اعلامیه هامسایل زنانمسایل سیاسی روز

اعلامیۀ کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران به‌مناسبت ۱۷ اسفند (۸ مارس) روز همبستگی جهانی زنان: نابودباد جنگ و استعمار، زنده‌باد صلح، آزادی و برابری

کمیتۀ مرکزی حزب تودهٔ ایران همراه با گرامی‌داشت هشتم مارس (۱۷ اسفندماه) روز همبستگی جهانی زنان، به همۀ زنان پیشرو در جهان و به‌ویژه به زنان آگاه و دلیر میهن‌مان که در دشوارترین شرایط و در زیر سایۀ بمباران‌های وحشیانه و شبانه‌روزی امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایت‌کار اسرائیل به‌سر می‌برند و از میهن، کرامت انسانی و “زندگی” دفاع می‌کنند درود می‌فرستد.

مبارزه برای رهاییِ زنان سرگذشتی به درازای تاریخِ زیستۀِ انسان دارد و بر بستر مبارزۀ عمومی برای جهانی بهتر و شایسته‌تر از سنگرها و سنگلاخ‌هایی دهشت‌زا گذر کرده و به‌پیش آمده است. جنبش‌هایِ اجتماعی زنان در کشورهای گوناگون افزون بر دشواری‌های جنبش اجتماعی عامِ بشری، ویژگی‌ها و دشواری‌های خاص خود را نیز تجربه کرده و زیسته است.

روز جهانی زنان، این سنتِ خجستۀِ همبستگیِ زنان در سراسر جهان در راه کسب حقوق برابر و رهایی زنان از هنجارهای واپس‌ماندۀ اجتماعی، خودبه‌خودی و در خلأ به وجود نیامده است. اختصاص روزی ویژه به امر مبارزۀ زنان نتیجۀِ پیکارِ طولانی، همبسته و جسورانۀ زنان کارگر و پیشرو در جهان بود. زنانی شجاع که بیش از یک سدۀ پیش در مبارزه برضد نظام سرمایه‌داری و برای به‌دست آوردن حقوق حقۀ خود به‌پا خاستند و در آغاز قرن بیستم میلادی مبارزۀ ویژۀ زنان علیه نظام سرمایه‌داری غارتگر و برای داشتن حقوق برابر با مردان را کلید زدند. در این راه دومین کنفرانس جهانی زنانِ سوسیالیست در کپنهاگ در تاریخ ۲۷ اوت ۱۹۱۰ (۳ شهریورماه ۱۲۸۹ خورشیدی) برای نخستین بار روزی ویژه را به مسئلۀ زنان در جهان اختصاص داد و از همۀ زنانِ سوسیالیست کشورهای گوناگون درخواست کرد تا برای برگزاری چنین روزی در سراسر جهان تلاش کنند.

جنبش جهانی زنان از آن هنگام تا به امروز راهی پرپیچ‌وخم و پرفرازونشیب را پیموده است و در راه رهایی از “ستم جنسی” و دست‌یابی به برابری حقوق میان زن و مرد، و همچنین در راه رهایی از “ستم جنسیتی” و مبارزه با فرهنگ و هنجارهای واپس‌ماندۀ اجتماعی و در چارچوب مبارزه با “ستم طبقاتی” دستاوردهایی مشخص و والا را به کف آورده است. جنبش جهانی زنان و دستاوردهای آن که در قرن بیستم از میان آتش‌و‌خون و دو جنگ جهانی ویرانگر گذر کرد امروز دوباره در سدۀ بیست‌ویکم میلادی همراه با گسترش هرچه بیشتر بحرانِ ریشه‌دار نظام سرمایه‌داری، سربرآوردن و سر بازکردن عفونتِ فاشیسم در کشورهای گوناگون و جنگ‌طلبیِ امپریالیسم به چالش کشیده می‌شود.

 

زنان آگاه و قهرمان ایران

زنان  و مردم میهن ما ماه های دشواری را پشت سر گذاشته اند. در دی ماه اعتراض های مردمی علیه سیاست های فاجعه بار رژیم ولایت فقیه با سرکوب خونین و وحشیانه نیروهای امنیتی و کشتار هزاران تن از هم وطنان و دستگیری و شکنجه هزاران تن  رو‌به‌رو شد که اکثریت آنان از جوانان و زنان میهن ما  بودند.

هشت روز پیش (۹ اسفندماه) تجاوز نیروهای نظامی امپریالیسم آمریکا و رژیم نژادپرست و فاشیستی اسرائیل به ایران آغاز شد که تا امروز با شدت تمام ادامه داشته است. بار دیگر ثابت شد که نخستین قربانیان تمامی جنگ‌ها در همه‌جا و در همۀ زمان‌ها زنان و کودکان هستند. ۱۶۵ دانش‌آموز دبستانی، دختربچگان و پسر بچگان بی‌گناه در میناب، در اثر حملۀ موشکی امپریالیسم آمریکا پرپر شدند. این دخترکانِ خردسالِ میهنمان از جمله نخستین قربانیان جنگِ تجاوزکارانه و امپریالیستی آمریکا و اسرائيل علیه ایران بودند. جنگی که به‌گونۀ خلاصه می‌توان آن را “توحش سرمایه‌داری” نام نهاد.

امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایت‌کار اسرائیل برای میهن و مردم ما خواب‌هایی وحشتناک دیده‌اند و هم‌اکنون نیز همۀ تلاششان را انجام می‌دهند تا این کابوس‌ها را به واقعیت تبدیل کنند. حمله‌های تجاوزکارانه و جنایت‌کارانۀ شبانه‌روزی نیروهای نظامی این دو رژیم اَبرجنایت‌کارِ قرن به ایران تاکنون به کشته و زخمی‌شدن هزاران تن از مردم میهنمان انجامیده و افزون بر آن بسیاری از زیرساخت‌های کشور را نابود کرده است. امپریالیسم آمریکا و فاشیست‌های اسرائیلی از هیچ جنایتی رویگردان نیستند و می‌خواهند خانه را بر سر ایران و مردمانش خراب کنند. آنها با یک ایرانِ توانمند و قدرتمند در منطقه‌ مخالف‌اند و در تلاش‌اند تا با بمباران مردم، شهرها و زیرساخت‌ها، کشور را از نظر نظامی و روانی به زانو درآورند و همراه با آن با اقدام‌های مداخله‌جویانه، تحریک‌کننده و تفرقه‌آمیزهمراه با علم کردن گزینه‌های تقلبی و مزدور از خارج از کشور، انسجام ملی علیه متجاوزان را به چالش کشند و کشور را به سوی جنگ‌های قومی و مذهبی طولانی‌مدت (مانند لیبی و سوریه) و تجزیۀ کشور سوق دهند.

امپریالیست‌ها و فاشیست‌ها ایران را تکه‌تکه‌شده می‌‌خواهند. اما آنان کور خوانده‌اند. راز ماندگاری ایران و فرهنگِ کهن این مرز و بوم در دل هزاره‌ها همواره همبستگی و انسجام داخلی مردمان این سرزمین بوده است. مردم آگاه و زنان دلیر ایران علیرغم مخالفت و بیزاری ژرف خود از حکومت جمهوری اسلامی در دفاع از میهن، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی کشور لحظه‌ای درنگ نمی‌کنند. آنان به‌خوبی می‌دانند که  حکومت استبدادی جمهوری اسلامی تنها چند صباحی در این کشور حاکم است و در پی مبارزۀ عمومی مردم ایران دیر یا زود جای خود را به حکومتی مردمی خواهد داد. حکومت‌ها می‌آیند و می‌روند اما این وطن و مردمانش است که می‌ماند و باید بماند.

صلح در شرایط کنونی مهم ترین اولویت کشور است. باید افکار عمومی جهان را برای پایان دادن به تجاوز نظامی امپریالیسم آمریکا و دولت جنایت‌کار اسرائیل علیه ایران و تحقق آتش‌بس فوری بسیج کرد. باید صلح را به استعمارگران و غارتگران بیگانه تحمیل کرد.

حزب توده ایران نیروهای ملی و مترقی در ایران و تمامی نیروها و انسان‌های صلح‌طلب در سراسر جهان را فرا می‌خواند تا برای شکل‌گیری و گسترش جنبش صلح در سطح جهانی، همهٔ توان، امکان‌ها و ظرفیت‌های خود را به‌ کار گیرند. حزب ما در این زمینه به‌سهم خود از تمامی ظرفیت‌های موجود استفاده می‌کند. امروزه مبارزه برای صلح و تنش‌زدایی در سطح جهان به یک ویژگی چشمگیر برای انسان‌ها و نیروهای پیشرو در جهان بدل شده است. افزون بر آن امروز در این جهان پرآشوب مبارزه برای صلح به بخشی از مبارزه علیه امپریالیسم بدل شده است.

 

زنان آگاه و مبارز ایران

کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران به همۀ زنان، مادران و دختران ایرانی که در این شرایط دشوار شرافتمندانه به شکل‌های گوناگون سرگرم ایفای نقش اجتماعی مثبت و موثر خود در دفاع از میهن و حق حاکمیت ملی، کرامت انسانی و التیام و تسکین آسیب‌های وارد آمده به مردم کشورمان هستند درود می‌فرستد و صمیمانه خود را در این شرایط حساس در کنار شما احساس می‌کند.

مردم ایران صلح می‌خواهند تا آیندۀ کشور خود را بدون فشار و تحمیل از خارج خردمندانه بسازند. در سایۀ صلح است که جنبش‌های مدنی، اجتماعی و آزادی‌خواهانه و از جمله جنبش اجتماعی زنان ایران رشد می‌کنند. جنبش زنان ایران بی گمان متوقف نخواهد شد و به پیکار قهرمانانۀ خود برای دست‌یابی به برابری حقوق و رهایی از ستم جنسیتی و طبقاتی ادامه خواهد داد.

  • افتخار و درود به تمامی زنان ستمدیده اما دلیر ایران که در این شرایط جهنمی از “زندگی” دفاع می‌کنند.
  • درهای زندان‌ها باید به‌ روی همۀ زندانیان سیاسی، عقیدتی و صنفی زن گشوده شوند. همهٔ زندانیان سیاسی، عقیدتی و مدنی ایران باید فوری و بدون هیچ قید و شرطی آزاد شوند.
  • زنده باد صلح و جنبش صلح‌خواهی در سراسر جهان
  • نه به جنگ نه به دیکتاتوری

 

کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران

 ۱۷ اسفندماه ۱۴۰۴

دکمه بازگشت به بالا