اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل با جراحی اقتصادی امکان‌پذیر نیست!
اجرا نکردن قانونی طرح طبقه‌بندی مشاغل، ادامه اعتراض و پافشاری کارکنان در عرصه‌های مختلف صنایع و شرکت‌های خدماتی برای مطالبات خود در این مورد را به‌دنبال داشته است. اهمیت طرح طبقه‌بندی مشاغل و تأثیر آن برای کارگران و زحمتکشان شاغل محرز است و ملاک اجرای صحیح آن، پیامد‌های نسبی، مثبت، و اساسی به‌دست آمده برای کارگران و زحمتکشان مزد‌بگیر است. تعیین وظایف و حقوق شاغلین در صنایع و مؤسسات خدماتی که به‌نوبه خود در دستمزد و مزایای دریافتی آنان تأثیرگذار است، در گرو اجرای صحیح و کامل طرح مترقی طبقه‌بندی مشاغل است.
در روز سیزدهم تیرماه ۱۴۰۳ ارکان ثالث شرکت ملی حفاری به‌خاطر وضع بد معیشتی خود و برای پیگیری مطالبات صنفی خود تجمع اعتراضی برپا کردند و افزون بر خواست حذف پیمانکارها، خواهان اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل شدند. بخش بزرگی از کارگران و زحمتکشان فکری و یدی کشور خواستار تدوین و اجرای طرح مترقی طبقه‌بندی مشاغل و کوتاه‌کردن دست پیمانکاران نیروی کار هستند.
یک فعال صنفی در تماس با ایلنا در ۱۳ تیرماه ۱۴۰۳ضمن ابراز نارضایتی کارگران از نحوه اجرای این طرح در مورد کارگران ارکان ثالث نفت و پاسخ وزارت نفت به تجمع اعتراضی بهمن‌ماه سال گذشته برای اجرای عادلانه طرح طبقه‌بندی مشاغل و هم‌ترازی حقوق کارگران ارکان ثالث نفت با دیگر کارکنان، گفت: “این پاسخ بازهم خُلف وعده است و به‌جز در چند شغل خاص، افزایش قابل‌توجهی به‌همراه نخواهد آورد. مسئولان وزارت نفت نظام عادلانه پرداخت وعده داده شده از سوی دولت سیزدهم را اجرایی نکردند. اجرای فاز دوم طرح طبقه‌بندی مشاغل که قرار بود مرهمی بر زخم کارکنان پیمانکاری باشد، نمکی بر زخم آنها شد و علی‌رغم وعده‌‌های مسئولان، طرح مذکور به‌نحوی اصلاح شده است که افزایش چشمگیری به‌جز در چند شغل خاص، نصیب همکاران نخواهد شد و درنتیجه تبعیض در وزارت نفت کمافی‌السابق ادامه خواهد یافت”.
کارکنان پتروشیمی چوار ایلام و نیروی‌های شرکتی مخابرات منطقه آذربایجان شرقی، تحت قرارداد شرکت اقماری شسکام نمونه‌های دیگری از کارکنان شرکت‌های متعددی هستند که طرح طبقه‌بندی مشاغل در آنها حتی طبق قانون نیم‌بند کار هم به‌درستی اجرا نشده است.
بسیاری از کارگران پتروشیمی چوار ایلام سال‌ها است که با قراردادهای کوتاه مدت و دریافت حداقل دستمزد کار می‌کنند. آنان خواستار اجرای صحیح طرح طبقه‌بندی مشاغل بوده و هستند. یکی از کارگران قراردادی در مورد وضعیت کاری در پتروشیمی چوار و طرح طبقه‌بندی مشاغل در ۱۹ تیرماه ۱۴۰۳ در تماس با رسانه‌ها گفت: “از برج دهِ سال قبل شروع به وعده دادن کردند، قرار بود آخر سال اجرا شود که نشد، بعد گفتند انشاالله بعد از عید، حالا چهار ماه هم از عید گذشته و خبری از طرح طبقه‌بندی نیست؛ نه تنها طرح طبقه‌بندی اجرایی نشده بلکه از مزایای مزدی متداول هم محرومیم، نه سختی کار می‌گیریم، نه بدی آب و هوا و نه مزایای انگیزشی و رفاهی و این در حالی‌ست که قراردادی‌‌های پتروشیمی همه این مزایا را با هم می‌گیرند”.
شرایط استخدام و قراردادها در شرکت پتروشیمی چوار (بخشی از هُلدینگ خلیج فارس) به‌گونه‌ای است که در سال گذشته دو کارگر در محوطه این مجتمع خودکشی کردند. در دو سال پیش از آن هم خودکشی چندین نفر از کارگران اخراجی از فرط ناامیدی و فشار کارفرما خبر‌ساز شده بود. با وجود وعده و وعید‌های مدیران این واحد پتروشیمی برای تغییر شرایط، هیچ‌گونه تغییرات مثبت محسوسی انجام نگرفته است و در نبود طرح طبقه‌بندی مشاغل و شرایط استخدام عادلانه، کارگران این واحد تولیدی کماکان در محرومیت به‌سر می‌برند.
اجرا نشدن طرح مترقی طبقه‌بندی مشاغل و جلوگیری از اجرای صحیح طرح طبقه‌بندی مشاغل بخشی از برنامه‌های تعدیل ساختاری رژیم ولایت فقیه است که پیامد آن یورش به حقوق و امنیت شغلی کارگران است. در جمهوری اسلامی و حاکمیت ولی فقیه چارهٔ کارگران و زحمتکشان برای دستیابی به اجرای قانونی طرح مترقی طبقه‌بندی مشاغل و غلبه بر دشواری‌های کاری و معیشتی، اتحاد عمل و تشدید مبارزه در دو عرصهٔ صنفی و سیاسی است.
به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۸، ۲۲ مرداد ۱۴۰۳
