مبارزهٔ پرستاران برای دستمزدی انسانی و امنیت شغلی
اجرای سیاست‌های ضدمردمی اقتصادی – اجتماعی رژیم ولایت فقیه در سال‌های گذشته به‌ویژه در دوره دولت ابراهیم رئیسی ضربات مهلکی به مستمری بازنشستگان و منافع کارگران تولیدی و خدماتی وارد آورده است. برای شدت بخشیدن به اثر این یورش، با احضار، عدم تمدید قرارداد، و اخراج از کار نیز همراه بوده است. با مقابله شدید امنیتی با هرگونه تلاش برای سازماندهی تشکل مستقل، در حین کمبود شدید نیروی کار شاغل و تحمیل تبعض گسترده توسط واسطه‌ها و پیمانکاران خودی، کارگزاران رژیم در وزارت بهداشت، دانشگاه‌های علوم پزشکی و بیمارستان‌ها با تحمیل تعرفه‌گذاری خودساخته و دستمزدهای شدیداً زیر خط فقر، اضافه‌کاری‌های اجباری با حق‌الزحمه ۲۰ هزار تومانی به پرستاران تحمیل کرده‌اند.
بر اساس گزارش ۱۷ تیر سال جاری ایلنا، “شرکت در تجمعات غیرقانونی” عنوان احضاریه‌های پرستاران بوده و از آن‌ها خواسته می‌شود “ظرف ده روز دفاعیات خود را به هیئت تخلفات ارائه دهند.” محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، تأکید می‌کند: “این سیاست وزارت بهداشت در سراسر کشور بود، حدود ۶۰ نفر در کرمان احضار شده‌اند، تعدادی نیز در کرمانشاه… پرستاران شرکتی حق اعتراض ندارند چراکه بلافاصله فسخ قرارداد و اخراج می‌شوند و پرستاران رسمی نیز احضار و تنبیه می‌شوند.” شریفی مقدم تأکید می‌کند تنبیه پرستاران رسمی از “یک تذکر شفاهی شروع می‌شود تا تذکر کتبی و درج در پرونده، کسر حقوق و تنزل رتبه و تبعید و در آخر هم اخراج ادامه می‌یابد؛ در کاشان، تنزل رتبه پرستاران اتفاق افتاد.” شریفی مقدم می‌گوید هیئت تخلفات یک نهاد داخلی برای اعمال فشار بر پرستاران است. او می‌گوید: “معمولاً مدیر منابع انسانی دانشگاه و مدیر بیمارستان و نهایتاً یک کارشناس یا لیسانسیه حقوق در هیئت می‌نشینند.” پنجم تیرماه نیروهای خرید خدمات اورژانس اجتماعی از عدم برگزاری مناقصه برای تعیین شرکت جدید پیمانکاری و “تعویق سه ماهه در ارسال لیست بیمه” خود خبر دادند. آن‌ها از حقوق ماهی ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان و اجاره‌خانه ماهیانه ۸ تا ۱۰ میلیون تومان خود خبر دادند و گفتند: “به‌راحتی اخراج‌مان می‌کنند. طی دو ماه گذشته، حدود ۱۲ نفر از نیروهای کلینیکی با سابقه‌ی کار حداقل ۵ سال در حوزه آسیب را عدم نیاز زده‌اند. …”
به‌رغم سرکوب شدید هر نوع تلاش برای تشکل‌یابی، هشتم تیرماه پرستاران در بیانیه‌ای در مورد انتخابات اخیر نوشتند: “از بس دروغ شنیدیم، ما دیگه رأی نمی‌دیم.” پرستاران در بیانیه خود تأکید کردند: “ما پرستاران و کادر درمان سال‌هاست شرایط اسفبار و پر از تبعیض و بی‌حقوقی کار را تجربه کرده‌ایم. … دستمزد و معیشت‌مان را به گرو گرفته‌اند و با هزار دسیسه تحت عنوان‌های مختلف به کارانه و تعرفه تقسیم کرده‌اند. با نا بودی شرایط استاندارد شغلی پرستاران و کادر درمان در واقع به سلامت و بهداشت کل جامعه حمله کرده‌اند و زیرساخت‌های بهداشتی درمانی همه مردم را به فنا برده‌اند. … در حاکمیتی که پرستاران برای ایجاد تشکل مستقل خود با سدهای امنیتی مواجه می‌شوند، صندوق انتخابات و رأی دادن بی‌معناست.” ضمن یورش به معیشت و درمان بازنشستگان، رژیم ضدمردمی ولایت فقیه واسطه‌ها و پیمانکاران را به جان و مال پرستاران، کارگران پروژه‌ای و ارکان ثالث نفت، و دیگر زحمتکشان انداخته است.
به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۷، ۲۵ تیر۱۴۰۳
