«نگوین فو ترونگ»، دبیر کل حزب کمونیست ویتنام، رهبری برجسته که تمام زندگی‌اش را وقف خدمت به کشور و مردمش کرد
نگوین‌فو ترونگ، مبارزی اندیشمند، فرهیخته، فرهنگ‌گرا، نظریه‌پرداز حزبی‌ای پیشتاز، ودانش‌پژوهی برجسته بود که پیوسته به آموختن و پیروی از جهانی‌بینی، مرام اخلاقی، و سبک زندگی “هوشی‌مین”، رئیس‌جمهور کبیر، سراسر عمر خویش را وقف آرمان‌های انقلابی حزب، کشور، و مردم کرد. رفیق نگوین‌فو ترونگ و کمیته مرکزی حزب در آزمونی به‌طول بیش از ۵۵ سال عملکرد انقلابی، با دوراندیشی‌ای راهبردی و اصولی، اندیشه‌ورزی‌ای تیزبینانه، همراه با گزیده‌چینی‌ای کاربردی، توانستند نوآورانه مارکسیسم-لنینیسم و جهان‌بینی هوشی‌مین را به‌کار گیرند و ببالانند. آن‌ها پیوسته برای ساختن حزبی پالایش‌دیده و نیرومندتر در راستای برپایی سوسیالیسم و دولتی قانون‌مدار، از مردم، به‌دست مردم، و برای مردم تلاش ورزیده‌اند. او و حزب به اصلاحات افزودند، آن‌ها را از نقص تهی ساختند و با موفقیت به‌اجرا درآوردند. به‌این ترتیب کشور را به سطحی از “ثروت، قدرت، شهرت، و جایگاهی والا در عرصهٔ بین‌المللی” که پیش از آن هرگز به‌خویش ندیده بود سوق دادند.
سامان‌دهی به امور حزب کمونیست در طول زندگی انقلابی رفیق نگوین‌فو ترونگ جایگاهی ویژه داشت. او با کاربست خلاقانه جهان‌بینی هوشی‌مین، کوشنده‌ای مؤثر در شناخت ماهیت حزب و نقش آن در بازسازی کشور و همچنین ساختن حزب حاکم در پیش‌برد برنامه اصلاحات در ویتنام بود. او همراه با رفقای دیگر در کمیته مرکزی حزب در گرفتن تصمیم‌های کارآ، پیش بردن برنامه‌های هوشمندانه، و راهبری برای پیاده کردن سیاست‌های اصولی در زمینه برطرف کردن کاستی‌ها و پاک‌سازی حزب توانستد با موفقیت از عهده برآیند. در این راستا مصمم و پیگیرانه با فردگرایی و فساد درونی و دیگر پدیده‌های منفی مبارزه کرد و در همان حال پیوسته در پیش‌برد اصول اخلاق انقلابی، تاب‌آوری و ایستادگی، بالا بردن سطح توانایی‌های شناختی و نقش پیشاهنگی حزب تلاش کرده و به سنت‌های نیکو و پیوندهای نزدیک با مردم پایبند ماند. زیر رهبری حزب، با برعهده داشتن دبیراولی حزب از سوی نگوین فو ترونگ، حزب ما شایستگی و خردمندی‌اش را نشان داده و با رهبری خود توانسته‌اند حزب، مردم، و ارتش را از دستاوردهای سترگ در زمینه اصلاحات بهره‌مند سازند، تمام توطئه‌های خرابکارانه و کارشکنی‌های نیروهای ستیزه‌جو را شکست دهند، و جامعه‌ای به‌راستی “انسانی و مدنی” برپا سازند.
رفیق در مقام رئیس شورای ملی و دبیرکل حزب، همواره به موضوع ساختن دولت سوسیالیستی‌ای قانون‌مدار از سوی مردم، برای مردم، و به‌دست مردم اهمیت می‌داد. با رهبری رفیق نگوین‌فو ترونگ، برای نخستین بار حزب ما قطعنامه‌ای برای ادامه ساختمان و به‌فرجام رساندن دولت قانون‌مدار سوسیالیستی ویتنام را در دوره جدید صادر کرد که این هدف‌ها را دربر می‌گیرد: به‌فرجام‌رسانی حکومت سوسیالیستی ویتنام با دولتی از سوی مردم، به‌دست مردم، و برای مردم به‌هبری حزب کمونیست ویتنام، داشتن نظام پیشرفته‌ای قانون‌مند، قانون‌مندی‌ای که مو به مو و پیوسته اعمال شود، احترام به قانون اساسی و قانون‌مداری، و احترام، تضمین و حمایت پوینده از حقوق بشر و حقوق شهروندی، حفظ یکپارچگی دولت با وظیفه‌های مشخص، هماهنگ، و نظارت سازنده، و نهاد قضایی‌ای کاردان، قانون‌مدار، و نوین، دستگاه دولتی‌ای بدون دیوان‌سالاری [بوروکراسی]، شفاف، کارآمد، و بازده‌مند با کارگزاران، کارمندان دولت و خدمات عمومی شایسته، توانا، کارشناسان راستین و درست‌کار، حکم‌رانی با نگرشی امروزین و توانمند که توسعه شتابان و پایدار کشوری پیشرفته، بالنده با ساختار سوسیالیستی را تا سال ۲۰۴۵/۱۴۲۴ ممکن سازد.
نگوین‌فو ترونگ، رهبر برجسته حزب در جبهه فرهنگی، با دریافتی بی‌کم‌وکاست از جهان‌بینی هوشی‌مین و جایگاه مهم فرهنگ در جامعه بر این اصل که “فرهنگ روح ملت است و تا زمانی که فرهنگ باقی است، ملت ماندگار است” برای ساختن فرهنگی پویا با هویت ملی‌ای غنی که در واقع همچون زیربنای معنوی جامعه، یک نیروی درون‌زا و یک نیروی رانشگر حیاتی برای توسعه ملی عمل می‌کند گام‌های چشمگیری برداشته است. سیزدهمین کنگره ملی حزب و رهبری نگوین‌فو ترونگ به‌تفصیل و با ژرف‌اندیشی به اهمیت فرهنگ برای جامعه پرداخت. کنفرانس ملی فرهنگ که پس از بیش از ۷۰ سال برگزار شد، نقطه عطفی را رقم زد که جهان‌بینی و کارکرد تمام حزب، مردم، و ارتش را در گسترش فراگیر نقش فرهنگ در سازندگی و دفاع ملی برای برآورده شدن آرمان‌های مردم برای کشوری آباد و شادمان به هم پیوند داد.
با بینش ژرف سیاسی و دوراندیشی راهبردی، نگوین فو ترونگ و کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام سیاست خارجی این کشور را توسعه دادند و با به‌کارگیری از آموخته‌های عملی، هنر “دیپلماسی بامبو” را شکل دادند. چنین رویکردی به دیپلماسی ویتنام منشی یگانه بخشیده است، منشی که با انعطاف‌پذیری و مقاومت “بامبوی ویتنامی” تجسم یافته است. رهبری حزب، به‌ویژه نقش نگوین‌فو ترونگ، هویت “دیپلماسی بامبو”، خیزشی فراگیر و به چرخشگاه تاریخی و دگرگونی‌های کیفی در روابط ویتنام با شرکای اصلی انجامیده است. امروز، جایگاه، ارزش، و تصویر ویتنام بسان شریکی مطمئن و عضو فعال و مسئولیت‌پذیر پیش از این در جامعه بین‌المللی هرگز چنین درخشان نبوده است. ویتنام بیش از هر زمان دیگری به اقتصاد جهانی، سیاست بین‌المللی، و تمدن انسانی پیوسته است.
نگوین‌فو ترونگ در نقش‌های هم‌زمان در طی زندگی‌اش در قامت رئیس‌جمهور، رئیس شورای دفاع و امنیت ملی، و فرمانده کل ارتش خلق ویتنام، همواره نگاهی عمیق به ارتش خلقی و امنیت عمومی مردم داشت. او بر ساختن نیروی نظامی و حافظ امنیت مردمی نیرومند و متحد تأکید می‌ورزید. اغلب به نیروهای مسلح گوشزد می‌کرد که جهان‌بینی، اخلاق، و سبک زندگی رئیس‌جمهور هوشی‌مین را بی‌کم‌وکاست فراگیرند، بیاموزند و دنبال کنند، و تأکید می‌کرد “درستکاری مقدس‌ترین و نجیب‌ترین چیز است” و از آنان می‌خواست صمیمانه به کشور و مردم خدمت کنند. او بر اهمیت “هنگام کار بر مردم تکیه کنید، وظیفه‌شناس باشید، به مردم احترام بگذارید و دوستدارمردم باشید”، با مردم و کنار مردم باشید، از منافع آنان محافظت کنید و به اعتماد و حمایت‌شان بیفزایید تأکید می‌کرد. با رهبری حزب، و نقش تأثیرگذار نگوین‌فو ترونگ، مأموریت ایجاد ارتشی نخبه، کارآمد، قوی، خلقی و آماده که با شرایط جدید همخوان باشد به دستاوردهایی چشمگیر دست یافته است. نیروهای امنیت عمومی و نظامی متحد مانده‌اند و در همکاری نزدیک با یکدیگر انجام وظیفه می‌کنند و بسان شمشیر و سپر، و دو بال یک پرنده برای حفظ صلح و ثبات کشور و ضمانت برای توسعه ملی خدمت می‌کنند.
بنیان نظریه‌های نگوین‌فو ترونگ بر زندگی توده‌های مردم، انسانیت، فداکاری، و خدمت صمیمانه به مردم، انسان‌گرایی و ساختن جامعه به‌دست مردم همچون هسته مرکزی و اصلی روند نوسازی استوار بود. او در مورد حزب تأکید می‌کرد: “حزب ما باید بالاترین احساس مسئولیت را نسبت به مردم داشته باشد، به زندگی مادی و معنوی‌شان رسیدگی کند”. او همچنین گفت: “اگر سامان‌دهی کشور و زندگی مردم در سیاست‌های حزب بازتاب نیابد و با قانون‌های فرگشت [تکامل] تاریخی همخوان نباشد، آن سیاست‌ها نادرست به‌شمار می‌روند”، و بر این نکته تأکید داشت که “پیوند نزدیک با مردم دلیل هستی، رشد، و کارکرد حزب و عامل تعیین کننده پیدایش قدرت در حزب است.” در ارزیابی و بررسی تفاوت بین دولت قانون‌مدار سوسیالیستی و دولت قانون‌مدار سرمایه‌داری، نشان داد که “دولت قانون‌مدار سوسیالیستی از نظر ماهیت با دولت قانون‌مدار سرمایه‌داری تفاوت دارد. حاکمیت قانون‌مدار در نظام سرمایه‌داری در واقع ابزاری برای حفاظت و خدمت به منافع بورژوازی است، درحالی که حاکمیت قانون‌مدار در نظام سوسیالیستی ابزاری برای بیان و اِعمال حق خودگردانی مردم، تضمین و حمایت از منافع بیشتر مردم است”.
در رابطه با اقتصاد بازار سوسیالیستی، او بر این باور بود که ویژگی بنیادی و پُراهمیت در سمت‌گیری سوسیالیستی در اقتصاد بازار در ویتنام این است که اقتصاد باید با جامعه مرتبط باشد، سیاست‌های اقتصادی باید با سیاست‌های اجتماعی هماهنگ باشد و رشد اقتصادی در هر گام، هر سیاست و در طی فرایند توسعه با پیشرفت و برابری اجتماعی باید همراه باشد. هر سیاست اقتصادی باید در راستای هدف‌های توسعه اجتماعی، نویدبخش افزایش رفاه و بارورسازی زندگی مردم با ریشه‌کنی گرسنگی و کاهش فقر، مراقبت از کسانی که در خدمت از خود مایه گذاشته‌اند و کسانی که در تنگنا و شرایط دشوار قرار دارند، باید همراه باشد”. حزب ما در دوره رهبری رفیق نگوین‌فو ترونگ قطع‌نامه‌هایی در مورد توسعه اجتماعی-اقتصادی، تضمین دفاع و امنیت ملی در شش منطقه اقتصادی کشور تا سال ۲۰۳۰/۱۴۰۹، با چشم‌اندازی تا ۲۰۴۵/۱۴۲۴ صادر کرد. این قطع‌نامه‌ها هدف‌ها، چشم‌اندازها، سمت‌گیری‌ها و راه‌کارهایی را برای رشد بالنده و افق‌گشا تدوین کرد که به تحقق موفقیت‌آمیز صدمین سالگرد رهبری کشور از سوی حزب ما ، صدمین سال برپایی جمهوری دموکراتیک ویتنام، اکنون جمهوری سوسیالیستی ویتنام یاری خواهند رساند. تا میانه سده بیست و یکم، کشور ما به کشوری توسعه‌یافته تبدیل خواهد شد و آرزوی هوشی‌مین، رییس‌جمهور پیشین برای هم‌تراز شدن کشورمان با قدرت‌های بزرگ پنج قاره را برآورده خواهد کرد.
نگوین فو ترونگ، در تمام عمر با روحیه و اراده‌ای آهنین پیوسته خویش را وقف آرمان‌های انقلابی حزب و ملت ویتنام کرده و در رو در رویی با راه‌بندها و سختی‌ها از پای ننشسته است. او از شخصیتی والا برخوردار بود و درستکاری را مقدس‌ترین و شریف‌ترین عمل می‌دانست و پایبند به اصول بود و زندگی‌اش را وقف کشور و مردم کرد. او از نظر منش انقلابی، “عدالت‌خواه و بدون جانبداری”، ساده‌زیست، با سبک کاری فراگیر و مشارکتی، بسیار متعهد و با پشتکار، روشمند و با دانسته‌هایی موجود، و احترام و عشق به مردم نمونه‌ای سرآمد است. او در میان مقام‌های مسئول کشور، اعضای حزب، و توده‌های مردم بسیار مورد احترام، مورد اعتماد و محبوب، و مورد ستایش دوستان بین‌المللی ما بود.
ما بدون هیچ تردیدی بر این باوریم که همراه با رهبری حزب، می‌توانیم آموزه‌های مارکسیسم-لنینیسم، جهان‌بینی هوشی‌مین، و دیدگاه‌های حزب برای نوسازی کشور را با استواری و خلاقانه به‌پیش ببریم. بر استقلال ملی و سوسیالیسم و نیز اصول ساخت حزب مصمم عمل خواهیم کرد. تمام حزب، مردم، و ارتش متحد و یکپارچه باقی خواهد ماند و با هم تلاش خواهیم ورزید تا فرصت‌ها را به‌کار گیریم و چالش‌ها را پشت سر بگذاریم. ما برآنیم که سرسختانه به ساختن حزب و نظامی بدون نقص و توانمند، توسعه شتابان و پایدار کشور و محافظت قاطعانه از میهن ادامه دهیم. تا سال ۲۰۳۰/۱۴۰۹، هنگامی که حزب صدمین سالگرد خود را جشن خواهد گرفت آرزومندیم ویتنام را به کشوری با صنعت پیشرفته و درآمد متوسط به بالا تبدیل کنیم و برای دستیابی به هدف تبدیل شدن به کشوری توسعه یافته با درآمد بالا در مسیر سوسیالیسم تا سال ۲۰۴۵/۱۴۲۴، هنگامی که حزب در سراسر کشور صدمین سالگرد بنیانگذاری‌اش را جشن می‌گیرد سنگ‌بنای محکمی را پی‌ریزی کنیم.
[به نقل از نشریۀ ”دموکراسی خلق“، ارگان حزب کمونیست هند (مارکسیست)، ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۴ – نوشتۀ رفیق ”تو لام“، پرزیدنت جمهوری سوسیالیستی ویتنام و عضو هیئت سیاسی حزب کمونیست ویتنام]
به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۲۱۴، ۲۲ مرداد ۱۴۰۳
