پرستاران به مبارزه ادامه می‌دهند!
نه فقط شرایط معیشتی پرستاران بحرانی است، بلکه امروزه کادر درمان در بخش‌های مختلف و بازنشستگان در شرایط سخت معیشتی به‌سر می‌برند. بعد از گذشت ۱۵ سال از تدوین آیین‌نامه، درنهایت تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری در سال ۱۴۰۱ اجرا شد؛ اما اگر آیین‌نامه و قانون صحیح اجرا می‌شد، می‌توانست بخشی از بحران معیشتی پرستاران را حل کند. مطابق قانون برنامه هفتم توسعه، امکان ارائه فوق‌العادهٔ خاص تا سقف ۲۵ هزار امتیاز وجود دارد؛ تخصیص فوق‌العادهٔ خاص با امتیاز بالا نیز می‌توانست بخشی از مشکلات شدید معیشتی پرستاران را برطرف کند؛ اما ۱۰ شهریورماه علیرضا رحیمی، معاون حقوقی سازمان اداری استخدامی کشور گفت:”این طرح همگانی نیست و به همه کارکنان تعلق نمی‌گیرد.” با خط فقر ۷۳ میلیون تومان در ماه، پرستاران حدود ۱۴ میلیون تومان دستمزد دارند. به‌عنوان نمونه‌هایی، پرستاری که با شب‌کاری و کشیک حقوق ۱۶ میلیون تومان در ماه دارد، ۱۸ مرداد در گفتگویی با ایلنا گفت: “ماه گذشته برای ترمیم دو دندان (پر کردن، عصب‌کشی، و قاب) ۱۸ میلیون تومان هزینه کردم. یعنی حتی حقوق ماهانه من پرستار با این کارِ سخت، کفاف درمان دو دندانم را هم نمی‌دهد!” ۱۹ مردادماه کارشناسان رادیولوژی در برخی از شهرهای کشور از جمله زنجان، سنندج، اصفهان، قزوین، اراک، تبریز، و کرمانشاه تجمعی اعتراضی برگزار کردند و شمول قانون بهره‌وری و تعرفه‌گذاری عادلانه خدمات تصویربرداری پزشکی را خواستار شدند. ۲۱ مردادماه جمعی از کادر درمان و پزشکان بزرگ‌ترین مرکز درمانی و بیمارستان مرکزی وزارت نفت با ارسال نامه‌‌ای به ریاست بیمارستان اعتراض خود را به عدم واریز حقوق اعلام کردند.
رئیس کمیته بیمه و درمان کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی کل کشور، در گزارشی از بازدید ساختمان جدید ۵۵۰ تختخوابی بیمارستان فیاض‌بخش تأمین اجتماعی در ۳۱ مردادماه، به موارد زیر اشاره کرد. این بیمارستان در سال ۹۲ کلنگ زنی شد و در سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری رسید؛ با وصف این‌که بیمارستان در بخش کارگری تهران قرار دارد، هنوز ۴۰ درصد بیمارستان تعطیل است. با کمبودهای گسترده پرستار، کمک بهیار و بسیاری از بخش‌های مهم و تخصصی بیمارستان همچون بخش مغز و اعصاب، زنان و زایمان، مراقبت‌های ویژه آی‌سی‌یو، و جز این‌ها، تعطیل است. او افزود:”متأسفانه به‌دلیل تعطیلی بخش‌های تخصصی، بیماران غیرمرتبط با بیماری‌های قلبی، در بخش قلب بستری شده بودند… به‌دلیل کمبود شدید کمک بهیار، پرستاران کار انتقال بیمار و حتی نظافت را انجام می‌دهند.” بعد از دهه‌ها غارت اموال کارگران و بازنشستگان در سازمان تأمین اجتماعی و عدم اجرای قانون الزام در مورد صفرتاصد رایگان بودن درمان، پنجکی در مورد دارو گفت: “سازمان بدهی کلانی به داروخانه‌ها دارد و به همین دلیل بسیاری از داروخانه‌ها دیگر حاضر نیستند به بیمه شدگان تأمین اجتماعی دارو بدهند و باید دنبال داروخانه‌ای بگردیم که همچنان با تأمین اجتماعی کار می‌کند.” بعد از ۴ دهه غارت اموال زحمتکشان از سوی رژیم فاسد ولایی، نه فقط معیشت پرستاران، بلکه معیشت کل کادر درمان در شرایط بحرانی است؛ با سازماندهی و مبارزه‌ای متحد و پیگیر، می‌توان جایگزینی دمکراتیک و ملی را برقرار کرد.
ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۱، ۱۷ شهریور ۱۴۰۴
