حزب تودۀ ایران مقررات‌زدایی، خصوصی‌سازی، عدم تضمین شرایط ایمنی در معدن ها و در مجموع سیاست های رژیم فاسد ولایت فقیه را عامل اصلی فاجعۀ دیگری از مرگ دسته‌جمعی کارگران می داند
بر اساس آخرین گزارش های رسیده به دلیل تصاعد گاز متان و انفجار در معدن “معدن جو” ۵۱ کارگر این معدن کشته شدند و هنوز از سرنوشت شمار دیگری از کارگران در عمق ۲۵۰ متری معدن خبری نیست.
ادامهٔ برنامهٔ ضد مردمی هفتم توسعه که روی تشدید مقررات‌زدایی،عدم تضمین شرایط ایمنی و خصوصی‌سازی تنظیم شده است، و پیش‌برد بیش از سه دهه اقتصاد نولیبرالی بی شک یک از عوامل اصلی فاجعه مرگ ۵۱ کارگر در معدن خصوصی ”معدن‌جوی“ طبس است. در ماه های اخیر خبر مرگ دو کارگر در معدن‌های زغال‌سنگ پابدانای جنوبی و آبنیل کرمان و چهار نفر از کارکنان معدن شازند اراک در اثر نبود حداقل شرایط ایمنی در خردادماه و تیرماه ۱۴۰۳، این پرسش را مطرح کرد که در چارچوب قوانین کار نیم‌بند جمهوری اسلامی و نبود شرایط ایمنی کار در این بخش از صنایع بنیادین، “آیا جان کارگر معدن بی ارزش است؟” بر اساس گزارش های رسانه های مجاز جمهوری اسلامی از شروع سال ۱۴۰۲ تاکنون (پیش از این حادثه دردناک) بیش از ۲۲ حادثه در معدن‌های کشور منجر به کشته شدن ۳۰ کارگر معدنچی شده است و در بسیاری از موارد هم اصلاً حادثه‌ها ثبت و گزارش نمی‌شوند. بر اساس گزارش اول مهر ایلنا، مقدار گاز متان مجاز در معادن زغال‌سنگ ۰.۴ است، اما این گاز در بعد از حادثه در معدن معدن‌جو “روی عدد ۵ بود.” برای “مونوکسیدکربن” هم “محدودۀ مجاز ٣۵ PM است، اما دیشب عدد این گاز هم ١۵٠٠ بوده” است. بر اساس همین گزارش اگرچه کارگاه محل حادثه جدید بود “اما گویا سیستم تخلیۀ گاز نداشته” است و این امر برای امدادگران هم دشواری ایجاد کرده بود.
بر اساس اولین گزارش ها از این حادثه دلخراش امدادگران توانستند حدود ٣٠ جسد را از بلوک B خارج کنند، ولی احتمالاً تعداد زیادی هم در «بلوک C» گرفتار شده‌اند. در گزارشی در ساعت ١٢ ظهر تعداد جان‌باختگان ٣٣ نفر اعلام شده بود و حداقل ١۷ نفر در این حادثه مصدوم و تعداد ١٩ نفر از کارگران در بلوک C معدن محبوس بودند. ولی حدود ساعت ٢٢، دبیر اجرایی خانۀ کارگر، ابراهیم رحیمیان، تعداد کارگران در محل حادثه را ٦٩ نفر، تعداد جان‌باختگان را ۵۰ نفر، تعداد مصدومان را ١۷ نفر، و تعداد کارگران محبوس را ٢٢ نفر اعلام کرد که به‌علت افزایش گاز متان احتمالاً همگی جان باخته‌اند. واگن‌های حمل زغال، اجساد کارگران را بیرون می‌آوردند و خانواده‌ها هم در محوطۀ معدن نظاره‌گر این فاجعه هستند. با وجود همه سوانح کارگری در معدن های کشور که به مرگ شمار زیادی از کارگران معدن منجر شده است دولت سیزدهم حتی شرط داشتن تاییدیۀ صلاحیت ایمنی “پیمانکاران در روند شرکت در مناقصات [را] حذف” کرده بود.
حزب تودۀ ایران ضمن محکوم کردن سیاست بهره‌کشی حداکثری سرمایه داری حاکم و رژیم فاسد ولایت فقیه، جان باختن کارگران زحمت‌کش را به خانواده‌های آن‌ها تسلیت می‌گوید. کارگران معدن‌ها و سایر بخش‌های تولید و خدمات برای بهبود شرایط کار و ازجمله شرایط ایمنی و بهداشت به اجرای قوانین کار مؤثر در جلوگیری از سوانح در محیط کار نیاز دارند. این خواست طبقه کارگر نیز با فعالیت سازمان یافته طبقه کارگر و فشار و تشدید مبارزه تحقق می‌پذیرد.
به نقل از «نامۀ مردم»، شمارۀ ۱۲۱۷، ۲ مهر ۱۴۰۳
