارد. به‌طور مثال، بر اساس مصوبهٔ افزایش سن بازنشستگی، بیمه‌پردازانی که ۲۸ تا ۳۰ سال سابقهٔ خدمت دارند به سنوات اشتغال آنان برای بازنشستگی اضافه نخواهد شد. دولت برای جبران کسری منابع مالی صندوق‌ها دست خود را به سفره و جیب زحمتکشان شاغل و بازنشسته دراز کرده است.
اعتراضات بازنشستگان با خواست مشترک ترمیم مستمری بر اساس خط فقر و سبد معیشت حداقلی، بهبود وضعیت بیمه پایه و بر خوردار از درمان صد درصد رایگان، ارائه خدمات مکفی، پرداخت مطالبات معوقه، حفظ استقلال صندوق بازنشستگی، حفظ و تأمین استقلال بانک رفاه کارگران و بازنشستگان، لغو مصوبهٔ افزایش سن بازنشستگی و آزادی تشکل‌یابی، نشانگر عزم استوار و پیگیر بازنشستگان برای بازپس‌گیری حقوق پایمال شده و دستیابی به زندگی‌ای همراه با رفاه و آسایش است.
به نقل از ضمیمهٔ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۷۹، ۱۳ آذر ۱۴۰۲
