تأمین خواست‌های کارگران راه آهن در گرو تشدید مبارزهٔ اعتصابی است
در چند ماه اخیر اعتراض و اعتصاب‌های کارگران راه آهن مانند اعتراض‌های کارگران شرکتی راهآهن (تراورس) زاهدان، ابنیه فنی راهآهن ناحیه تهران، رانندگان ابنیه فنی راهآهن اراک، و کارگران پیمانکاری شاغل در خطوط ابنیه فنی راهآهن جنوب، جریان داشته و گسترش یافته است.
در ادامه سرکوب مزدی طبقه کارگر و زحمتکشان در این بخش از صنایع و خدمات راهبردی، حرکت‌های اعتراضی و مطالبات کارگران راهآهن به این دلیل شکل گرفته است که آنان واقعاً دیگر قادر به تهیه اساسی‌ترین ملزومات و نیازهای زندگی خود نیستند. در زاهدان کارگران پیمانی شرکت راهآهن تراورس چندین ماه است که مطالبات بیمه‌ای و حقوق ماهیانه خود را دریافت نکرده‌اند. آنان به‌صورت پیمانی کار می‌کنند، پاداش و مزایای مزدی به این کارگران تعلق نمی‌گیرد. از آنجایی که نگهداری خطوط و ابنیه راهآهن پروژه‌ای و موقت نیست، خواست اصلی آنان حذف شرکت‌های پیمانکاری است تا بتوانند مستقیماً زیر نظر شرکت راه آهن با قرارداد رسمی و دائمی کار کنند.
به‌طور مثال، در ابتدای مهر ماه امسال صدها نفر از کارگران شاغل در واحد نگهداری خط و ابنیه فنی راهآهن ناحیه تهران، علی‌رغم پرداخت حق بیمه خود به شرکت پیمانکار، به علت پرداخت نشدن حق بیمه های خود توسط شرکت پیمانکار قادر به دریافت هزینه‌های درمانی خود نیستند. شرکت پیمانکار که صد در صد مبلغ بیمه پوشش تکمیلی را ماهیانه از حقوق کارگران کم می‌کند، از پرداخت این مبالغ به شرکت بیمه خودداری کرده است. طبیعی است که کارگران پیمانی راهآهن ناحیه تهران ضمن اعتراض به عملکرد شرکت پیمانکار دلال نیروی کار خواهان حذف شرکت‌های پیمانکار هم هستند.
در شهر اراک شماری از رانندگان شاغل در ابنیه فنی راهآهن که مسئولیت جابه‌جایی کارگران را برعهده دارند، به تأخیر چند ماهه در دریافت حقوق خود معترض هستند. یکی از این رانندگان در تماس با رسانه‌ها گفت: ”دستمزد و مزایای ما کارگران راننده در مقایسه با دیگر راننده‌هایی که از بیرون خدمات می‌دهند بسیار پایین است، اما مدیران شرکت پیمانکار توجهی به مطالبات و بهبود وضعیت معیشتی ماندارند“. این راننده پیمانی راهآهن تأکید کرد که پیمانکار هزینه‌های اضافه بابت مخارج خودروها را به راننده‌ها پرداخت نمی‌کند، یعنی پرداخت اجاره‌بهای خودروها را که امری قانونی است، انجام نمی‌دهند.
کارگران پیمانی شاغل در خطوط ابنیه فنی راهآهن جنوب نیز نسبت به عدم دریافت مزایای عرفی و مناسبتی سال گذشته و جاری خود معترض هستند. بخشی از کارگران شاغل در راهآهن جنوب که از خطوط راه آهن نگهداری می‌کنند، می‌گویند که از سال گذشته تا به حال پاداش ایام مناسبتی و عید را دریافت نکرده‌اند. این خواست‌های آنان یعنی برابری در پاداش، حقوق و مزایای مزدی برابر با کارگران رسمی و داشتن قرارداد رسمی و دائمی مستقیم با کارفرمای اصلی به‌منزله حذف پیمانکار و دلال نیروی کار در محدوده کاری آنان است. دستیابی به خواست‌های صنفی و معیشتی کارگران پیمانی ابنیه راهآهن در نواحی مختلف کشور با مبارزه برای توقف سیاست‌های تعدیل ساختاری رژیم ولی فقیه، به‌خصوص سرکوب مزدی و نبود امنیت شغلی گره خورده است.
نه فقط در بخش راهآهن، بلکه در بسیاری از عرصه‌های تولید و خدمات، کارگران شاغل با استثماری افسار‌گسیخته که در وهله اول در خدمت دلال‌های نیروی کار و سرمایه‌داران انگلی است روبه‌رو می‌شوند. حذف شرکت‌های پیمانکاری همراه با پایان‌دادن به سیاست‌های تعدیل ساختاری، اولین گام در راه بهبود شرایط کار کارگران راهآهن و برآورده شدن خواست‌های آنان است.
مبارزه برای خواست‌های صنفی در بخش راهبردی- زیرساختی راهآهن مانند دیگر خواست‌های زحمتکشان با مبارزه و تلفیق مبارزه صنفی با پیکار سیاسی به‌دست می‌آید. بهبود شرایط دشوار کار، دستمزدهای متناسب با تورم و هزینه سبد معیشت و امنیت شغلی کارکنان راهآهن با اتحاد عمل فراگیر در راستای شکل‌‌‌گیری جنبش اعتصابی همگانی و پیوندشان با جنبش سراسری علیه رژیم ولایت فقیه کارساز خواهد بود.
به نقل از ضمیمۀ کارگری «نامۀ مردم»، شمارۀ ۹۱، ۱۴ آبان ۱۴۰۳
