درود پرشور بر پرستاران و کادر درمان
پرستاران و کادر درمان میهن با فداکاری و از جان گذشتگی در جنگ دوازده روزه نشان دادند که نقش آنان همچنان که در بحران همه‌گیری بیماری کرونا نشان دادند بسیار مهم و با ارزش است. برخلاف ادعاهای دروغین رژیم متجاوز اسرائیل مبنی بر این‌که هدفش از بمباران‌های موشکی و پهبادی فقط دستگاه‌ها و ارگان‌های نظامی، امنیتی، و سرکوبگر حکومت جمهوری اسلامی است، امدادگران هلال‌احمر تهران و چند بیمارستان از جمله در تهران، کرج، و بخش درمانی زنان و کودکان بیمارستان فارابی در کرمانشاه مورد حمله وحشیانه اسرائیل قرار گرفتند و بر اساس آخرین گزارش‌ها چهار نفر از امدادگران هلال‌احمر جان‌باخته‌اند و تنها یک هفته پس از تجاوز اسرائیل به میهن ما ۹ تن از اعضا کادر درمان و فوریت‌های پزشکی و امدادی جان باختند، ۱۴ نفر مجروح شدند، و ۶ تا ۷ بیمارستان یا مرکز درمانی آسیب دیده‌اند.
آن تعداد از بیمارستان‌هایی هم که از حمله‌های اسرائیل در امان مانده بودند با تراکم روز افزون مجروحان روبه‌رو شدند. سخنگوی وزارت بهداشت اعلام کرد بیش از ۹۰ درصد تلفات، غیرنظامیان هستند. در چنین شرایطی تمام مرخصی‌های پزشکان و پرستاران لغو شد و کادر زحمتکش درمان کشور شب و روز و خستگی‌ناپذیر با ارائه خدمات درمانی و پزشکی به مداوای مجروحان و مصدومان پرداختند.
به‌گفتهٔ یک پزشک از بیمارستانی در شهر کرج، کارکنان درمانی از فرط خستگی و شیفت‌های متوالی حتا فرصت غذا خوردن و آب نوشیدن هم نداشتند، سعی کادر درمان نجات جان انسان‌ها بود.
پیش از این و با پشت‌سر گذاشته شدن بحران کرونا، پرستاران با اعتصاب و تجمع‌های اعتراضی خواهان مطالباتی شدند که پاسخی از طرف نهادهای رژیم به آن‌ها داده نشده بود. تداوم اعتصاب‌ها و تجمع‌های اعتراضی پرستاران تا آغاز هجوم تجاوزکارانه اسرائیل نشانه‌ای از ناتوانی و بی برنامگی رژیم ولایت فقیه در برآورده ساختن مطالبات این زحمتکشان بود. اعتراض از نحوه اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، پایان دادن به تبعیض با خواست استخدام دائمی نیروهای شرکتی و حذف دلالان و پیمانکاران سودجو، پایان دادن به سیاست تخریب جایگاه پرستاری و افزایش فشار به جامعهٔ پرستاری نمونه‌ای از محتوای اعتراض‌ها و مطالبات این زحمتکشان بوده است.
نظام پرستاری رودسر، لنگرود، و املش روز چهارم تیرماه در بیانیه خود نسبت به برخورد قهری حکومت اعتراض کرده و می‌نویسد: “متأسفانه برخی از دانشگاه‌های علوم پزشکی همچون علوم پزشکی مشهد تمایل دارند به‌جای به‌رسمیت شناختن جایگاه قانونی سازمان و هیئت مدیره‌های نظام پرستاری پاسخ حرف حساب، نقد درست، و مطالبه‌گری را با انبوهی از پرونده‌سازی‌ها و سیاسی‌کاری‌ها بدهند، تا شاید در این مسیر، مطالبه‌گر زیر بار فشارها، گزینشی ٬فریاد٬ بزند و یا حتا تن به سکوت بدهد. … در همین چارچوب و متأسفانه برخی از مسئولین در برخی از دانشگاه‌ها کوچک‌ترین درکی از این مهم ندارند که جامعه بدون مطالبه، جامعه‌ای مرده و بدون آرمان است.”
در همین راستا خانه پرستار تهران خواستار توقف روندهای قضائی علیه نمایندگان منتخب صنف پرستاری مشهد شده‌است و اعلام می‌کند: “خانه پرستار تهران، با نگرانی و تأسف، در قبال طرح شکایت قضائی علیه دو عضو محترم هیئت‌مدیره نظام پرستاری مشهد، مراتب حمایت قاطع خود را از این همکاران گرامی اعلام می‌دارد… و خواستار توقف روندهای قضائی علیه نمایندگان منتخب صنف پرستاری مشهد بوده‌است. … ”
با اعلام آتش‌بس میان جمهوری اسلامی و اسرائیل، نهادهای گوناگون رژیم مزورانه و نمایشی از جان‌فشانی و ازخودگذشتگی پرستاران و کادر درمان تقدیر کرده و مانند همیشه با وعده‌های دروغین، قصد به فراموشی سپردن و به‌مرور زمان پایمال کردن مطالبات چندین ساله این زحمتکشان را دارند. پرستاران معترض و مطالبه‌گر می‌گویند به‌جای وعده و وعید و قدردانی نمایشی، برقراری فوق‌العاده خاص با بالاترین ضریب را اجرا کنید، معافیت مالیاتی مشاغل سخت را بی‌تبعیض و کامل اجرا کنید و سختی کار پرستاری را با واقعیت میدانی، خطرپذیری شغلی، و فرسودگی مزمن این حرفه هم‌تراز سازید. اجرای این مطالبات اولین گام در قدردانی از کادر درمان است. پرستاران تا تحقق مطالبات بر حق و با تلفیق خواست‌های صنفی و سیاسی از جمله برقراری صلح پایدار به مبارزه ادامه خواهند داد. نقش بسیار مهم و با ارزش پرستاران و کادر درمان میهن در جنگ و مطالبات برآورده نشده آنان را نباید فراموش کرد.
ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۹۹، ۲۳ تیر ۱۴۰۴
