تأملی کوتاه بر اعتصاب کارگران ذوب‌آهن و اهمیت آن
اعتصاب کوتاه‌مدت کارگران ذوب‌آهن از مهم‌ترین رخدادهای مرتبط با جنبش مردمی در چندهفته اخیر بود. کارگران ذوب‌آهن اصفهان برای اعتراض به وضعیت حقوق و دستمزد خود و پس از گذشت سال‌ها از عدم اجرای کامل طرح طبقهبندی مشاغل توسط مسئولین، در مقابل ساختمان مدیریتِ این مجموعه تجمع کردند. از آن جایی که اجرای طرح طبقهبندی مشاغل در دستمزدهای دریافتی کارگران ذوب‌آهن تأثیرگذار است برای آنان از اهمیتی به‌سزا برخوردار است. خواست کارگران ذوب‌آهن برای تجدید‌نظر در طرح طبقهبندی مشاغل با وجود سودآوری قابل توجه ذوب‌آهن اصفهان مدت‌ها است که مورد توجه جدی مسئولین قرار نگرفته است. در ادامه تجمع و اعتراض کارگران ذوب‌آهن، پس از فقط یک روز در ۱۲ آذرماه نیروهای یگان ویژه برای سرکوب کارگران وارد محوطه ذوب‌آهن شدند و عده ای از کارگران معترض را بازداشت کردند. قبل از این نیز در ۶ اسفندماه سال ۱۴۰۱ کارگران ذوب‌آهن ضمن اعتراض و بیان همین خواست‌ها که شامل افزایش دستمزد، اجرای طرح طبقهبندی مشاغل، و توقف برنامه آزادسازی اقتصادی است، دست به اعتصاب زده بودند. پاسخ مسئولین در آن زمان هم بدون کوچک‌ترین درنگ، دستگیری ده‌ها تن از کارگران به‌وسیلهٔ نیروهای امنیتی رژیم بود. این بار نیز در آذرماه ۱۴۰۲ کارگران ذوب‌آهن ضمن اعتراض به این حرکت ضد کارگری رژیم ولایت فقیه بار دیگر بر ضرورت رسیدگی به خواست‌های صنفی خود درمورد اجرای صحیح طرح طبقهبندی مشاغل، و پرداخت دستمزد ها متناسب با طبقهبندی صحیح مشاغل کارگران، همسان سازی دستمزد ها با سایر صنایع فولاد، و به‌رسمیت شناختن حق ایجاد شورای کارگری که خواستی قانونی است، تأکید دارند. شواهد امر نشان می‌دهد که کارگران ذوب‌آهن مدت‌ها است که خواست‌های صنفی‌شان را بدون دریافت هیچ پاسخ منطقی مطرح می‌کنند و طی تجربه پیگیری خواست‌های‌شان به ماهیت ضد کارگری حکومت جمهوری اسلامی و اهمیت برخورداری از حقوق سندیکایی به‌عنوان ابزار اصلی رسیدن به خواست‌های‌شان پی برده‌اند. حرکت‌های اعتراضی چندباره کارگران ذوب‌آهن نشان می‌دهد که مدیریت ذوب‌آهن و مسئولان رژیم علی‌رغم داشتن فرصت‌های متعدد در مورد هیچ‌کدام از خواست‌های آنان پاسخگو نبوده‌اند و در مقابل، حرکت‌های سرکوبگرانه و ضرب و شتم کارگران ذوب‌آهن نشانه آن است که نه فقط مدیریت ذوب‌آهن، بلکه سران نظام و دستگاه‌های امنیتی در ترس دائم از واکنش کارگران و زحمتکشان به‌سر می‌برند. در شرایطی که طبقه کارگر و زحمتکشان میهن ما هرچه بیشتر با فشارهای شدید اقتصادی و معیشتی مواجه هستند، اعتراض‌ها و اعتصاب‌‌ها در صنایع کلیدی و سودآور ازجمله ذوب آهن اصفهان بخش عمده‌ای از مبارزات عمدتاً صنفی زحمتکشان در تمام بخش‌های صنعتی است. در نتیجه ناتوانی رژیم ولایت فقیه از حل معضل‌های اقتصادی و پاسخگویی به مطالبات صنفی- معیشتی طبقه کارگر و زحمتکشان، و توسل به سرکوب اعتراض‌ها، بدیهی است که این اعتراض‌ها ادامه خواهند داشت و همراه با ترکیب مبارزات صنفی و سیاسی و در پیوند با مبارزه برای آزادی‌های سیاسی و اجتماعی، در کنار جنبش مردمی و رویارویی با رژیم ولایت فقیه قرار خواهند گرفت. از این زاویه است که می‌باید اهمیت اعتصاب کارگران ذوب‌آهن و دیگر رشته‌های راهبردی را مورد توجه قرار داد.
به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۰، ۱۱ دی ۱۴۰۲
