بدرود رفیق ملکزرین عطارزاده – مَلی
باکمال تأسف باخبر شدیم که رفیق قدیمی و نامآشنای حزب طبقۀ کارگر ایران، ملکزرین عطارزاده (مَلی) در اوایل بهمن ١۴٠٢ پس از عارضهای ناگهانی در شهر پادووای ایتالیا درگذشت. این واقعه همچون زخمی بود بر دل خانواده و همراهان آن یار وفادار به آرمانهای انسانی و همه را سوگوار کرد. مَلی، انسان بزرگی که از میان ما رفت، در طول بیش از ٦دهه با عشقی بزرگ به سعادت مردم سرزمین خود ایران میاندیشید و با تمام نیروی جسمی و فکری، و اعتقادی تزلزلناپذیر به پیروزی زحمتکشان و مردم شریف میهن، بیهیچ ادعا و انتظاری، در هر مکان و زمان که میتوانست، در خدمت مردم بود. رفیق ملکزرین عطارزاده که همه او را مَلی مینامیدند در ۲۹ اردیبهشتماه سال ۱۳۲۵ در کرمانشاه بهدنیا آمد. رفیق ملی از هممیهنان کلیمی ما بود. او در دوران جوانی به ایتالیا رفت و سپس از فعالان حزب ما در این کشور گردید.
همانگونه که در مطبوعات و رسانههای محلی ایالت محل زندگی او در ایتالیا بازتاب یافته است، او که خود از فعالان شناختهشدهٔ دفاع از حقوق زنان بهشمار میآمد، در جنبش تاریخساز “زن، زندگی، آزادی” نیز فریاد آزادیخواهی و عدالتجویی مردم و صدای برابریخواهی زنان میهن خود را بازتابی هرچه رساتر میداد و به گوش جهانیان میرساند. او که با آگاهی ستودنی و عمیق طبقاتی، از جوانی همواره در مبارزه برای آزادی، عدالت و تحقق آرمانهای مردم ست یدهٔایران در کنار حزب توده ایران قرار داشت، از پذیرش مسئولیتهای حزبی صمیمانه استقبال میکرد و بهنحو شایستهای به پایان میرساند. او که در سندیکای مرکزی کارگران ایتالیا (CGIL) نیز عضوی فعال بود، در میان همرزمان و همراهان خود نیز از محبوبیتی کمنظیر و شایسته برخوردار بود.
سادگی و فروتنی، صمیمت و مهربانی، شرافت و صداقت و نگاه دقیق و عمیق او به زندگی و مبارزهٔ انقلابی از او شخصیتی جذاب و فروتن و انسانی بزرگ ساخته بود که همواره بیتوقع آمادهٔ کمک به دیگران بود و اطلاعات و تجربیات غنی خود را بیدریغ در اختیار رفقا و یاران خود قرار میداد.
لیکن گُل هستی پُربار رفیق مَلی بهناگهان از بیماریای شوم پرپر شد و یارانش را از داشتن او و او را از دیدن روز موعود پیروزی مردم قهرمان ایران در مبارزه با اهریمنان حاکم بر کشور محروم کرد. آرمانها و سرمشق او الهامبخش یارانش است و آنان با او و هدفهای انسانیاش تجدید پیمان میکنند. حزب ما با مرگ رفیق مَلی یکی از مبارزان باسابقه و باایمان خود را از دست داده است.
ما این ضایعه را به همۀ رفقای حزبی، بازماندگان و دوستان آن رفیق ارزشمند صمیمانه تسلیت میگوییم.
به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۲۰۱، ۲۳ بهمن ۱۴۰۲




