پیام پلنوم (وسیع) کمیته مرکزی حزب تودۀ ایران به کارگران، بازنشستگان، فرهنگیان، پرستاران و همۀ زحمتکشان شهر و روستا
نشست وسیع کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران به طبقهٔ کارگر، زحمتکشان شهر و روستا، و زحمتکشان فکری و یدی کشور درودهای رزم‌جویانه‌اش را تقدیم می‌کند. در طول سالیان اخیر تأثیر مبارزۀ طبقه کارگر، بازنشستگان، و مستمری‌بگیران، فرهنگیان، پرستاران، دهقانان زحمتکش، و همهٔ زحمتکشان فکری و یدی میهن ما در جنبش همگانی ضداستبدادی اهمیتی بسیار کسب کرده است. به‌موازات پایمال شدن امنیت شغلی، ژرفش شکاف هزینه- مزد، و وخامت وضعیت معیشتی زحمتکشان، جنبش کارگری مبارزه‌اش علیه این وضع و شرایط را تشدید کرده و نقشی پررنگ‌تر در مجموعه جنبش ضددیکتاتوری به‌دست آورده است. تأمین مطالبه‌های صنفی با خصلت سیاسی از مهم‌ترین ویژگی‌های این جنبش اعتراضی است.
کارگران و زحمتکشان میهن!
اجرا کردن و ادامه دادن به برنامه‌های ضدملی‌ای مانند برنامهٔ “تعدیل ساختاری” اقتصاد کشور با محوریت خصوصی‌سازی و مقررات‌زدایی و آزادسازی کردن اقتصادی به سقوط پیوسته سطح زندگی طبقه کارگر و زحمتکشان فکری و یدی منجر شده است. دولت‌های مختلف حکومت جمهوری اسلامی در چارچوب سیاست‌های کلی رژیم که از سوی ولی فقیه ابلاغ شده‌اند، همراه با تدوین و به‌اجرا گذاردن برنامه‌های اقتصادی‌اجتماعی‌ای مبتنی بر نسخه‌های نولیبرالی سرمایه‌داری زندگی و امنیت شغلی میلیون‌ها تن از صاحبان اصلی کشور، آفرینندگان، و تولید کنندگان ثروت ملی را پایمال کرده و رشد فقر و فلاکت در ابعادی کم‌سابقه را سبب شده‌اند. نخستین قربانیان اجرای این سیاست‌ها شما کارگران و زحمتکشان هستید. در سایهٔ استبداد حاکم همراه با اجرا شدن برنامه‌هایی نظیر “جراحی اقتصادی”، میزان دستمزدها پایین‌تر از نرخ واقعیِ تورم و سبد معیشت قرار دارد. میزان حداقل دستمزد کارگران به‌طور‌پیوسته از میزان رشد قیمت‌ها و به‌طورکلی هزینه‌های زندگی عقب مانده است. امنیت شغلی که جزو رکن‌های اساسی و مهم در اشتغال کارگران است با اجرای سیاست سرکوب مزدی و “انعطاف” در بازار کار نادیده گرفته شده و تخریب می‌گردد. رواج قراردادهای موقت، فعالیت و توسعهٔ شرکت‌های “پیمانکار نیروی کار” امنیت شغلی طبقهٔ کارگر و زحمتکشان را به‌شدت به‌وخامت کشانده است. سمت‌گیری اقتصادی‌اجتماعی رژیم ولایت فقیه به جانب اجرا کردن برنامه‌هایی مانند “آزادسازی مزد” و “اصلاح قانون کار” را در مرکز سیاست‌های کارگرستیز حکومت جمهوری اسلامی و دولت کنونی‌اش یعنی دولت چهاردهم قرار می‌دهد. دولت “وفاق ملی” پزشکیان حامی بی‌چون‌وچرای منافع کلان‌سرمایه‌داران به‌ویژه لایه‌های انگلی و غیرمولد است. نمونهٔ عملکرد دولت پزشکیان از زمان روی کار آمدنش در امور مهم مرتبط با حقوق و منافع طبقه کارگر و زحمتکشان گویای ماهیت و سمت‌و‌سوی برنامه‌های دردست اجرای حکومت جمهوری اسلامی است.
کارگران، بازنشستگان، پرستاران، فرهنگیان، و زحمتکشان فکری و یدی!
مبارزات شما در طول چندسال اخیر به‌ویژه پس از آبان‌ماه خونین سال ۱۳۹۸ و خیزش دلیرانهٔ “زن، زندگی، آزادی” وارد فصلی نو گردیده و جایگاه جنبش کارگری را در مجموعهٔ مبارزات مردم میهن ما با نظام استبدادی حاکم و مداخله‌های امپریالیسم و سرسپردگانش تقویت کرده و پررنگ‌تر ساخته است. مبارزۀ دلیرانه کارگران صنایع کلیدی‌ای مانند نفت، گاز، پتروشیمی، ذوب‌آهن، ماشین‌سازی (مانند هپکو)، صنعت برق و توانیر، راه‌آهن، و نظایر آن در سال‌های اخیر رشد یافتن آگاهی طبقاتی و افزایش سطح مشارکت توده‌های کارگر در اعتصاب‌ها و لاجرم در تحول‌های صحنۀ سیاسی کشور را نشان داده است.
بازنشستگان با اعتراض‌های مداوم و خستگی‌ناپذیرشان دولت و حکومت جمهوری اسلامی را به چالش کشیده‌اند. اعتراض و اعتصاب‌های اثرگذار پرستاران و سایر زحمتکشان بخش بهداشت و درمان خصوصاً اعتصاب سراسری پرستاران در ماه‌های گذشته، پیکار پرشور فرهنگیان بر ضد نظام پوسیدۀ آموزشی، خصوصی‌سازی آموزش و اختلال در تأمین حقوق آموزگاران از مهم‌ترین رخدادها در مبارزات مردمی با دیکتاتوری حاکم بوده است. در کنار این اعتصاب و اعتراض‌ها در چهار گوشه کشور، دهقانان زحمتکش نیز در اعتراض به اجرا شدن برنامه‌های آزادسازی اقتصادی در تجمع‌های اعتراضی‌ای متعدد حضور یافتند. مبارزات دهقانان زحمتکش در برخی استان‌ها بر محور مطالبه‌هایی چون تعیین نرخی عادلانه برای خرید تضمینی محصولات کشاورزی‌شان، تأمین حق‌آبه، مخالفت با واردات سیل‌آسای محصولات کشاورزی از خارج کشور، و جز این موردها، از دیگر عرصه‌هایی است که حضور زحمتکشان میهن ما در مقابله با حکومت جمهوری اسلامی را آشکار می‌سازد. مشارکت توده‌های کار و زحمت در تحول‌های سیاسی میهن ما با تمایل به گذار از دیکتاتوری و استقرار جمهوری‌ای ملی و دمکراتیک یک ضرورت است.
کارگران، زحمتکشان فکری و یدی، و مبارزان جنبش سندیکایی!
شکاف میان مردم و نظام حاکم بیش از پیش‌تر شده است و حاکمیت قدرت حل بحران و تأمین منافع اکثریت قریب به‌اتفاق جامعه را ندارد. ورشکستگی حکومت جمهوری اسلامی در عرصه‌های مختلف از سیاست‌های داخلی ضدمردمی گرفته تا فروریزی ارکان سیاست خارجی‌اش در جهت خلاف منافع ملی، درمجموع، رژیم ولایت فقیه را به نقطهٔ از دست دادن تعادل و نداشتن دورنمایی امیدبخش برای مردم رانده است. در این وضعیت حساس، تقویت و تحکیم نقش طبقه کارگر و زحمتکشان فکری و یدی در میدان مبارزهٔ حاد طبقاتی به‌منظور درهم‌شکستن دیکتاتوری حاکم و مقابله با مداخله و سلطه‌جویی امپریالیسم وظیفه‌ای درنگ‌ناپذیر است. جنبش کارگری و سندیکایی میهن ما با ارتقای سطح سازماندهی و اقدام به همبستگی با دیگر حرکت‌های سندیکایی غیروابسته، ضروری است بر اتحادعمل فراگیر به‌‌علاوهٔ داشتن استقلال عمل طبقاتی تاکید کند و بیش از پیش مبارزه با سیاست‌های ضدکارگری رژیم را تشدید کرده و در همان حال بنیۀ سازمانی و رزم‌جویانه‌اش را بازسازی کند. در خلال مبارزات روزمره و جاری نه‌تنها آگاهی طبقاتی‌ای در بر دارندهٔ بصیرت‌های صنفی- سندیکایی و سیاسی کارگران و زحمتکشان رشد می‌یابد، بلکه درعمل سطح سازماندهی آن نیز به‌رغم اِعمال فشار و سرکوب‌ها ترمیم می‌گردد. اقدام به پیوند زدن مبارزات کارگران و زحمتکشان به یکدیگر یعنی به‌وجود آوردن ارتباطی قوی بین اعتصاب‌ها و اعتراض‌های کارگران صنایع کلیدی، پرستاران، فرهنگیان، بازنشستگان، و به‌طورکلی طیف گستردهٔ کارگران و زحمتکشان شهر و روستا اهمیتی بسیار پردامنه در خود نهفته دارد. آگاهانه، با درایت، و یکپارچه، به سمت شکل گرفتن جنبش اعتراضی سراسری کارگران و زحمتکشان باید حرکت کرد.
تجربۀ جنبش مردمی چندسال اخیر بر این واقعیت گواه است که بی‌حضور سازمان یافته و متشکل طبقهٔ کارگر و زحمتکشان سد استبداد را نمی‌توان درهم شکست، با مداخله و دست‌درازی امپریالیسم به میهن مقابله نمی‌شود کرد، و حرکت به‌سوی استقرار جمهوری‌ای ملی و دموکراتیک حرکت ممکن نخواهد بود. از خیزش “زن، زندگی، آزادی” تا امروز مبارزات جنبش کارگری گسترشی بیش‌تر یافته که این خود نوید دهندۀ حضور متشکل طبقهٔ کارگر و زحمتکشان در تحول‌های سیاسی کشور است. نکته بسیار پراهمیت در این میان ضرورت در پیوند قرار گرفتن مبارزات جنبش کارگری با مبارزات عام سراسری بر ضد دیکتاتوری است. می‌باید از هرجهت این پیوند را تقویت و تحکیم کرد.
پلنوم وسیع کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران، حزب طبقهٔ کارگر ایران، با قاطعیت اعلام می‌دارد: با تمام توان و امکاناتش همچون همیشه- به‌گواه تاریخ پرافتخار و پرفراز و نشیب‌اش- همراه و هم‌دوش شما کارگران و همه زحمتکشان شهر و روستا در مسیر پیروزی‌تان گام برداشته، گام برمی‌دارد، و گام برخواهد داشت.
¨ درود پرشور به طبقه کارگر و زحمتکشان فکری و یدی ایران!
¨ هرچه مستحکم‌تر باد پیوندِ جنبش کارگری با مبارزات سراسری بر ضد حکومت ضد مردم‌ستیز و استبدادی حاکم!
¨ پیش به‌سوی شکل‌گیری جنبش اعتصابی سراسری کارگران ایران!
¨ با هم به‌سوی تشکیل جبههٔ واحد ضد دیکتاتوری برای آزادی، صلح،
¨ استقلال، عدالت اجتماعی، و برپا داشتن جمهوری ملی و دموکراتیک!
¨
پلنوم (وسیع) کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران
بهمن ۱۴۰۳
به نقل از ویژه نامۀ «نامۀ مردم»، شمارهٔ ۱۲۲۸، ۶ اسفند ۱۴۰۳
