روز ابرازِ همبستگی بین‌المللی با مردم فلسطین: گسترده‌تر باد همبستگی جهانی با فلسطین
سیمین ف.
۲۹ نوامبر/ ۹ آذرماه “روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین” است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۷/ ۱۳۵۶ خورشیدی این روز را به‌منظور بزرگداشت روز تصویب قطعنامۀ تقسیم فلسطین به دو کشور از سوی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۷ / ۱۳۲۶ نام‌گذاری کرد.
اکنون پس از گذشت ۷۷ سال از قطعنامۀ تقسیم فلسطین، رژیم نژادپرست اسرائیل همچنان به نقض قوانین بین‌المللی و دیگر قطعنامه‌های مربوط به فلسطین ادامه می‌دهد و به‌شیوه‌ای بسیار زیرکانه که در اعلام آن ابائی هم ندارد در مقام سگ زنجیری امپریالیسم در منطقه نه تنها قصد اشغال تمامی سرزمین فلسطین بلکه هدف تغییر جغرافیای سیاسی منطقه و ایجاد اسرائیل بزرگ را در سر می‌پروراند.
کشتار حدود یک سال و اندی در غزه و کرانۀ باختری و همچنین مقاومت پایدار مردم فلسطین در برابر اشغال، جنبش جهانی‌ای وسیع در ابراز همبستگی با مردم فلسطین ایجاد کرده است چندان که کارزارهای این جنبش تلاش می‌کند به حمایت جهانی سیاستمداران و شرکت‌ها از اسرائیل، به ویژه در غرب، پایان دهد.
در مدت حدود سیزده ماهی که از آغاز کشتار مردم غزه گذشته است بنا بر آمار رسمی حدود ۴۳ هزار و ۶۰۳ نفر در نوار غزه جان باخته‌اند و شمار مجروحان هم به ۱۰۲ هزار و ۹۲۹ نفر رسیده است. بر اساس همین آمار، هفتاد در صد از جانباختگان زنان و کودکان هستند.
در گزارشی مهم که توسط “فورِنسیک آرکیتکچر” منتشر شده است، با تکیه بر داده‌ها، نشان داده شده است ارتش اسرائیل چگونه به نسل‌کُشی اقدام کرده است. “الگوهایی که ما در مورد رفتار نظامی اسرائیل در غزه مشاهده کرده‌ایم نشان‌دهندۀ کارزارِ سازمان‌یافته‌ای منظم به‌منظور از بین بردن زندگی، شرایط لازم برای زندگی، و زیرساخت‌های حیاتی است.”۱
این گزارش اضافه می‌کند بررسی داده‌ها حاکی از آن هستند که تکرار حوادثی مشابه یا مرتبط با یکدیگر در زمان‌ها و مکان‌های مختلف نشان دهندۀ آن است که این حمله‌ها به‌طوررسمی یا غیررسمی از قبل طراحی شده‌اند و نه این‌که به‌طورتصادفی روی داده باشند.
بر اساس این گزارش ۹۰ درصد جمعیت غزه آواره شده‌اند. ارتش اسرائیل دستور تخلیه ۸۴ درصد از غزه از جمله متراکم‌ترین منطقه‌های آن را صادر کرده است، دستوری که اکثر قریب به‌اتفاق جمعیت غزه را عملاً در بخشی کوچک از آن منطقه به‌محاصره درآرده است.
اسرائیل برای پاکسازی قومی فلسطینیان به‌صورتی حساب شده تمامی منابع آب و نیز کشاورزی در غزه را نابود کرده است. اسرائیل با هدف قرار دادن بیمارستان‌ها و مرکزهای درمانی و بهداشتی زیرساخت درمانی غزه را نابود کرده است. اسرائیل با حمله به مرکزهای “آنروا”- آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور میانه- توقف جریان تمامی کمک‌های ارسالی به مردم غزه از طریق سازمان ملل متحد را پیگیری می‌کند. تمامی این حرکت‌ها تنها و تنها یک هدف را دنبال می‌کنند و آن پاکسازی قومی مردم فلسطین است.
از این جهت نیروهای مترقی نیز باید در گسترده‌تر کردن صف‌های ابراز همبستگی با مردم فلسطین تلاش بیشتری بکنند، خصوصاً با توجه به گسترش دامنهٔ سرکوب در برابر نیروهای همبسته با مردم فلسطین زیر عنوان جعلی مبارزه با نیروهای یهودی‌ستیز (آنتی‌سمیتیزم) گسترش این صف‌ها اهمیتی بسیار می‌یابد. شیوۀ اخیری که رسانه‌های خبری امپریالیستی در وارونه جلوه دادن اخبار مربوط به حوادث آمستردام در پیش گرفتند نشان دهندۀ چهرهٔ بزک شدۀ دمکراسی لیبرال با لوازم آرایش مارک دمکراسی در رو در روی شدن با نیروهای مترقی همبسته با مردم فلسطین است که به شیوه‌های مختلف اجرا می‌گردد. به‌رغم تمامی اقدام‌هایی که جهت ممانعت از گستردگی ابراز همبستگی صورت می‌گیرد ما شاهد گستردگی جنبش همبستگی با مردم فلسطین و خصوصاً جنبش انزوا، عدم سرمایه‌گذاری، و تحریم اسرائیل از سوی تشکل‌های مترقی و دمکراتیک از جمله اتحادیه‌های کارگری و سازمان‌های یهودیان مترقی، دانشگاه‌ها، و کلیسا‌ها را شاهدیم.
باید اذعان کرد که باوجود ابراز همبستگی‌ها در سطح جهان با مردم فلسطین و نیز محکومیت اسرائیل به‌دلیل نسل‌کُشی در دادگاه بین‌المللی۲ در لاهه، ماشین کشتارِ رژیم نژادپرست و فاشیست اسرائیل با حمایت امپریالیست‌ها خصوصاً آمریکا و انگلستان متوقف نشده است، هرچند که جنبش همبستگی و مقاومت دلیرانهٔ خلق فلسطین ضربه‌هایی سنگین از لحاظ اقتصادی بر اسرائیل وارد آورده است.
یکی از مهم‌ترین شکست‌های اقتصادی و سیاسی اسرائیل و امپریالیسم در منطقه متوقف شدن “پروژۀ آیمِک” در منطقه است. “پروژۀ آیمِک” را جو بایدن در سپتامبر ۲۰۲۳ / شهریور- مهرماه ۱۴۰۲ در جریان اجلاس سران کشورهای “گروه بیست” در هند اعلام کرد. بایدن این پروژه (ایجاد کریدور اقتصادی از مسیر هند-خاورمیانه-اروپا) را دالانی که اروپا، خاورمیانه و هند را به هم متصل می‌کند بسیار مهم خواند. در واقع بایدن و “گروه هفت” در اجلاس‌شان رقابت با پروژۀ “کمربند و جاده” چین را خواهان شدند و با پروژهٔ آیمِک و به‌کمک هند مقابله با پروژۀ کمربند و جادۀ چین را می‌خواستند پیش ببرند. نتانیاهو پس از اعلام پروژه آیمِک از سوی بایدن آن را “بزرگ‌ترین پروژۀ همکاری در تاریخ اسرائیل” خواند و گفت: “این پروژه ما را به عصر جدیدی از یکپارچگی و همکاری منطقه‌ای و جهانی می‌برد و در حد خودش بی‌سابقه و منحصر به‌فرد است.” او همچنین افزود که این پروژه “چشم‌انداز جدیدی را در چند سال آینده محقق خواهد کرد که چهرۀ خاورمیانه و اسرائیل را تغییر خواهد داد.”۳ با توجه به تحول وضعیت اسرائیل در مقام جنایتکار جنگی، امکان اجرای این پروژه با شرکت کشورهای منطقه غیرممکن است. به‌عنوان نمونه، عربستان سعودی یکی از بازیگران کلیدی پروژه آیمِک که برای پیشبرد این پروژه ۲۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کرده است و قرار بود در اکتبر همان سال[۲۰۲۳] روابطش با اسرائیل را عادی سازد، اعلام کرد تا زمانی که منطقه روی صلح به‌خود نبیند و کشور فلسطین تشکیل نشود و از سوی اسرائیل به‌رسمیت شناخنه نشود، روابطش با اسرائیل که لازمۀ اجرای این پروژه- آیمِک- است را عادی نخواهد کرد. سقوط پروژۀ آیمِک فقط بخشی از ضربه‌های اقتصادی‌ای است که اسرائیل پس از آغاز حمله به غزه متحمل شده است. خسارت‌های اقتصادی اسرائیل را حدود ۷۰ میلیارد دلار تخمین می‌زنند.
یکی دیگر از بخش‌های اقتصاد اسرائیل که بسیار تحت تاثیر نسل‌کُشی‌اش صدمهٔ پردامنه دید درآمد حاصل از گردشگری‌اش بود. از درآمد گردشگری اسرائیل حدود ۸۰ درصد کاسته شده است. بندر جنوبی ایلات به دلیل کارزار ضد کشتیرانی که توسط حوثی‌ها در دریای سرخ و خلیج عدن اداره می‌شود، دیگر کار نمی‌کند. ثبات نیروی کار با آواره شدن ده‌ها هزار اسرائیلی از خانه‌های‌شان به دلیل حمله‌های موشکی به شمال اسرائیل و همچنین بسیج بیش از سیصد هزار نیروی ذخیرۀ ارتش مختل شده است. پروژۀ توسعۀ میدان گازی لویاتان، واقع در سواحل اسرائیل که توسط شرکت نفت و گاز شورون (آمریکایی) برای کارهای زیرساختی اجرا می‌شد نیز به دلیل تشدید درگیری‌های نظامی به‌تعلیق درآمده است. این‌ها نمونه‌هائی از تأثیرپذیری اقتصاد اسرائیل از نتیجه‌‌های این نسل‌کُشی قومی است.
به‌طورکلی شرایط اقتصادی اسرائیل روزبروز وخیم‌تر می‌گردد. سرمایه‌گذاری‌ها کاهش یافته‌اند. تولید بسیار پایین آمده است و اعتماد به آیندۀ اقتصادی از بین رفته است.
مشکل دیگری که اسرائیل با آن درگیر است افرادی هستند که اسرائیل را ترک می‌کنند. کسانی که بنا بر تبار اروپایی‌شان دو پاسپورت دارند به‌سرعت در حال ترک اسرائیل هستند. افراد متخصص و آنانی که امکان رفتن به آمریکا و کانادا را دارند نیز اسرائیل را ترک می‌کنند. به‌طورکلی مشکلات اقتصادی از یک طرف، جنگ و ناامنی از طرف دیگر شرایط ادامۀ دولت نتانیاهو را با دشواری‌هایی بسیار روبرو کرده است. از این جهت است که نتاتیاهو به‌علت احساس خطر از جانب گالانت– وزیر دفاع- را برکنار کرد. روند رو به اوج نارضایتی و گسترش جنبش ضد جنگ روزنه‌های امید برای امکان‌پذیر شدن تغییراتی در داخل اسرائیل به‌وجود آورده است.
با آمدنِ ترامپ وضعیت به کدام سو می‌رود؟
ترامپ در دوران ریاست‌جمهوری اولش سفارت آمریکا را به “بیت‌المقدس” منتقل کرد و مبتکر “پیمان داود” برای عادی سازی روابط کشورهای عرب منطقه با اسرائیل بود. بر اساس طرح “صلح” دولت ترامپ که از آن با عنوان “معاملۀ قرن” نام می‌بُرد، اسرائیل قرار شد تمامی شهرک‌هایش در کرانه باختری حفظ کند، دره اردن را نیز در امتداد مرز شرقی ضمیمۀ خود کند، و اورشلیم تقسیم‌ناپذیر را هم پایتخت اسرائیل در نظر گرفته شود. “تشکیلات خودگردان فلسطین” مخالفتش با این تصمیم را اعلام کرد و پس از آن آمریکا کمک‌های مالی‌اش به تشکیلات خودگردان و همچنین سازمان کاروامداد سازمان ملل متحد [آنروا] برای آوارگان فلسطینی را قطع کرد. به دلیل مخالفت تشکیلات خودگردان با تصمیم ترامپ و خودداری از مذاکرات، ترامپ دستور بستن دفتر “ساف” [سازمان آزادی‌بخش فلسطین] در “واشنگتن دی سی” را صادر کرد.
بایدن در واقع راه ترامپ را در مورد اسرائیل ادامه داده است. بر اساس این فاکت‌ها مسلم است ترامپ در دورۀ دوم ریاست‌جمهوری‌اش نخستین کاری که خواهد کرد شکاف انداختن بین صف‌های نیروهای همبسته با مردم فلسطین خواهد بود. برای مقابله با این ترفند بجا و مناسب است که نیروهای همبسته با مردم فلسطین نیز با توجه به توافق تمامی گروه‌های فلسطینی در چین بر سر یکپارچگی ملی‌ای فراگیر (در چهارچوب سازمان آزادی‌بخش فلسطین-ساف- و پایبندی به تشکیل دادن دولت فلسطینی‌ای مستقل بر پایهٔ قطعنامه‌های سازمان ملل متحد و تضمین حق بازگشت مهاجران فلسطینی به سرزمین‌شان) همبستگی‌شان با “سازمان آزادی‌بخش فلسطین” را اعلام کنند.
همبستگی وسیع و فوری با مردم فلسطین برای توقف نسل‌کُشی جاری و تشدید خطر گسترش جنگ به کل منطقه بسیار جدی است. با شرکت هر چه وسیع‌تر در تظاهرات “روز همبستگی با مردم فلسطین” در شهرهای مختلف جهان از جمله ایران، رژیم نژادپرست اسرائیل و حامی آن امپریالیسم آمریکا را بیش از پیش منزوی کنیم. زمان را دریابیم.
بن مایه‌ها/ پانویس‌ها:
۱. https://shorturl.at/T0xIt
۲. دیوان بین‌المللی دادگستری (International Court of justice) که به‌نام دادگاه بین‌المللی شناخته می‌شود، رکن قضائی اصلی سازمان ملل متحد است که ستاد آن در کاخ صلح شهر لاهه در کشور هلند واقع شده‌است.
به نقل از “به سوی آینده” دورۀ دوم، سال دوم، شمارۀ ۹، آذر 1403
