کارگرانِ جهان متحد شوید! نگاهی اجمالی به مبارزات کارگران و سندیکاهای کارگری جهان با کارفرماها و سرمایه‌داران در سال گذشته
در سال گذشته در سراسر جهان کارگران رزمجویانه در مقابل سرمایه‌داران و دولت‌های آنان ایستادند و بر خواست‌های بحق خود پافشاری نموده و دستاوردهای بزرگی داشتند. به برخی از این اعتصابات و اعتراضات نگاهی می‌کنیم:
فرانسه: در انتخابات ۷ جولای ۲۰۲۴ /تیر ماه ۱۴۰۳ فرانسه، سندیکاهای کارگری فرانسه به‌خصوص کنفدراسیون ملی کار فرانسه (ث- ژ- ت ) تمام تلاش خود را برای بسیج کارگران برای شرکت در انتخابات و برجسته کردن خواست‌های‌شان مبنی بر کاهش سن بازنشستگی، افزایش مالیات شرکت‌های بزرگ، و افزایش دستمزد متناسب با تورم وارد کارزار انتخاباتی گردیدند.
“ث-ژ-ت” هم‌زمان با شروع بحث در مجلس فرانسه در مورد لایحه بودجهٔ سال ۲۰۲۵/۱۴۰۴، کارزاری پردامنه با نماد خیزش ملی و “ضد حمله اجتماعی” علیه نیروهای راست سازماندهی کرد. “ث-ژ-ت” بسیج “برای ساختن نیروی قدرتمند اعتصابی و تظاهراتی‌ای بین‌حرفه‌ای” را خواستار شد. این کنفدراسیون (اتحادیه)، کارگران و همه سازمان‌ها و سندیکاهای کارگری را فراخواند تا هدفِ “لغوِ اصلاحات بازنشستگی، افزایش دستمزدها و حقوق بازنشستگی، برابری بین زنان و مردان، و همچنین توسعهٔ اشتغال صنعتی در ارتباط با موضوع‌های زیست‌محیطی” را به “اقدامی قدرتمند اعتصابی و تظاهراتی بین‌حرفه‌ای” تبدیل کنند.
کانادا: در کانادا شاهد اعتصاب بزرگ کارکنان راه‌آهن دولتی و خصوصی بودیم و در پی آن کارکنان شرکت نیمه دولتی شرکت پست کانادا را شاهد بودیم که دولت لیبرال فدرال دست در دست شرکت‌های انحصاری برای هردو اعتصاب از حربه تصویب قانون “اجبار به بازگشت بر سر کار”، اعتصاب آنان را غیرقانونی اعلام نمود و از برآوردن خواست‌های قانونی اعتصاب کنندگان مبنی بر افزایش دستمزد مطابق با سطح تورم اجتناب نمود، ولی کارگران به اعتراضات خود ادامه داده و طبق قانون علیه دولت به دادگاه عالی شکایت کرده و به مبارزات خود ادامه می‌دهند.
کارکنان انبارهای توزیع آمازون در استان کبک کانادا، با موفقیت و با اکثریت آرا اتحادیه خود را تشکیل دادند و این امر به مذاق شرکت آمازون و متحدانش در دولت راستگرای استان کبک خوش نیامد. برای انتقام از کارکنان، تمامی انبارهای خود در این استان را منحل نمود و این امر موجی از حمایت و همبستگی از کارگران اخراجی در بین کارگران اتحادیه‌های کارگری کانادا و جهان را به‌دنبال داشت.
ایتالیا: سندیکاهای کارگری ایتالیا با شعار: “نه به جنگ و آری به صلح” به خیابان‌ها آمدند. سندیکاهای کارگری ایتالیا اعلام کردند دولت تصمیم گرفته است تمام منابع را به صنایع دفاعی و اسلحه سازی اختصاص دهد در حالی که کشور با کاهش شدید صنعتی‌سازی و گسترش فقر مواجه است. دولت جرئت این را دارد که به ما بگوید در بودجه آینده منتظر هیچ‌گونه اصلاح امور نباشید. سندیکاهای پایه‌ای کارگران ایتالیا (یو- اس –بی) باتظاهرات وسیع در سراسر ایتالیا، نارضایتی خود را از برنامه‌های دولت راستگرای خانم ملونی اعلام نمودند.
آفریقای جنوبی: کنگره اتحادیه کارگری افریقای جنوبی در ادامه مبارزاتش برای ارتقای مبارزات متشکل کارگران آفریقای جنوبی و در پیوند با مشکل‌های جاری کارگری فعالانه از برنامه‌های مترقی دولت کنگره ملی آفریقای جنوبی حمایت می‌کند و دربیانیه‌اش اعلام نمود: ما خوشحالیم که پیشنهادهای کلیدی ارائه شده از سوی کنگره اتحادیه‌های کارگری آفریقای جنوبی – کوساتو – به‌وسیلهٔ این مجمع به‌تصویب رسید. باید یادآوری کنیم به‌ویژه برای اطمینان از این‌که دولت وحدت ملی (جی – ان – یو) نه تنها به حقوق کارگران که به‌سختی به‌دست آمده است احترام می‌گذارد، بلکه به‌دنبال بهبود شرایط کار و زندگی آنان نیز هست. کارگران که با نرخ بیکاری ۴۲ درصدی، فقر کارگران و نابرابری ریشه‌دار، سطح بالای جرم و جنایت و فساد روبرو هستند، برای موفقیت دولتی به‌رهبری کنگره ملی آفریقای جنوبی نیاز دارند.
آلمان: اتحادیه‌های کارگری آلمان از ۲ تا ۴ شهریور ۱۴۰۳ در “روز صلح” با دیگر نیروهای مترقی ملاقات نموده و اعلام کردند: اتحادیه‌های کارگری می‌توانند در مقاومت علیه نظامی‌گری و جنگ طلبی نقشی مرکزی داشته باشند. آن‌ها در مبارزه برای افزایش دستمزد، علیه نابودی دستاوردهای اجتماعی، علیه ریاضت‌های تحمیل شده می‌توانند به مخالفت و اعتراض ادامه دهند. سندیکاها برای حقوق دموکراتیک، برای صلح، و دفاع از حق اعتصاب مبارزه می‌کنند.
آمریکا: با شروع دوره رياست‌جمهوری ترامپ و با صدور یک سری دستورهای اجرایی از طرف وی، طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان در صنایع کلیدی، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان بیشترین آسیب را دیده و با اخراج‌های وسیع روبرو شده‌اند. از کارکنان فدرال تا کنون نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر شغل خود را از دست داده‌اند. درعین‌حال اعلام جنگ اقتصادی با کانادا،مکزیک، و چین و اخیراً اتحادیه اروپا، همه کارگران صنایع کلیدی آمریکا به‌خصوص صنایع اتوموبیل سازی در معرض بیکاری وسیع قرار دارند. اتحادیه‌های کارگری آمریکا در اعتراض به این امر تظاهرات اعتراضی خود را در شهرهای صنعتی‌ای مانند دیترویت و شیکاگو برگزار کرده و مبارزه با این سیاست‌ها را ادامه می‌دهند.
یونان: در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴/ ۲۷ مهر ۱۴۰۳ کارگران بارانداز در بند پیرائوس یونان از بارگیری اسلحه و مهمات به مقصد اسراییل خودداری نمودند و با بالا بردن پارچه‌نوشته‌هایی با شعارهای: “جنایتکاران از بندر اخراج باید گردد” و “آزادی برای فلسطین” قتل‌عام در نوار غزه را محکوم نمودند. در روز ۲۸ فوریه ۲۰۲۵/ ۱۰ اسفند۱۴۰۳، صدها هزار کارگر در یونان یک اعتصاب ملی در سطح کشور به یادبود فاجعه کشته شدن ۵۷ نفر کارگر و دانشجو در حادثه قطار دو سال پیش، اعتصاب و تظاهرات سراسری نمودند و ضمن تقبیح کوتاهی دولت و عدم اجرای مسئولیت خود در این فاجعه، خواهان ارتقای سطح ایمنی حمل و نقل و قطار در سراسر کشور شدند.
اسپانیا: ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ (۶ مهر ۱۴۰۳)، اتحادیه‌های کارگری در اسپانیا، به‌رهبری کنفدراسیون عمومی کارگران (سی‌جی‌تی) به‌منظور همبستگی با مردم فلسطین اعتصاب عمومی بیست‌وچهارساعته‌ای برگزار کردند. اتحادیه‌ها از دولت خواستند تمام روابط سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی‌اش را با اسرائیل قطع کند. قریب به دویست اتحادیۀ کارگری و سازمان‌های جامعۀ مدنی از جمله انجمن‌های دانشجویی و گروه‌های همبستگی با فلسطین از این اعتصاب حمایت کردند.
به گفتۀ سی‌جی‌تی تا پایان اعتصاب، بیش از ۱۵۰ هزار نفر در اعتراضات و راهپیمایی‌ها در سرتاسر اسپانیا شرکت کرده بودند. سی‌جی‌تی در بیانیه‌ای می‌گوید: “اسرائیل در حال پیش‌برد ارتجاعی‌ترین سیاست‌هایی است که می‌توان تصور کرد و با تمام وجود در حال پاک‌سازی قومی نفرت‌انگیزی است که کل طبقۀ کارگر جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.”
میگِل فادریکه، دبیرکل سی‌جی‌تی، تأکید کرد این اعتصاب صرفاً دربارۀ مسائل کارگری نبود. او گفت: “اعتصاب امروز فراتر از محل کار بود. نوعی تعهد اجتماعی بود. ما حرف دل بسیاری از کسانی را زدیم که با آنچه دارد اتفاق می‌افتد مخالف‌اند و نمی‌خواهند [در نسل‌کشی اسرائیل] شریک باشند”.
هندوستان: آمادگی کارگران هند برای تظاهرات ضد دولتی یعنی اعتراض افزایش ساعت کار به ۱۲ساعت و مستثنا شدن کارگاه زیر۳۰ نفر از قانون کار. پس از سکوت دولت مقابل نامه اعتراض‌آمیز تشکل‌ها و فدراسیون‌های کارگری هند علیه لایحه بودجه سال جدید این کشور، نمایندگان این تشکل‌ها در توافقی با یکدیگر قرار گذاشتند تظاهراتی سراسری علیه دولت در ایالت‌های مختلف برپا کنند. این اعتراضات در پاسخ به “حملات مستمر” دولت هند به حقوق کارگران، از جمله گنجاندن بندهای “ضد کارگری” در قانون کار این کشور است. همچنین برنامه دولت شامل خصوصی‌سازی بی‌حساب و کتاب شرکت‌های دولتی، عدم سرمایه‌گذاری در صندوق‌های بازنشستگی، و افزایش سن بازنشستگی و کاستن از مستمری، از جمله اقدام‌هایی هستند که باعث خشم اتحادیه‌ها شده است. فدراسیون تشکل‌های اتحادیه‌ای هند با بیش از ۵۰ میلیون نفر عضو در بخش‌هایی مانند معدن، انرژی، و صنعت، به این اعتراضات پیوسته است.
استرالیا: کارگران استرالیایی نگران ایمنی محیط کار به اعتصاب دست زدند. بیش از ۱۵۰۰ کارگر از انبارهای سردخانه‌های فروشگاه‌های زنجیره‌ای استرالیا در ایالات ویکتوریا و نیوساوت ولز، در اعتراض به عدم ایمنی محیط کار خود اعتصاب کردند.
کارکنان انبارهای سرد شرکت‌های زنجیره‌ای Woolworths و Lineage این اعتصاب را نامحدود معرفی کردند. کارکنان می‌گویند رویکرد پرخطر مدیریت که کارگران را به کار پرسرعت سوق می‌دهد، نا ایمن بوده و می‌تواند سلامت کارکنان را در این صنعت بسیار خطرناک به‌خطر اندازد.
آرژانتین: پلیس آرژانتین با بازنشستگان معترض به سیاست‌های اقتصادی رئیس‌جمهور این کشور که خارج از ساختمان کنگره دست به تظاهرات زده بودند درگیر شد. اعتراضات بازنشستگان آرژانتینی به سیاست‌های اقتصادی خاویر میلی، رئیس‌جمهور این کشور، با ورود نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد. تظاهرات اعتراضی بازنشستگان آرژانتینی در بوئنوس‌آیرس علیه شرایط وخیم اقتصادی و معیشتی که به‌طورهفتگی برپا شده بود، با هجوم نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد.
بلژیک: اعتصابات سراسری در بلژیک در اعتراض به اصلاحات بازنشستگی. اعتصاب سراسری در اعتراض به اصلاحات احتمالی در نظام بازنشستگی، عبور و مرور هوایی و ریلی در “بلژیک” را مختل کرد و نیز بسیاری از مدارس را به تعطیلی کشاند. تقریباً نیمی از پروازها در فرودگاه بروکسل لغو شد، زیرا کارگران بار، امنیت، و سایر کارکنان زمین دست به اعتصاب زدند، در حالی که اپراتور ملی قطار اعلام کرد که تنها تعداد محدودی از قطارها در سرتاسر کشور فعال هستند.
پاکستان: اعتصاب کارگران حومه کویته پاکستان در اعتراض به ناامنی و حمله تروریستی به معدنچیان کارگران معدن زغال‌سنگ در روستای دوکی از توابع کویته پاکستان دست به اعتصاب زدند.کارگران اعتصابی معدن زغال‌سنگ در اعتراض به حمله تروریستی مرگبار در دوکی شهر کویته که مستقیماً معدن و کارگران معدنچی زغال‌سنگ را هدف گرفته بود، از ابتدای این هفته فعالیت خود را متوقف کردند. وزیر پیشین کشور و رهبر حزب پشتون ملی عوام پاکستان (PKMAP) همراه با دیگران در یک کنفرانس مطبوعاتی خواستار حمایت از کارگران شدند. کارگران تهدید کردند که در صورت برآورده نشدن خواسته‌های‌شان درباره امنیت و عدم حفظ امنیت کارگران، فراخوان اعتصاب عمومی در منطقه ناامن کویته پاکستان صادر خواهند کرد.
منابع: خبرگزای‌های ایلنا و مهر، و سایت فدارسیون جهانی سندیکاهای کارگری، روزنامه آرمان، سایت کنگره اتحادیه‌های کارگری آفریقای جنوبی، و خبرگزاری رویترز.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۹۶، ۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
