متحد و یکپارچه حکم غیرانسانی اعدام شریفهٔ محمدی را محکوم کنیم!
شریفهٔ محمدی آزاد باید گردد!
در حرکتی غیرانسانی، شعبۀ ۱ دادگاه انقلاب رشت شریفهٔ محمدی، فعال کارگری و محیط زیست، را به‌دلیل شرکت در یک تشکل کارگری به اعدام محکوم کرده است. پس از انتشار خبر صدور این حکم، موج وسیع ابراز همبستگی با شریفهٔ محمدی و محکوم کردن صدور این حکم در بین تشکلهای کارگری و صنفی و نیز فعالان صنفی را شاهد بودیم. در بیانیۀ “شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران” آمده است: “پس از ماه‌ها حبس ناعادلانه و اعمال انواع شکنجه، پرونده‌سازی در غیاب دادرسی عادلانه، روز پنجشنبه دادگاه انقلاب رشت شریفهٔ محمدی، فعال کارگری، را به اعدام محکوم نمود. این حکم غیرانسانی برای منکوب کردن فعالان صنفی، مدنی، و سیاسی است. اتهام بغی و محاربه و مفسد فی‌الارض، اتهاماتی واهی است که دستگاه قضایی برای ایجاد رعب و وحشت از آن استفاده می‌کند.”
در یکشنبه‌های اعتراضی بازنشستگان نیز شعار “شریفهٔ محمدی آزاد باید گردد” را سر دادند. شریفهٔ محمدی روز ۱۴ آذرماه سال ۱۴۰۲ بازداشت شد و چند ماه در سلول انفرادی نگه داشته شد. این فعال کارگری و مدنی مدت‌هاست که از حق ملاقات با خانواده و تماس تلفنی نیز محروم بوده است. صدور حکم اعدام برای یک فعال کارگری خصوصاً یک زن فقط یک هدف را دنبال می‌کند و آن چیزی نیست جز برانگیختن و گستردن جو رعب و وحشت بین فعالان سندیکائی، صنفی، و مدنی به‌منظور کُند یا متوقف کردن موج رو به گسترش اعتراض‌های زحمتکشان و ممانعت از سازمان‌دهی آن‌ها است. باید در مقابل این حرکت متحد و کوبنده توقف این حکم غیر انسانی و نیز آزادی شریفه و سایر فعالان سندیکائی و مدنی خواهان شد.
سرکوب فعالان صنفی، مدنی، و دانشجویی با گسترش اعتراضات شدیدتر می‌گردد
با ادامۀ اعتراض‌های بازنشستگان و گسترش اعتصاب‌های کارگران پروژه‌ای، کارگران توسعه فولاد گل‌گهر سیرجان رحیمی و بهرامی دستگیر شدند و برای صدها کارگر اعتصابی پیامک‌های تهدید‌آمیز ارسال شد. در همین حال شاهد محاکمۀ محمد حبیبی، عضو کانون صنفی معلمان، به‌اتهام “تبلیغ علیه نظام” بودیم. در هفتۀ گذشته اسماعیل گرامی، کارگر بازنشسته، نیز در پی احضاریه به دادسرا مراجعه کرد. در اقدامی دیگر دادگاه انقلاب بوشهر محسن عمرانی، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان استان بوشهر، را به‌اتهام “تبلیغ علیه نظام” به یک سال زندان محکوم کرد. فعالان دانشجوئی، علی فراهانی، دانشجوی دانشگاه علامه، به‌دلیل انتشار یک توئیت به‌کلی از ادامۀ تحصیل محروم و نیز مطهر گونه‌ای به‌دلیل فعالیت‌های تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. خشایار سفیدی، دانشجوی اخراجی دانشگاه هنر تهران، به‌علت تحصن و اعتصاب غذا در حمایت از توماج صالحی به یک سال حبس محکوم شد. عاطفه رنگریز، پژوهشگر و فعال حقوق زنان، با باز شدن پرونده‌ای جدید برای او به‌اتهام “تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه به‌قصد بر هم زدن امنیت ملی” در پی مراجعه به دادسرای عمومی و انقلاب دامغان دستگیر و به زندان شاهرود منتقل شد و بی‌درنگ در اعتراض به دستگیری خود به اعتصاب غذا دست زد. این‌ها نمونه‌هایی از پرونده سازی، محروم کردن از حقوق اولیه از جمله حق تحصیل و یا کار، و ایجاد فشار و در صورت لزوم دستگیری کوشندگان صنفی، مدنی و اجتماعی است.
به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۲۱۲، ۲۵ تیر ۱۴۰۳
