نه به قیمومیت امپریالیستی و اقتدارگرایی: به‌سوی یافتن راه‌حلی مردمی، دموکراتیک، و مطابق با حاکمیت ملی برای بحران کنونی
دفتر سیاسی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا بمباران‌های جنایت‌کارانهٔ نیروهای نظامی ایالات متحد آمریکا بر روی شهر کاراکاس و دیگر مناطق کشور را که در ساعت‌های اولیهٔ بامداد سوم ژانویه آغاز شد قاطعانه محکوم می‌کند. این اقدام تجاوزکارانه نقض آشکار حقوق بین‌الملل و تعرضی جدّی به حاکمیت ملی ونزوئلاست. حزب کمونیست ونزوئلا همچنین بازداشت خشونت‌آمیز و غیرقانونی نیکلاس مادورو موروس و سیلیا فلورس در جریان این مداخلهٔ نظامی خارجی را قاطعانه رد و تقبیح می‌کند. ایالات متحد آمریکا با اعمال فرامرزی قوانین داخلی خودش و زیر پا گذاشتن آشکار اصول بنیادین حاکمیت ملی، حق تعیین سرنوشت ملت‌ها، و مداخله نکردن در امور کشورهای دیگر، بار دیگر نقش «پلیس جهانی» را ایفا می‌کند. قوانین آمریکا هیچ صلاحیت قضایی در ونزوئلا ندارد و هیچ قدرت خارجی حق ندارد اراده‌اش را با توسل به زور تحمیل کند. این موضع‌گیری به‌هیچ‌وجه به معنای دفاع سیاسی از دولت اقتدارگرا، ضدّدموکراتیک، ضدّکارگر، و ضدّمردمی نیکلاس مادورو نیست که در مقام رئیس جمهوری قدرت را در عمل به دست گرفته است. مادورو و رهبری حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا (PSUV) با نقض مکرر قانون اساسی، قوانین کشور، و حقوق سیاسی، کار، و اجتماعی زحمتکشان زمینه‌های مساعد را برای اجرای نقشه‌های امپریالیستی محاصره و تجاوز به کشور ما فراهم کرده‌اند. سه روز از حملهٔ نظامی دولت ترامپ می‌گذرد و مقامات ونزوئلا هنوز دربارهٔ میزان کشته‌های نظامی و غیرنظامی و خسارت‌های مادّی ناشی از بمباران هیچ گزارش رسمی نداده‌اند، چه برسد به اینکه دلایل ناتوانی نیروهای امنیتی و انتظامی در شناسایی و مقابله با این تجاوز خارجی را توضیح بدهند. این سکوت نه‌فقط پذیرفتنی نیست، بلکه تردیدآمیز است. مردم کشور حق دارند واقعیت پیامدهای این اقدام جنگی را بدانند. دونالد ترامپ آشکارا اذعان کرده است که ادعای «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» چیزی جز پوششی عامیانه و فریب‌کارانه برای هدف‌های واقعی او- کنترل منابع نفتی و راهبردی ونزوئلا- نبوده است. گفته‌های او مبنی بر اینکه ونزوئلا را اداره خواهد کرد و مدیریت منابع نفتی کشور را بر عهده خواهد گرفت ماهیت آشکارا نواستعماری و غارتگرانهٔ این مداخله را برملا می‌کند.
این واقعیت که دولت ترامپ خواست‌هایش از مقامات جدید ونزوئلا را علنی اعلام کرده است- از جمله درخواست دسترسی ویژهٔ شرکت‌های آمریکایی به منابع نفت کشور و نیز منع فروش نفت خام به کشورهایی که دولت آمریکا آنها را «دشمن» منافع آمریکا می‌داند و قطع روابط با آنها- نشان می‌دهد که در بستر وخیم‌تر شدن بحران ساختاری سرمایه‌داری در مقیاس جهانی، بحرانی که اکنون ونزوئلا درگیر آن شده است بخشی از رقابت بی‌رحمانه میان قدرت‌های امپریالیستی و کشورهای سرمایه‌داری نوظهور برای کنترل بازارها، مواد خام، مسیرهای بازرگانی، و حوزه‌های نفوذ است.
این واقعیت‌ها همچنین تأییدکنندهٔ چیزی است که رهبری حزب حاکم سوسیالیست متحد ونزوئلا (PSUV) بارها رد کرده است: در حالی که مردم گرفتار بحران سیاسی، اقتصادی، و اجتماعی حاد بوده‌اند، رهبری این حزب بدون اطلاع مردم در پشت پرده با دولت آمریکا در حال مذاکره بوده است. درخواست‌های دلسی رودریگز برای «همکاری» و «توسعهٔ مشترک» در برابر تهدیدها و تحمیل‌های قدرت امپریالیستی آمریکا این موضوع را ثابت می‌کند. در عین حال، باید تأکید کرد که این عملیات نظامی مورد درخواست غیرمسئولانهٔ ارتجاعی‌ترین بخش اپوزیسیون به رهبری ماریا کورینا ماچادو نیز بوده است که اکنون متحدانش جای او را گرفته‌اند. این جریان‌ها نشان داده‌اند که نه دموکراسی راهنمای عمل آنهاست و نه حقوق بشر، بلکه هدف اصلی و واقعی‌شان در اختیار گرفتن و کنترل صنعت انرژی ونزوئلا است، حتی اگر به معنای حفظ رژیم کنونی به‌عنوان بازوی اجرایی‌شان باشد. مداخلهٔ نظامی آمریکا هرچند با ترغیب و همراهی برخی نیروهای داخلی صورت گرفت، کمکی به رفع بحران ملی نمی‌کند، بلکه برعکس آن را وخیم‌تر می‌کند. شرایط زندگی مردم همچنان رو به وخامت است و قشر ممتاز حاکم هیچ اقدامی برای احقاق حقوق و احیای کرامت طبقهٔ کارگر نمی‌کند. همچنین، ما در مورد پیامدهای خطرناک فرمان اخیر وضعیت استثنایی هشدار می‌دهیم که می‌تواند به ابزاری برای سرکوب در دستان بازیگرانی باشد که در پی از دست دادن حمایت مردمی، سلطه‌شان را با توسل به زور حفظ کرده‌اند. حزب کمونیست ونزوئلا بر ضرورت فوری یافتن راه‌حل سیاسی، مردمی، بر اساس قانون اساسی، دموکراتیک، و مبتنی بر حاکمیت ملی برای بحران موجود تأکید می‌کند. نه اشغال و نه قیمومیت امپریالیستی و نه تداوم رژیم اقتدارگرا هیچ‌یک راه‌حل مطلوب زحمتکشان نیست.
ما خواستار آزادی فوری همهٔ افرادی هستیم که پس از اعلام نامعتبر مادورو به‌عنوان رئیس‌جمهور خودسرانه بازداشت شده‌اند، از جمله انریکه مارکز که یک سال پیش به‌دلیل مطالبهٔ انتشار نتایج انتخابات [ریاست‌جمهوری] ربوده شد، و همچنین همهٔ فعالانی که به‌خاطر دفاع از حقوق مردم ونزوئلا مطابق با قانون اساسی و مبارزه در این راه زندانی شده‌اند. مزدها و مستمری‌های بازنشستگی را باید از سقوطی که برنامهٔ نولیبرالی حزب سوسیالیست متحد موجب آن بوده است نجات داد. حفظ عزت و کرامت خانواده‌های زحمتکشان ونزوئلا منوط به تحقق این امر است. راه برون‌رفت از بحران خطرناک کنونی و تهدید واقعی تشدید مداخلهٔ نظامی امپریالیستی پایان دادن به رژیم اقتدارگرا و بازگرداندن نظم مبتنی بر قانون اساسی از طریق احیای مجدد آزادی‌های دموکراتیک و برگزاری فوری انتخابات ریاست‌جمهوری با تضمین‌های کامل برای مشارکت شهروندان و سازمان‌های سیاسی است. بنابراین، مقامات کنونی شورای ملی انتخابات باید استعفا دهند و موقعیت قانونی حزب‌های سیاسی- از جمله حزب کمونیست ونزوئلا- باید احیا شود.
مبارزه برای احیای قانون اساسی و حاکمیت قانون وظیفهٔ همهٔ نیروهای انقلابی، مردمی، و واقعاً دموکراتیک در کشور است.
دفتر سیاسی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا
کاراکاس – ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶ [۱۶ دی ۱۴۰۴]
به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۵۱، ۲۲ دی ۱۴۰۴
