مبارزه پرستاران برای دستمزد بالای خط فقر و علیه اضافه‌کاری اجباری
به‌دنبال برگزاری تجمع در شهرهای کرمانشاه، یاسوج، مشهد، تبریز، بوشهر، اهواز، و سنندج در اعتراض به وضع بحرانی معاش پرستاران، کمبود شدید پرستار، ثبت کارانه پرستار به‌نام پزشک و تحمیل اضافه‌کاری اجباری، بعد از سه روز پیاپی برگزاری تجمع‌های اعتراضی پرستاران بیمارستان‌های قائم، امام رضا، و کودکان اکبر مشهد در ۱۹، ۲۰ و ۲۱ آبان‌ماه، پرستاران مطالبات خود را سراسری دانستند و بیانیه‌ای برای افزایش دستمزد و جبران تبعیض صادر کردند. پرستاران در بیانیه خود نوشتند: “با توجه به نقش حیاتی و حساس کادر درمان در حفظ سلامت جامعه، درخواست داریم فوق‌العاده خاص با ضریب ۳ به‌صورت رسمی در فیش حقوقی نیروهای درمانی لحاظ گردد. اجرای این بند می‌تواند بخشی از تبعیض‌های مزدی موجود را جبران کرده و موجب افزایش انگیزه و پایداری نیروهای متخصص در حوزه سلامت شود. … کمبود نیروی انسانی در بسیاری از واحدهای درمانی به افزایش حجم کار، خستگی و اضافه‌کاری‌های اجباری منجر شده است که در نهایت می‌تواند بر کیفیت خدمات به بیماران اثر منفی بگذارد… تأخیر در پرداخت معوقات، فشار اقتصادی و روحی قابل توجهی بر نیروهای درمانی وارد کرده است.” به‌عنوان نمونه‌ای از معوقات مزدی، ۱۵ آبان‌ماه پرستاران شرکتی بیمارستان‌های استان بوشهر از تاخیر “سه یا چهار ماه” مزد و مزایای مزدی خود خبر دادند و افزودند: “از سال گذشته تا امروز، چندین ماه از مطالبات آنان از سوی شرکت پیمانکار تسویه نشده و وعده‌های تکراری و بدون نتیجه، روحیه و معیشت آنان را به‌شدت تحت تأثیر قرار داده است.”
در پی اعتراض‌های سه روزه پرستاران مشهد، شبستری، رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد تلویحاً “برخورد” با برخی پرستاران معترض را تایید کرد و گفت: “کسانی که بیماران را رها کردند و دست به اعتصاب زدند نه تنها با آن‌ها بلکه با مسئول شیفت و مسئول بیمارستان نیز برخورد می‌کنیم.” محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، ۳۰ آبان‌ماه از بازداشت یک پرستار و اخراج برخی دیگر خبر داد. با دلار ۱۱۰ هزار تومانی و در حالی‌که تقریباً اکثر مواد غذایی به قیمت دلار به‌فروش می‌رسد و خط فقر حداقلی ۷۰ میلیون تومان در ماه است، میانگین دستمزد پرستاران حدود ۱۵ میلیون تومان یا ۱۳۶ دلار در ماه است. شریفی مقدم از “درآمد چند هزار دلاری” پرستاران در بسیاری از کشورها و “اختلاف چندصد میلیونی در پرداخت‌ها” در بیمارستان‌های ایران خبر داد و گفت: “مگر می‌شود کارانه یک نفر ۸۰ تا ۱۰۰ برابرِ کارانه‌ی دیگری باشد؟” شریفی مقدم از مهاجرت و ترک شغل گسترده پرستاران خبر داد و گفت: “تشدید نارضایتی یعنی تداومِ وضعیت موجود و خروج موج‌های متناوب پرستاران از بیمارستان‌ها. یعنی تداومِ وضعیتی که در آن سهمیه آزمون استخدامی در شهرهای بزرگ خالی میماند.” به‌رغم بازداشت یک پرستار و اخراج برخی دیگر در مشهد، دوم آذرماه ایلنا از تجمع اعتراضی اول آذرماه نیروهای اورژانس پیش بیمارستانی تهران گزارش داد؛ این پرستاران علیه “شرایط سخت شغلی و دستمزد پایین، بی‌عدالتی و تأخیر در پرداخت‌ها، عدم پرداخت کارانه، جابه‌جایی‌های اجباری و اجرایی نشدن تعرفه‌گذاری خدمات، و دستورالعمل‌های تبعیض‌آمیز” تجمع کردند. به‌عبارت دیگر، خواسته‌های پرستاران اورژانس پیش بیمارستانی همان خواسته‌های پرستاران مشهد و دیگر شهرهای کشور است. علی‌حسین شهریور، دبیرکل خانه تعاونگران ایران، ۹ آبان‌ماه، آمار سال گذشته که نشان می‌دهد “بیش از پنج هزار پرستار در روند مهاجرت، استعفا و بازنشستگی از چرخه خدمت خارج شده‌اند” را “هشدار جدی برای پایداری بازار کار تخصصی و امنیت سلامت کشور” دانست. تنها با سازماندهی و مبارزه‌ای متحد علیه سیاست ارزان‌سازی نیروی کار رژیم ضدمردمی ولایت فقیه می‌توان به سرکوب رژیم ولایی پایان داد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۴، ۱۰ آذر ۱۴۰۴
