سندیکاهای کارگری همیشه بخش جدایی‌ناپذیر جنبش صلح هستند! نشست اتحادیه‌های کارگری آلمان برای مقابله با جنگ
نشست اتحادیه‌های کارگری آلمان برای مقابله با جنگ
از ۲۳ تا ۲۵ ماه اوت/ ۲ تا ۴ شهریورماه ۱۴۰۳ هفته‌نامهٔ “عصرما” متعلق به حزب کمونیست آلمان، “روز صلح” را در برلین، محدوده راه آهن شرقی، در خارج و در داخل ساختمان قدیمی‌ای که به ساختمان “آلمان نو” شهرت پیدا کرده و مکان دیدار و برگزاری مراسم‌های گوناگون از طرف فرهنگیان، هنرمندان، فیلمسازان، و جز اینان، است، برگزار خواهد کرد. در این روز نیروهای صلح‌جو برای بحث و گفتگو، برقراری شبکه‌های ارتباطی، دیدار مجدد و صلح با همدیگر دیدار خواهند کرد. در کنار بحث و گفتگوی بسیار بین نیروها، قرار ملاقاتی هم با فعالان بخش‌های کارگری و سندیکاها گذاشته شد. حزب کمونیست آلمان این اقدام را وظیفه‌ای اصلی این روز ارزیابی می‌کند، وظیفه‌ای که پیوند بین جنبش کارگری و جنبش صلح‌طلبی را تقویت و همکاری با رهبری اتحادیه‌های کارگری را در شکست سیاست جنگ‌طلبانهٔ دولت آلمان تسهیل می‌کند. به همین دلیل موضوعات زیر را برای بحث و گفتگو پیشنهاد می‌کنیم:
چگونه از توانمندی نیروهای جنگ‌طلب جلوگیری کنیم؟
اتحادیه‌های کارگری می‌توانند در مقاومت علیه نظامی‌گری و جنگ‌طلبی نقشی مرکزی داشته باشند. آن‌ها در مبارزه برای افزایش دستمزد، علیه نابودی دستاوردهای اجتماعی، علیه ریاضت‌های تحمیل شده می‌توانند به مخالفت و اعتراض ادامه دهند. ولی مسئلهٔ صلح در حال حاضر موضوع بحث و گفتگو‌های اتحادیه‌های کارگری نیست. موضع‌گیری‌های ضد جنگ موجود در اتحادیه‌ها در حال تضعیف شدن است. با ابتکارهایی همچون دادن “فراخوان از سوی اتحادیه‌ها علیه تسلیحات و جنگ‌افروزی” مقابله می‌شود. مبارزات تدافعی و مقاومت علیه خصوصی سازی که همین اواخر از طرف کارگران بندر هامبورگ و راه‌آهن انجام شد، نشان داد مقاومتی منسجم می‌توان سازماندهی کرد. دربارهٔ اینکه اتحادیه‌های کارگری و جنبش صلح چگونه با یکدیگر در مبارزه علیه جنگ‌طلبی می‌توانند متحد شوند، “راینر پرشوسکی از اتحادیهٔ راه‌آهن و حمل‌ونقل” ، “مالته کلینگ‌فورت و یوسف آس از اتحادیهٔ کارگران بخش خدمات”، و “لوهر هنکن از کمیتهٔ شورای صلح فدرال” بحث و گفتگوها را سازمان می‌دهند.
مبارزه برای حقوق دمکراتیک
بودجهٔ جدید فدرال برای طبقهٔ کارگر پیامدهایی گسترده خواهد داشت.” همه‌چیز برای جنگ و هیچ‌چیز برای مردم” این است پیام چراغ‌راهنمای دولت ائتلافی. برای عملی شدن این سیاست مسیر ابراز نظر تنگ خواهد شد. هر کس که بخواهد دلیل جنگ و پیش‌زمینه‌های آن را توضیح دهد و راهکاری برای پایان جنگ بیان کند، از نظر سیاسی به حاشیه رانده می‌شود. آزادی بیان و رسانه گام به گام در حال نقض شدن هستند.
سندیکاهای کارگری و مبارزه برای صلح
سندیکاهای کارگری همیشه بخشی پراهمیت در مبارزهٔ جنبش صلح‌طلبی بوده و هستند. یکی از وظیفه‌های اتحادیه‌ها به‌غیر از دفاع از حقوق مزدبگیران، دفاع‌شان از تمایل کارگران به صلح است. امروز شاهد آن هستیم که کارزارها و بحث‌های متمرکز شده در جهت محدود کردن حق اعتصاب اتحادیه‌های کارگری چگونه دارند شکل می‌گیرند. هدف، متقاعد کردن اتحادیه‌ها به تغییر مسیر در موضع‌گیری‌ها و قبول دلایل دولت است. ما می‌خواهیم با همدیگر گفتگو کنیم و بگوییم که ما به‌ویژه جوانان عضو سندیکا می‌توانند اتحادیه‌ها را قوی‌تر و مبارزه علیه نظامی‌گری را به‌پیش ببرند.
از حق اعتصاب دفاع کنیم
صاحبان قدرت به حق اعتصاب یورش آورده‌اند. این حق از دید آنان باید به‌شدت محدود شود. برای مثال، “در زیرساخت‌های حیاتی” باید اعتصاب بر اساس پیشنهاد حزب دست‌راستی ” آزادی آلمان” فقط گاهی وقت‌ها و سپس زیر مقررات سختگیرانه انجام شود. ولی اعتصاب مؤثرترین سلاح طبقه کارگر در مبارزه‌اش است. ما می‌خواهیم هماهنگ با فعالان اتحادیه‌ها دربارهٔ موارد یاد شده بحث و گفتگو کنیم و راهکاری در برابر حمله صاحبان قدرت و سرمایه‌داران در دفاع از حق اعتصاب پیدا کنیم.
[منبع نقل و ترجمه به فارسی: هفته‌نامهٔ “عصر ما”، نشریهٔ حزب کمونیست آلمان( د. کا. پ)، بیست‌وششم مردادماه ۱۴۰۳].به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۸۹، ۱۹ شهریور ۱۴۰۳
