روزنامۀ «پراودا»: «مجوزِ تجاوز» برای اسرائیل

ح. دادگر

 

“پس از فلسطین، لبنان قربانی تجاوز تمام‌عیار اسرائیل شده است. دولت^‌ها و نیروهای راست‌افراطی غرب در این جنایت‌ها با اسرائیل همدست هستند. مانند قرن بیستم، خودسریِ جنایتکاران فقط از سوی کمونیست‌ها و متحدان‌شان افشا می‌شود.“

[سرگئی کوژمیاکین، ناظر سیاسی نشریهٔ  “پراودا”]

 

همدستانِ متجاوزان                                                                                                              

طبیعتا مرحله‌ی جدیدی در مناقشه‌ی خاورمیانه آغاز شده است. مصون بودن اسرائیل اجازه داده است تا علیه لبنان دامنهٔ تجاوزش را گسترش دهد. تجاوز به لبنان اقدام تروریستی‌ دولتی‌ای گسترده با انفجار پیجرها و سایر دستگاه‌های الکترونیکی بود. حملات پس از قتل‌عام در نوار غزه انجام شد. تنها در دو هفتۀ گذشته [پس از آغاز تجاوز نظامی اسرائیل به لبنان]، حدود صدها نفر کشته شده‌اند. ده‌ها کودک و زن، پزشکان، روزنامه‌نگاران، و کارمندان آژانس‌های سازمان ملل متحد در میان قربانیان بوده‌اند. تقریبا یک میلیون لبنانی پناهنده شده‌اند. در ۲۷ سپتامبر /۶ مهرماه، حسن نصرالله و دیگر رهبران حزب‌الله در بمباران کشته شدند.

در اول اکتبر/۱۰ مهرماه، اسرائیل از آغاز تهاجم زمینی به لبنان خبر داد. “جهان متمدن” چشم خود را بر این جنایات بست. مقام‌های ایالات متحد آشکارا از تروریسم اسرائیل استقبال می‌کنند. رئیس‌جمهور ایالات متحد، بایدن مطرح کرد: “مرگ نصرالله معیاری برای عدالت برای بسیاری از قربانیان او است. … ایالات متحده به‌طور‌کامل از حق اسرائیل برای دفاع از خود حمایت می‌کند.”

اما واضح‌ترین نشانه از امکان گشودن جبهه‌هایی جدید ادامه‌ دادن به ارسال سلاح‌ به اسرائیل بود. اعلام توقف در صادرات برخی از انواع سلاح‌ها از سوی کاخ سفید فریبکارانه بود. پیش از این در ماه اوت/ مرداد- شهریورماه، ایالات متحده تحویل بعدی سلاح به‌ارزش بیش از ٢٠ میلیارد دلار را تصویب کرد. سلاح‌ها ۵۰ جنگندۀ اف ۱۵” و ده‌ها هزار قطعه‌ مهمات ازجمله موشک، خمپاره، و غیره را شامل می‌شود.

موضع‌گیری دیگر کشورهای عضو “ناتو” نیز به‌همین اندازه ساختگی است. لندن با سرزنش تل آویو به‌دلیل استفادۀ بی‌رویه از سلاح، به دادن مجوز صادرات و قراردادهایی حیاتی برای اسرائیل، مانند قراردادهای تأمین قطعات هواپیماهای اف-۳۵، همچنان ادامه می‌دهد. گزارش‌های رسانه‌ها در مورد توقف فروش نظامی از جانب آلمان دور از واقعیت بود. برلین با عجله اطمینان داد “هیچ تعلیقی برای صادرات وجود ندارد و نخواهد داشت.” اندکی قبل از آن، دادگاه اداری برلین شکایت سازمان‌های حقوق بشری را رد کرده بود. در حکم دادگاه اداری  آمده است ارتباط بین معاملات تسلیحاتی و نقض قوانین بین‌المللی بشردوستانه ثابت نشده است.

ایتالیا نیز در این شراکت قرار دارد. در آغاز سال، آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، اطمینان داد که محصولات نظامی به اسرائیل ارسال نخواهد شد، اما به‌زودی رم تصریح کرد که “به توافقات وفادار” است. رهبری هلند حیله‌گرانه‌تر عمل کرد. ظاهراً با تصمیم دادگاه برای تعلیق قراردادها، به ارسال محموله‌های مرگبار از طریق ایالات متحد اقدام کرد.

در تجارت کثیف حمایت از تل‌آویو کشورهایی هم که به‌نظر می‌رسد سیاستی مستقل‌تر را دنبال می‌کنند دست‌اندرکار هستند. کشف بقایای موشک با علامت “ساخت هند” در میان ویرانه‌های اردوگاه پناهندگان نصیرات در نوار غزه سروصدای زیادی به‌پا کرد. همان‌طور که تحقیقات شبکۀ تلویزیونی الجزیره نشان داد، صنعت دفاعی هند نه‌تنها موشک، بلکه موتورهای راکتی، مواد منفجره، و غیره را نیز در اختیار اسرائیل قرار می‌دهد.

یکی دیگر از منابع رسانه‌ای، روزنامهٔ اسرائیلی هاآرتص، مقاله‌ای در مورد همکاری تل‌آویو با “شرکت دفاعی دولتی صربستان” (Yugoimport-SDPR) منتشر کرد. تنها در ماه ژوییه/ تیر- مردادماه، پنج پرواز از فرودگاه نیکولا تسلا بلگراد با محموله‌ای به‌ارزش ۸ میلیون دلار به پایگاه هوایی نواتیم اسرائیل رسید. الکساندر ووچیچ دوست واقعی اسرائیل است. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل پس از گفت‌وگو با رئیس‌جمهور صربستان گفت: “من از حمایت تزلزل‌ناپذیر او [الکساندر ووچیچ]، هم در گفتار و هم در عمل، قدردانی کردم.”

حمله‌ها به لبنان توجه به مجارستان را به خود جلب کرد. پیجرهای منفجرشده برچسب شرکت تایوانی “گولد آپولو” (Gold Apollo) را داشتند. دومی [شرکت تایوانی] باعجله اعلام کرد دستگاه‌ها را تولید نکرده‌، بلکه فقط مجوز را به شرکت مجارستانی “بی اِی سی کُنسالتینگ” (BAC Consulting) منتقل کرده‌ است. و اگرچه هیچ شفافیتی کامل در مورد این طرح‌ها وجود ندارد، اما دخالت بوداپست منتفی نیست.

در میان کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا مجارستان از مواضع اسرائیل بیش‌ترین حمایت را می‌کند. او از اِعمال تحریم‌ها علیه شهرک‌نشینان یهودی و وزرای راست‌افراطی در کابینۀ نتانیاهو جلوگیری کرد و درخواست خودداری از حمله به رفح را وتو کرد. بوداپست در مجمع عمومی سازمان ملل از معدود دولت‌هایی است که بارها از محکوم کردن جنایات در نوار غزه خودداری کرده است. در خود مجارستان هرگونه اقدام از سوی طرفداران فلسطین ممنوع است. این کشور همچنین تنها کشور اروپایی است که یک نمایندگی تجاری در اورشلیم افتتاح کرده و قصد خود را برای انتقال سفارتش را به اورشلیم اعلام کرده است. ویکتور اوربان، نخست‌وزیر مجارستان، روابط دوستانه با نتانیاهو را به‌رخ می‌کشد و می‌افزاید: “هرگونه فعالیت علیه اسرائیل یهودستیزی است.“

 

وحدتِ ارتجاع

این نکته‌ای را  بر ما آشکار می‌کند که به‌ندرت مطرح می‌شود: رابطهٔ اسرائیل با راست‌افراطی در اروپا! در نگاه اول هیچ چیزی مشترک بین آن‌ها وجود ندارد. بسیاری از حزب‌های راست‌افراطی از  سوی کارگزاران سابق رژیم‌های فاشیستی و به‌هدف انتقام‌جویی بر پا شده‌اند. بنیادگذار حزب “آزادی” که در انتخابات اتریش پیروز شد آنتون راینتالر اس‌اس بریگاد پیشوا [هیتلر] بود. “جنبش اجتماعی” ایتالیا (سلف “برادران ایتالیا”) به‌وسیلهٔ جورجیو آلمیرانته، فعال حزب فاشیست و افسر بریگادهای سیاه، تأسیس شد. دیکتاتوری‌های قرن گذشته برای چنین حزب‌هایی به‌منزلهٔ مرجع‌ هستند. حزب حاکم “فیدس” در مجارستان )حزب محافظه‌کار ملی‌گرای پوپولیستی دست‌راستی در مجارستان) احترام خویش را به “برادران ایتالیا” و شخصیت موسولینی و “وکس” اسپانیایی احترامش را به ژنرال فرانکو پنهان نمی‌کند. “آلترناتیو برای آلمان” امتناع از توبه برای جنایات نازیسم را خواستار است. راست‌افراطی درعین‌حال امروز ثابت‌قدم‌ترین حامی اسرائیل است و وحشتناک‌ترین جنایات آن را ستایش می‌کند. این نزدیکی زمانی می‌تواند ‌درک ‌شود که به‌یاد داشته باشیم فاشیسم نه بر یهودستیزی بلکه بر حفاظت از منافع سرمایه، “خلوص نژادی” و “ارزش‌های سنتی” مبتنی است. از این نظر، اردوگاه راست‌افراطی و رژیم اسرائیل از نظر ایدئولوژیک “برادران دوقلو” هستند. هردو توجه را از بحران سرمایه‌داری به‌سمت “دشمن”- مسلمانان- منحرف می‌کنند. ضدکمونیسم افراطی نیز ویژگی‌ای مشترک میان آن‌ها است.

این وحدت نظری، شکل اتحادی واقعی را به‌خود می‌گیرد. بنابراین، “وزیر مبارزه با یهودی‌ستیزی” در دولت‌اسرائیل، آمیچای شیکلی، اعلام کرد اگر مارین لوپن رئیس‌جمهور بعدی فرانسه شود برای تل‌آویو “خوب خواهد بود“. حزب “تجمع ملی” لوپن از آغاز درگیری در نوار غزه در راه‌پیمایی‌های طرفداران اسرائیل شرکت کرده و حمایت بی‌قیدو‌شرط از تل‌آویو را خواستار شده است. لوپن اصرار می‌کند: “باید به اسرائیل اجازه داده شود که حماس را ریشه‌کن کند.” او چپ را به “حمایت از تروریست‌ها” متهم می‌کند. این واقعیت که حزب “تجمع ملی” لوپن “برای یهودیان فرانسه در برابر ایدئولوژی اسلامی سپری” است از سوی جردن باردلا، رئیس حزب، بیان شده است. ماریون-مارشال لوپن، رهبر یک سازمان راست‌افراطی دیگر، استدلال می‌کند استقلال فلسطین “معادل ایجاد یک دولت اسلامی با تمام خطرات برای اسرائیل و کل غرب است.”

موفقیت ائتلاف چپ “جبهۀ نوین مردمی” در دور دوم انتخابات پارلمانی فرانسه، برانگیختن هیستری‌ای واقعی در بین راست‌افراطی و محفل‌های هیئت حاکم در اسرائیل را باعث شد. آویگدور لیبرمن، نمایندۀ مجلس اسرائیل و عضو سابق دولت، گفت: “ملانشون به‌خاطر اظهاراتش علیه یهودیان و اسرائیل مشهور شد. من از یهودیان فرانسوی می‌خواهم که مهاجرت کنند. وقت نیست.“ بگذارید روشن کنیم که مقصود از “یهودستیزی” چپ عبارت است از: محکوم کردن کشتار در نوار غزه و خواستار شدن برپایی کشوری فلسطینی است. حتی روابطی قوی‌تر با حزب دست‌راستی اسپانیایی “وکس” (VOX) اسپانیا برقرار شده است. دومی [“وکس”] با حزب لیکود نتانیاهو وارد توافقی برای همکاری شده است. رهبر آن، سانتیاگو آباسکال، در سال گذشته دو بار از کشور اسراییل بازدید کرده است. در آن‌جا، او به‌همراه اعضای کابینهٔ اسرائیل، دولت پدرو سانچز که فلسطین را به‌رسمیت می‌شناخت محکوم کردند، و نظر دادند سانچز در کنار دشمنان اسپانیا، کمونیست‌ها، و تروریست‌ها ایستاده است. آنان گفتند: “دولت سوسیالیستی نامشروع اسپانیا باید به‌خاطر زیر سؤال بردن پاسخ مشروع دولت دموکراتیک اسراییل به تروریست‌های فلسطینی از مردم اسرائیل عذرخواهی کند.” نتانیاهو با به‌دست گرفتن دستان این سیاستمدار، او را به‌خاطر “دفاع شجاعانه‌اش از اسرائیل” تحسین کرد.

برادر ناتنی حزب‌های دست‌راستی افراطی [بخوان: فاشیستی] دیگر در اروپا یعنی حزب راست افراطی “چگا“ در پرتغال، اقدام‌های تل‌آویو را به‌منزلهٔ “دفاع از خود” تأیید می‌کند و برکناری آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، به‎دلیل “موضع ضداسرائیلی”‌اش خواستار شده است. اعضای حزب “چگا” به تظاهرات سازمان‌دهی‌ شده از سوی حزب کمونیست و دیگر سازمان‌های چپ در حمایت از فلسطین حمله می‌کنند.

جورجیا ملونی، رئیس دولت ایتالیا (چهره‌ای که در ظهور مجدد ایدئولوژی‌های راست افراطی در ایتالیا و اروپا نقشی محوری داشته است( مسلمانان را متهم می‌کند که “به‌دنبال اخراج یهودیان هستند. ما نباید فراموش کنیم کی همۀ این‌ها را آغاز کرد. و این اسرائیل نبود، بلکه کسانی بودند که غیرنظامیان، زنان، و کودکان را کشتند. دوستان اسرائیل باید برای دفاع از امنیتش مواضعی روشن داشته باشند.” این تنها مکاشفۀ ملونی نیست. به‌گفتۀ او، اگر روسیه نخست به اوکراین حمله نمی‌کرد، حماس به اسرائیل حمله نمی‌کرد. ارتباط بین این دو رویداد این است که “نقض نظم بین‌المللی از سوی مسکو واکنشی زنجیره‌ای را باعث شد.”

راست افراطی آلمان نیز کنار نایستاد. به‌ابتکار “آلترناتیو برای آلمان” (AfD)، برلین حزب‌الله را به فهرست سازمان‌های ممنوعه اضافه کرده است. همین حزب خواستار پایان دادن به بودجهٔ آژانس سازمان ملل برای کمک به پناهندگان فلسطینی است. به‌نظر این حزب “حملهٔ حماس نه‌تنها دولت یهود را هدف قرار داده است، بلکه ما را نیز هدف قرار داده است. اسرائیل بخشی از غرب است. وقتی از اسرائیل حمایت می‌کنیم، از شیوهٔ زندگی خودمان دفاع می‌کنیم.” جای تعجب نیست که شبکه هفت تلویزیون اسرائیل موفقیت‌های حزب”آلترناتیو برای آلمان” را “به‌نفع یهودیان و اسرائیل” خواند. این جریان به اروپا محدود نمی‌شود. دولت نارندرا مودی درهند روابط نزدیکی با اسرائیل برقرار کرد. جمهوری‌خواهان ایالات متحد قول حمایت کامل از تل‌آویو را در صورت بازگشت به قدرت می‌دهند. دولت نتانیاهو قوی‌ترین روابط را با نیروهای ارتجاعی آمریکای لاتین دارد. خاویر مایلی، رئیس‌جمهور آرژانتین، اولین سفر رسمی دوران ریاست‌جمهوری‌اش را به اسرائیل انجام داد. در آن‌جا، او از “همبستگی مطلق” و “استراتژی صحیح” دولت یهود صحبت کرد. سیاست مشابهی از سوی ژائیر بولسونارو، رئیس‌جمهور سابق برزیل دنبال شد. اخیراً حامیان او استیضاح لولا داسیلوا را آغاز کردند، زیرا رئیس دولت برزیل اقدامات اسرائیل را با هولوکاست مقایسه کرد.

 

صدای عقل

نیروهای چپ تنها کسانی هستند که با سیاست نسل‌کشی و جنگ مخالفت می‌کنند. حزب کمونیست لبنان گفت: “هدف از حملات تروریستی اسرائیل، ارعاب مردم لبنان، وادار کردن آنان به تسلیم شدن در برابر شرایط دشمن، و تحکیم نفوذ نیروهای امپریالیستی در منطقه است”، و از رفقای سراسر جهان خواست تا این تجاوز را محکوم کنند. کمونیست‌های اسرائیل خواستار پایان جنگ و احترام به حقوق مردم فلسطین و لبنان هستند.

شرکت‌کنندگان در آخرین نشست بین‌المللی حزب‌های کمونیستی و کارگری همبستگی‌شان را با مردم فلسطین ابراز کردند و سیاست‌های وحشیانۀ اسرائیل را که به حمایت آمریکا، ناتو، و اتحادیۀ اروپا متکی است محکوم کردند. در قطع‌نامۀ تصویب‌شدۀ این نشست خواستار پایان دادن به اشغال و برپایی کشور مستقل فلسطینی و گسترده‌تر شدن اعتراضات جهانی علیه کشتار فلسطینی‌ها را خواستار شد.

حق فلسطینی‌ها برای تشکیل کشور در مرزهای ١٩٦۷ و با پایتختی اورشلیم شرقی از سوی چپ اروپا اعلام می‌شود که اکثر احزاب کمونیست و چپ سوسیالیست در کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا را دربرمی‌گیرد و متحد می‌کند. آن‌ها بر اعمال تحریم تسلیحاتی کامل و سایر تحریم‌ها علیه اسرائیل اصرار دارند. نیروهای مترقی مرزی روشن بین کنترل جریان مهاجرت و ناسیونالیسم ترسیم می‌کنند. برای مثال، “اتحادیه سارا واگنکنشت” در آلمان، تأکید می‌کند که اسرائیل با شعار “دفاع از خود” جنگ نابودی مردم فلسطین را به‌راه انداخته است و از برلین می‌خواهد دست از حمایت از جنایتکاران بردارد.

 

بن‌مایه:

کوتاه شده از “روزنامۀ پراودا” به زبان آلمانی، تاریخ انتشار ۴ اکتبر ۲۰۲۴

 

به نقل از «به سوی آینده» دورۀ دوم، سال دوم، شمارۀ ۹، آذر ۱۴۰۳