آلمان: مبارزه کارگران علیه جنگ و نسل‌کُشی اسرائیل
اعتراض کارگران فرودگاه “لایپزیک – هاله” به استفاده از این فرودگاه به‌منزلهٔ مرکزِ ارسال تجهیزات نظامی به اسرائیل
فرودگاه لایپزیک – هاله جزو مهم‌ترین فرودگاه‌های کشور آلمان است. در سال ۲۰۲۴ / ۱۴۰۳ این فرودگاه ۲٫۲ میلیون مسافر و ۱٫۴ میلیون تُن بار را با نزدیک به ۷۷ هزار پرواز جابه‌جا کرد. نزدیک به ۱۱ هزار کارگر در این مجموعه کار می‌کنند. مدت‌ها است که کارگران نسبت به گسترش و نوع استفاده از این فرودگاه معترض هستند. همچنین نسبت به یارانه‌های زیادی که برای تأسیس شرکت‌های کوچک پرداخت می‌شود اعتراض کرده‌اند. برای مثال، “شرکت پست آلمان” (د. اچ. ال) ۷۱ میلیون یورو از استان زاکسن دریافت کرده است. استان زاکسن همچنین مبلغ ۵۰۰ میلیون یورو ضمانت اجرایی برای زمانی که فرودگاه به وعده‌های خود عمل نکرد، در نظر گرفته است، مانند اجازهٔ پروازهای شبانه. علت اصلی همین موضوع، انگیزه‌ای برای تشکیل ائتلافی واحدی شده است که مدت‌ها پیش به‌وجود آمده و به‌دنبال جلوگیری از آلودگی صوتی است.
درمجموع، طی ۲۵ سال گذشته بیش از ۸۰۰ میلیون یورو به این فرودگاه آسیب وارد شده است. به‌علاوه، این مکان در راستای طرح‌های “اس ای ال آی اس” (راه‌حل موقت استراتژیک حمل‌ونقل هوایی) از سوی “ناتو” برای حمل و ارسال وسایل نظامی استفاده شده است. ارتش ایالات متحده آمریکا نحوهٔ استفاده از ظرفیت این فرودگاه به‌سود خود را خوب می‌داند. از همین فرودگاه نقل و انتقال نیروهای نظامی از جمله به افغانستان و عراق انجام شده است.
تا سال ۲۰۰۹ / ۱۳۸۸ از این فرودگاه تقریبا ۴۵۰ هزار سرباز زن و مرد آمریکایی جا به‌جا شدند. افزون بر این‌ها، سالانه حدود ۲۰۰۰ نفر از فرودگاه لایپزیک – هاله اخراج می شوند.
برای آگاهی افکار عمومی با این واقعیت که اسلحه و دیگر تجهیزات نظامی از این فرودگاه- فرودگاهی که رسماً غیرنظامی است- به اسرائیل ارسال و تحویل داده می شود در ۲۳ ماه اوت سال جاری/ ۱ شهریورماه ۱۴۰۴ تظاهراتی اعتراضی در لایپزیک برگزار شد. بیش از۶۰۰ نفر شرکت کننده در این تظاهرات از ایستگاه مرکزی راه آهن به سمت فرودگاه لایپزیک – هاله به مسافت ۱۴ کیلومتر راهپیمایی کردند. در آنجا یک اردوگاه اعتراضی تشکیل شد که حدود صد نفر شب را در آنجا گذراندند.این تظاهرات اعتراضی توسط اتحادیه “راهپیمایی به سمت فرودگاه لایپزیک – هاله” سازماندهی شد که از درون آن “اتحاد عمل فلسطین لایپزیک” پدید آمد. در کنار این اتحادیه سازمان‌های چپ و حزب کمونیست آلمان (د کا پ) نیز فعالانه شرکت کردند.
سال‌ها کاربرد نظامی این فرودگاه پنهان یا انکار می‌شد. قبل از هر چیز باید از شجاعت کارگران این فرودگاه سپاسگزار بود که نقش جنایتکارانه آن را آشکار کردند. یکی از این کارگران، “کریستوفر” است، کارگری که برای شرکت پست آلمان[ د. اچ. ال] و در بخش نوار نقاله کار می‌کرد و مسئول بررسی بسته‌ها از نظر آسیب‌دیدگی در آنجا بود. او دریافت که شرکت پست تجهیزات نظامی را نیز حمل و ارسال می‌کند. “کریستوفر” در تظاهرات روز ۲۳ ماه اوت/ اول شهریورماه ۱۴۰۴، گفت: “برای ما کارگران فرودگاه بسیار مهم است که کار ما در خدمت جنگ نباشد.” صورت حساب این کار به‌سرعت صادر شد. وضعیت شغلی کارگر مورد اعتماد اتحادیه کارگران خدماتی (وی ای آر.دی) در ابتدا به حالت تعلیق درآمد و اجازه ورود به محل کار را نداشت. او سپس از کار اخراج شد. واکنش نمایدگان کارگران را می‌توان ترحم‌آمیز توصیف کرد. هم اتحادیه سراسری کارگران آلمان (د. گ. ب) و هم نماینده کارگران مجموعه قبل از اعتراض‌ها بخشنامه‌هایی صادر کردند و نسبت به هرگونه تظاهرات اعتراضی هشدار داده بودند و قول دادند که اگر کسی از تبلیغات صلح‌طلبانه “نگران” شد، اقدام‌های امنیتی لازم را انجام دهند.
“کریستوفر” از طرف فعالان زن و مرد اتحادیه‌های کارگری مترقی و همچنین از طرف نمایندگان کارگران در بخش‌های گوناگون مورد حمایت و پشتیبانی قرار گرفت. خواست فعالان اتحادیه‌های کارگری، همبستگی و مقاومت با غزه و خواست “کارزار اتحاد فلسطین ـ لایپزیک” در یک بیانیه با جمع آوری امضا، جلوگیری و مانع شدن از هر گونه حمل و ارسال وسایل کشتار دسته‌جمعی است. همبستگی جرم نیست. هرچه سریع‌تر حکم اخراج “کریستوفر” را لغو کنید. https://www.unsere-zeit.de/drehkreuz-fuer-kriegsgeraet-4808203/
[ترجمه از: روزنامه “عصر ما”، نشریهٔ حزب کمونیست آلمان (د. کا .پ)، هجدهم مهرماه ۱۴۰۴].به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۴، ۱۰ آذر ۱۴۰۴
