مسایل سیاسی روز

شرکت هیئت نمایندگی حزب تودۀ ایران در کنفرانس بین المللی صلح پاریس

حزب کمونیست فرانسه روز ۱۵ اردیبهشت ”کنفرانس بین‌المللی صلح” را در شهر پاریس برگزار کرد.

با توجه به تهدیدهایی که در چند نقطه از جهان متوجه صلح جهانی است و نشانه‌هایی که حاکی از احتمال فزایندهٔ دخالت کشورهای امپریالیستی در درگیری‌های خطرناک در اروپا و خاورمیانه است، رفقای حزب کمونیست فرانسه از مدت‌ها پیش تلاش برای برگزاری چنین کنفرانسی را آغاز کرده بودند.

به دعوت حزب کمونیست فرانسه، نمایندگانی از حزب‌های کمونیست و سازمان‌های پیشرو از بیش از ۲۰ کشور جهان در این کنفرانس بین‌المللی شرکت کردند، از آن جمله:

سفیر کوبا در فرانسه، سفیر ویتنام در فرانسه، سفیر فلسطین در فرانسه، نمایندهٔ حزب کمونیست پرتغال، نمایندهٔ رئیس‌جمهور پیشین کشور آفریقایی ساحل عاج، مشاور سفیر چین در فرانسه، نمایندهٔ جنبش صلح روسیه (با پیام ویدئویی)، نمایندهٔ حزب کمونیست اسرائیل، دبیر دوم حزب کمونیست ژاپن، نمایندهٔ حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها از ترکیه، نمایندهٔ حزب کار بلژیک، دبیرکل حزب شین فین از ایرلند شمالی (با پیام ویدئویی)، و نمایندگان حزب تودهٔ ایران.

این کنفرانس یک‌روزه، که شامل چهار میزگرد و بیش از بیست سخنرانی بود، در ساختمان دفتر مرکزی حزب کمونیست فرانسه در پاریس برگزار شد. در جریان برگزاری کنفرانس از جمله دربارهٔ این موضوع‌ها سخنرانی شد:

صلح و سوسیالیسم، جنگ دولت فاشیست و دست راستی اسرائیل با مردم فلسطین، جنگ روسیه و اوکراین، سیاست‌های سلطه‌گرایانهٔ امپریالیسم، جنگ‌افروزی‌ها و تحریم‌های اقتصادی و مالی و دخالت‌های مستقیم و غیرمستقیم امپریالیسم در امور کشورهای مستقل، اعمال سیاست‌های نولیبرالی، و  مبارزهٔ خلق‌ها برای حفاظت از استقلال و حق تعیین سرنوشت و بر ضد تحریم‌های اقتصادی و مالی.

یکی از نمایندگان حزب تودهٔ ایران از سخنرانان نخستین میزگرد این کنفرانس بود. دیگر سخنرانان این میزگرد نمایندگان کوبا، ساحل عاج، ترکیه، و فرانسه بودند. سخنرانی نمایندهٔ حزب ما مورد توجه و استقبال شرکت‌کنندگان در کنفرانس قرار گرفت. متن این سخنرانی در ادامهٔ این گزارش آمده است.

همهٔ نمایندگان شرکت‌کننده در کنفرانس بر لزوم همفکری، همکاری، و همبستگی نیروهای چپ و مترقی در اوضاع بسیار پیچیده و خطرناک کنونی جهان تأکید داشتند.

سخنران پایانی کنفرانس رفیق فابین روسل، دبیرکل حزب کمونیست فرانسه بود. رفیق روسل با اشاره به جنگ‌افروزی‌های امپریالیسم و اتحادیهٔ اروپا و ضمن یادآوری رویدادهای تاریخی مشابه، در مورد بروز یک جنگ جهانی دیگر هشدار داد. او توجه نیروهای چپ فرانسه و جهان را به اوضاع فوق‌العاده خطرناک کنونی جهان جلب کرد.

رفیق روسل ضمن اعلام مخالفت با ارسال سلاح‌های نظامی پیشرفتهٔ فرانسه به اوکراین، با انتقاد از سیاست‌های دولت فرانسه و رئیس‌جمهور آن کشور امانوئل مکرون، گفت: ”شرم بر شما که با وجود مخالفت مردم فرانسه با ارسال سلاح‌های پیشرفته به اوکراین، از ارسال سرباز به اوکراین سخن می‌گویید. یعنی جان جوانان فرانسوی ارزش کمتری از سلاح‌های پیشرفته دارد؟ شرم بر شما!»

او در ادامه افزود که ”ما هم صلح می‌خواهیم و هم پیشرفت اجتماعی». در پایان، او همبستگی فعال حزب کمونیست فرانسه با ملت‌ها و خلق‌های تحت ستم در جهان را ابراز کرد.

حزب کمونیست فرانسه به‌زودی متن سخنرانی‌های کنفرانس را منتشر خواهد کرد. ”نامهٔ مردم “تلاش خواهد کرد که در آینده بخش‌هایی از سخنرانی‌های مهم و روشنگر این کنفرانس را برای آگاهی مردم ایران ترجمه و منتشر کند.

 

متن سخنرانی نماینده  حزب تودهٔ ایران در کنفرانسِ صلحِ پاریس

 

رفقای ارجمند!

به نمایندگی از طرف حزب توده ایران از رفقای حزب کمونیست فرانسه صمیمانه تشکر می‌کنم که این کنفرانس را در شرایط بسیار پیچیده و بحرانی حاضرجهان سازماندهی کرده­اند. خوشحالم که در این پانل در کنار رفقایی از کوبا، ساحل عاج، و ترکیه شرکت دارم.

رفقای گرامی،

پس از فروریزی دولت‌های سوسیالیستی و برهم ­خوردن توازن نیروها در جهان، یکه‌تازی امپریالیسم آمریکا و ناتو و مداخله‌گری‌های آنها در جهان و از جمله در آسیا اوج گرفت. در کنار آن، عرض‌اندام قدرت­های منطقه ­ای چون ایران، ترکیه، عربستان سعودی، اسرائیل، و مصر در این منطقهٔ استراتژیک و گلوگاه انرژی جهان، اوضاع این ناحیه را به­ شدت بحرانی و ناپایدار کرده است.

در حال حاضر، مسئلهٔ اشغال سرزمین­های فلسطینی و سرکوب خشن و خونین حقوق  مردم فلسطین همچنان در کانون مرکزی بحران است. دولت فاشیستی و جنایتکار اسرائیل، با حمایت آشکار مالی-تسلیحاتی امپریالیسم آمریکا و قدرت‌های امپریالیستی اروپا، در سرزمین­های اشغالی فلسطین و به‌ویژه در باریکهٔ غزه همچنان به نسل‌کشی و کشتار بی‌رحمانهٔ فلسطینیان و از بین بردن زیرساخت­ها ادامه می‌دهد. تا هنگامی که این کانون بحرانی وجود دارد نمی­توان از آرامش و صلح پایدار در این منطقه سخن گفت. حزب توده ایران خواهان برقراری صلح و موافق راه ­حل ”دو کشور “مستقل اسرائیل و فلسطین است. تشکیل کشور مستقل فلسطین در مرزهای پیش از ۴ ژوئن ۱۹۶۷ با پایتختی اورشلیم شرقی و تأمین حق بازگشت پناهندگان به ­سرزمین­هایشان بر پایه قطعنامهٔ ۱۹۴ سازمان ملل متحد حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت خودشان است.

ابزار انزجار جهانی از سیاست های جنایتکارانه دولت نتانیاهو و همدستان آمریکایی، انگلیسی، فرانسوی و اتحادیه اروپا در حرکت های اعتراضی میلیونی نیروهای آزادی خواه و صلح طلب در سراسر جهان نمود پیدا کرده است. در مقابل این موج جهانی محکومیت دولت اسرائیل می‌کوشد تا با منحرف کردن افکار عمومی جهان ارتش‌های آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان را به حمایت از خودش به درگیری مستقیم با ایران بکشاند. رژیم دیکتاتوری ایران نیز با سیاست­های ماجراجویانه‌اش باعث افزایش تنش‌هاست و هم بهانه­های لازم را به رژیم اسرائیل می­دهد. انگشت ­ها روی ماشه است و زندگی صدها میلیون نفر در خطر جنگ و ویرانی است.

رفقای گرامی

حزب توده ایران در موقعیت دشواری قرار دارد. ما ضمن آنکه با رژیم دیکتاتوری تئوکراتیک ایران مبارزه می­کنیم، با دخالت­های کشورهای بیگانه و در رأس آنها امپریالیسم آمریکا در امور داخلی ایران نیز مبارزه می­کنیم. ما مخالف جدّی تحریم­های اقتصادی و بانکی اعمال­شده بر ایران هستیم که فقط به ­ضرر مردم ایران بوده­ است. بار اصلی تحریم­ ها و کمبودها و گرانی‌ها به دوش زحمتکشان ایران است. در عوض، مافیای نظامی و بوروکراتیک و اَبرسرمایه­ داران تجاری از این تحریم‌ها سود­ می‌برند و ­ثروت­های نجومی به جیب می‌زنند.

رژیم تئوکراتیک ایران بر پایهٔ سرمایه­داری نولیبرالی لگام­گسیخته با روبنای ”اسلام سیاسی “شکل گرفته است. این رژیم حقوق زحمتکشان را با خشونت و خونریزی سرکوب می‌کند و بنا به ماهیتش نمی­تواند تامین­کنندهٔ منافع ملی کشور و خواست­های برحق زحمتکشان باشد. این رژیم پیش از آن که به­ منافع مردم فکر کند، به فکر حفظ قدرت و صدور ”انقلاب اسلامی “و غارت منابع ملی کشور است. مخالفت رژیم ایران با آمریکا بر پایهٔ اعتقاد آن به مبارزهٔ ضدامپریالیستی نیست. مخالفت آن با آمریکا و دیگر قدرت‌های غربی پیش از هر چیز بر سر دایرهٔ نفوذ و منافع غارتگرانهٔ هر کدام است. جمهوری اسلامی ایران در عمل نشان داده است که فرصت­طلبانه حاضر است در عرصه­هایی که به­ منافع و بقایش کمک ­کند به­ همکاری­های پنهان و آشکار با امپریالیسم ادامه دهد، حتی اگر این همکاری ­ها به ضرر مردم ایران و دیگر خلق­های جهان باشد.

مردم ایران نه خواهان تنش و درگیری، بلکه خواهان صلح و آرامش‌اند. البته صلح لزوماً تأمین‌کنندهٔ همه­چیز نیست، ولی بدون صلح هیچ­ چیز وجود نخواهد داشت. مردم ایران پس از جنگ هشت ساله میان عراق و ایران به ­خوبی این نکته را دریافته ­اند. جنبش­های مدنی و آزادی­خواهانه فقط در صلح می‌توانند کارآمد باشند و دستاوردهای مطلوب داشته باشند. بی­دلیل نیست که دیکتاتورها در ایران و در جهان همواره در پی جنگ­افروزی و پدیدآوردن فضای درگیری و تشنج­اند تا به سرکوب ادامه دهند. برعکس، نیروهای پیشرو و مترقی همواره خواستار صلح و آرامش‌ برای ادامهٔ مبارزه‌اند.

 

رفقای گرامی

خیزش ”زن، زندگی، آزادی “در ایران که در پی قتل دختر جوان مهسا (ژینا) امینی به دست نیروهای امنیتی در سپتامبر سال ۲۰۲۲ در سراسر ایران گسترش یافت بیانگر خواست­ه ای انسان­ گرایانه، عدالت‌جویانه، و آزادی­خواهانه مردم ایران بود. این خیزش بر شالودهٔ ده­ها سال مبارزهٔ حق‌طلبانهٔ مردم ایران شکل گرفت و ­دستاوردهایی بازگشت ­ناپذیر در تقابل با ارتجاع داشت. امروزه اکثر مردم ایران خواهان جدایی دین از حکومت و تأمین حقوق و آزادی‌های دموکراتیک و عدالت اجتماعی ­اند.

در جریان این خیزش شاهد فعالیت‌های دخالت­ گرانهٔ بیگانگان و به‌ویژه آمریکا برای ساختن ”آلترناتیو “مورد پسندشان برای ایران بودیم.

دخالت­ های قدرت‌های امپریالیستی در ایران امر تازه‌ای نیست. کودتای امپریالیستی آمریکا و بریتانیا در سال ۱۹۵۳ علیه دولت منتخب قانونی دکتر مصدق در ایران در حافظه تاریخی مردم ایران ثبت شده است. در اوج جنبش ضددیکتاتوری علیه رژیم شاه در ایران در اواخر سال ۱۹۷۸ نیز شاهد تلاش این قدرت‌ها برای برجسته کردن ”آلترناتیو “مطلوبشان در پشتیبانی از خمینی و نیروهای ضدکمونیست و به انحراف کشاندن ­مبارزهٔ مردم و انقلاب مردمی و ضدامپریالیستی ایران بودیم. روندهای مشابهی را در دیگر کشورهای جهان مانند شیلی و هاییتی و ساحل عاج شاهد بوده‌ایم.

امروزه نیز امپریالیست­ها با اعمال تحریم‌ها و با رسانه‌هایشان و حقوق‌بگیرانشان در پی تنش‌آفرینی و امتیازگیری و پیشبرد آماج­هایشان در ایران­اند. وظیفهٔ همهٔ ما است که با این سیاست‌های مداخله‌گرانه مقابله کنیم. فقط مردم ایران حق دارند که سرنوشت سیاسی کشور را تعیین کنند و خواهند کرد. حزب ما برای کمک به این مبارزهٔ داخلی مستقل و بدون دخالت خارجی خواهان تشکیل جبههٔ واحد ضددیکتاتوری متشکل از نیروهای ملی و دموکراتیک جامعه است. در ضمن، حزب ما برای حفظ صلح و تقویت مبارزهٔ نهادهای مدنی و از جمله سندیکاهای کارگری تلاش می­کند. به پشتوانهٔ اتحاد ملی و گستردهٔ نیروهای اجتماعیِ خواهان تغییرهای بنیادی و با مشارکت نمایندگان سیاسی این نیروها می­توان بر ارتجاع داخلی و دسیسه­های امپریالیستی پیروز شد و راه را برای دگرگونی­ های بنیادی و دمکراتیک گشود.  حزب ما خواهان تأمین حقوق اقلیت‌های ملی در چارچوب ایران آزاد و آباد است. حزب ما با تلاش‌های مداخله‌گرانهٔ امپریالیسم و سوءاستفاده از شوونیسم برای بالکانیزه کردن ایران مقابله می‌کند. همچنین، حزب ما خواهان آزادی هزاران زندانی سیاسی، صنفی و عقیدتی از زندان­های جمهوری اسلامی است. این زندانیان جزو نیروهایی در داخل ایران‌اند که برخلاف دست‌نشاندگان امپریالیسم و قدرت‌های خارجی می‌توانند سهم اساسی در ایجاد ایرانی آزاد، مستقل، صلح ­طلب و دمکراتیک داشته باشند.

پیروز ­باد پیکار مردم ایران در مقابل رژیم دیکتاتوری مذهبی ایران برای رسیدن به ­آزادی و عدالت اجتماعی

آزادی برای همهٔ زندانیان سیاسی، صنفی و عقیدتی ایران

آری به صلح، نه به جنگ و تنش‌آفرینی

نه به مداخلهٔ مستقیم و غیرمستقیم  کشورهای امپریالیستی ، از جمله دخالت‌های نظامی و تحریم‌های کمرشکن اقتصادی و بانکی

زنده ­باد همبستگی بین­المللی

حزب تودهٔ ایران، ۴ مه ۲۰۲۴

به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۰۷، ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا