پویه پیدایش سندیکاهای کارگری در ایران بخش بیست و سوم

در این مقطع زمانی سطح همبستگی در جنبش کارگری و سندیکایی این امکان را فراهم کرده‌ بود که روند شکل‌گیری و قوام جنبش اعتصابی سراسری کارگران با قدرت پیش رفته و جنبش سندیکایی در پیوند با حزب طبقه کارگر – حزب تودهٔ ایران- به نیرویی اثرگذار در صحنه مبارزه آن روز کشور بدل شود. به‌دنبال همبستگی کارگران اصفهان، بهشهر، شاهی، تبریز، و یزد با نفتگران اعتصابی دولت وقت وادار به پذیرش خواست‌‌های کارگران شد. در زیر فشار جنبش اعتصابی سراسری کارگران و پیشاپیش آنان نفتگران خوزستان در سال ۱۳۳۰ خورشیدی کابینه حسین علا سقوط کرد و دکتر محمد مصدق زمام امور را به‌دست گرفت. به‌بیانی روشن جنبش اعتصابی طبقه کارگر در پیوند و زیر رهبری حزب تودهٔ ایران در سال‌های ۲۹ و ۳۰ منجر به تصویب قانون ملی‌ شدن نفت و به‌قدرت رسیدن دکتر مصدق شد. در اینجا نیز طبقه کارگر و جنبش کارگری و سندیکایی نشان ‌داد تا چه اندازه در ژرفش و فرارویی مبارزه سراسری با اهمیت و کلیدی است. رفیق جان‌باخته مهدی کیهان در نوشته پرارزشش به‌نام “دوران شکوفایی جنبش سندیکایی در ایران” دراین‌باره نوشته‌ است: “بررسی تاریخ مبارزات کارگران در این دوره نشان می‌دهد که طبقه کارگر ایران نه‌تنها در دوران تکوین و تدارک جنبش ملی‌ شدن نفت، بلکه در جریان حوادث اصلی آن با نثار خون (هجده کارگر و سه کودک کارگران نفت تنها در جریان اعتصاب کارگران نفت در خوزستان به‌هلاکت رسیدند) نقش اساسی و سرنوشت‌ساز را در پیروزی این جنبش به‌عهده گرفت” (کتاب “اسناد و دیدگاه‌ها – حزب توده ایران از آغاز پیدایی تا انقلاب بهمن ۱۳۵۷”، صفحه‌های ۲۱۹، ۲۲۰).

ادامه دارد

به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ  ۹۰، ۱۶ مهر ۱۴۰۳