جوانان سرودخوانان صلح و آزادی سایهٔ جنگ ویرانگر و سرکوب خونین بر سر جوانان
با تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به کشورمان با فاصلهٔ زمانیای اندک پس از سرکوبهای خونین دیماه سال جاری، جوانان، این آیندهسازان میهنمان، با وضعیتی بهمراتب ناگوارتر از گذشته روبهرو شدهاند. گرچه سایهٔ شوم جنگ و تجاوز نظامی بر همهٔ آحاد جامعه سنگینی میکند، اما جوانان ما که دیکتاتوری سیاه ولایی امکان هرگونه کار شایسته، تحصیل، و شادی را از آنان سلب کرده، وضعیتی تلخ و بسیار دشوار را از سر میگذرانند.
در هر جامعهٔ پوینده، نسل جوان از نیروهای محرکه و پیشگام دگرگونیهای نوآورانه در عرصههای گوناگون آن جامعه است. نسل جوان بسیاری از سنتها و باورهای کهنه را کورکورانه و بدون استدلال نمیپذیرد و آیندهاش را بر مبنای اندیشههای نو و مترقی پایهریزی میکند. این نسل چه در زمینههای علمی و پژوهشی، چه در زمینههای فنی و فناوری و چه در زمینههای هنری و فرهنگی هماره دنبال ابتکاری نو و دستاوردی پیشرو و متفاوت است. عرصه سیاسی نیز برای نسل جوان از این قاعده مستثنا نیست زیرا خواهان تحولی بنیادی و دمکراتیک در روبنای سیاسی جغرافیای زادگاه خود است و برای برداشتن مانعهای موجود بر سر این راه به شکلهایی گوناگون از جمله اعتراض، اعتصاب، و تظاهرات، تلاش و مبارزه میکند.
پیش از تجاوز نظامی امپریالیسم و بازوی منطقهای آن در کشتار بیسابقهٔ روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه خونین، طبق آماری که ارائه شده است، اکثریت مطلق قربانیان این جنایت فجیع دولتی، نوجوانان و جوانان در ردههای سنی ۱۳ الی ۳۰ ساله بودهاند که سینهشان هدف گلولههای جنگی مزدوران رژیم قرار گرفته است. این جوانان که با دستی خالی اما سینههایی مالامال از شور آزادیخواهی و برابریطلبی و عدالتجویی در صف اول معترضان رو در رویِ مزدوران رژیم ایستادند و برای چندمین بار در عمر ننگین جمهوری اسلامی نشان دادند که نه از گلولههای سربی و داغ رژیم هراس دارند و نه از خواستهای آزادیخواهانهشان کوتاه میآیند. اکنون نیز جوانان در زیر بمباران وحشیانهٔ امپریالیسم آمریکا و دولت نژادپرست اسرائیل قربانی میشوند. از کودکان دبستان در شهر میناب تا جوانان دختر و پسر در شهرهای تهران، تبریز، اصفهان، سنندج، و کرمانشاه جوانان قربانیان جنگ و وحشیگریهای متجاوزان شدهاند. نگاهی کوتاه به آمار بیسابقهٔ هزاران کشته در جنبش دیماه و کشتار ناشی از بمبارانها، این حقیقت را عریان میسازد که اکثریت قربانیان نسل پرشور و آیندهساز میهن یعنی جوانان هستند که در عنفوان جوانی جان میبازند. بسیاری از آنان نه امکان کار داشتند، نه امکان تحصیل، و نه امکان ازدواج و تشکیل خانواده. این جوانان از یک سو شاهد غارت منابع ملی و انباشت ثروتهای نجومی از سوی الیگارشها و رانتخواران رژیم بودهاند و از سویی دیگر اینک با جنگی تجاوزکارانه که میتواند آیندهٔ آنان را بهتباهی کشاند روبهرو شدهاند.
جوانانی که امروز درس زندگی و مبارزه را در عرصهٔ پیکاری نابرابر با رژیمی جنایتکار و اینک با پیامدهای جنگی تجاوزکارانه و تحمیلی میآموزند بیگمان برای فردای ایران همچنان در سنگر مبارزه برای صلح، آزادی، و سعادت مردم و کشورشان مبارزه خواهندکرد.
به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۵۵، ۱۸ اسفند ۱۴۰۴
