جبههٔ جهانی کار در کنار مردم ایران ایستاده است
جنبش جهانی کارگری و سندیکایی با محکوم کردن تجاوز نظامی امپریالیسم آمریکا و رژیم اسرائیل مدافع برقراری صلح است
بیانیهٔ فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری دربارهٔ حمله امپریالیستی علیه ایران
فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری (WFTU) حمله جدید امپریالیستی آمریکا و اسرائیل علیه ایران را به‌شدت محکوم می‌کند. این حمله نقض آشکار تمامی اصول احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورهاست و منشور سازمان ملل متحد و هرگونه مفهوم حقوق بین‌الملل را به‌طور وحشیانه‌ای تضعیف می‌کند. این حمله تهدیدی برای منطقه که در حال حاضر در آتش می‌سوزد، تنش‌ها را بیش از پیش تشدید می‌کند، آن هم تنها با هدف پیشبُرد طرح‌های امپریالیستی آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه‌ای گسترده‌تر. ادعای حساسیت متجاوزان و حامیان آن‌ها در داخل و خارج کشور نسبت به دموکراسی و رعایت حقوق بشر در ایران آشکارا ریاکارانه است. چنین بهانه‌هایی در گذشته نیز برای حمله‌های تجاوزگرانه‌ای مشابه مورد استفاده قرار گرفته و نتایجی فاجعه‌بار و خونین برای مردم و کشورهای منطقه به‌بار آورده است. مسیر حال و آیندهٔ ایران موضوعی است مربوط به خودِ مردم این کشور- مردمی که مبارزات‌شان همواره مورد حمایت فدارسیون جهانی سندیکاهای کارگری بوده است- و نه انتخاب قدرت‌های امپریالیستی خارجی که تنها منافع‌شان استفاده از قدرت نظامی برای پیشبُرد هدف‌های جغرافیای سیاسی (ژئوپولیتیکی) و اقتصادی‌شان در منطقه است.
فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری همبستگی کامل و بی‌قیدوشرطش را با مردم ایران و ملت‌های خاورمیانه که از مداخلهٔ امپریالیستی و تجاوز اسرائیل رنج می‌برند اعلام می‌کند و از تمامی اتحادیه‌های وابسته خود در سراسر جهان می‌خواهد در محکومیت حملهٔ نظامی جدید علیه ایران و برای توقف فوری عملیات نظامی بسیج شوند.
تجمع اعتراضی کارگران یونان در مقابل سفارت آمریکا در آتن
در تاریخ ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ (اول مارس ۲۰۲۶) هزاران کارگر و نیز هزاران جوان در مقابل سفارت آمریکا در آتن گرد هم آمدند تا مداخلهٔ آمریکا و اسرائیل در ایران را محکوم کنند. این تجمع به‌دعوت اتحادیه‌های کارگری و سازمان‌های توده‌ای برگزار گردید. هزاران معترض یونانی آخرین حملهٔ امپریالیستی را به‌شدت محکوم کرده و همبستگی‌شان را با مردم ایران اعلام کردند.
در این گردهم‌آیی اعتراضی شعارهایی مانند “نه به تسلیم در برابر امپریالیسم- تنها ابرقدرت، مردم هستند” و “نه به مشارکت، نه به همراهی- اخراج ناتو و آمریکا” طنین‌انداز شد. بر روی پلاکاردی از “جبههٔ مبارز و متحد کارگران یونان” (“PAME “) نوشته شده بود: “آن‌ها [ناتو و آمریکا] در خاورمیانه ویرانی می‌کارند. یونان از این کشتار باید خارج شود”. در میان شرکت‌کنندگان در اعتراض به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، دبیرکل “کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست یونان” (“KKE”)، دیمیتریس کوتسومباس، نیز حضور داشت. او اظهار داشت: “مداخلهٔ امپریالیستی و جنایتکارانهٔ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، آتش جنگ را نه‌تنها در سراسر خاورمیانه بلکه به‌طور گسترده‌تر در منطقه و جهان شعله‌ور و تشدید می‌کند. دولت یونان که اسرائیل و آمریکا را متحدان راهبردی خود می‌داند و کشور ما را از پایگاه‌های مرگ آمریکایی پر کرده است، مسئولیت عظیم و جنایتکارانه‌ای در قبال تمام این وضعیت دارد. کشور ما، پایگاه‌های آمریکا و خود مردم یونان به هدف‌های تلافی‌جویانه تبدیل می‌شوند- از پایگاه نظامی سودا در کرت گرفته تا الکساندروپولی، لاریسا، و دیگر پایگاه‌های آمریکا-ناتو. این پایگاه‌ها باید بسته شوند و نیروهای آمریکایی فوراً کشور را ترک کنند. یونان باید از این جنگ خارج شود و کمک‌رسانی به جنایتکارانی مانند نتانیاهو و ترامپ را متوقف کند.”
“سندیکای پایه‌ای کارگران ایتالیا” (“یو اس بی”) حملهٔ آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم می‌کند
این سندیکا با قاطعیت تمام حملهٔ نظامی اسرائیل و ایالات متحده به ایران را محکوم می‌کند. این اقدام جنگی که موجب گسترش خطرناک تنش‌های نظامی جاری می‌تواند به‌شمار رود درعمل می‌کوشد جنگ را تنها افق ممکن در روابط بین‌المللی تبدیل کند. این اقدام تجاوزی عمدی علیه یک کشور مستقل است و آشکارا ناقض حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل متحد به‌شمار می‌رود. این عملیات هیچ ارتباطی با مقولهٔ “دفاع” ندارد، بلکه صرفاً در چارچوب رقابت میان قطب‌های سرمایه‌داری صورت می‌گیرد، رقابتی که میان اقتصاد و جنگ جریان دارد و نتیجه آن جز کشتار غیرنظامیان و بی‌ثباتی دائمی در سراسر خاورمیانه حاصلی ندارد.
روایت‌هایی که برای توجیه این تجاوز به‌کار گرفته می‌شوند کاملاً دروغین بوده و نقشی ابزاری دارند: از “عملیاتی برای دفاع از مردم آمریکا در برابر تهدیدهای تهران” و همچنین “دفاع از آزادی زنان ایرانی” سخن می‌گویند تا واقعیت را پنهان کنند. در حقیقت، این حمله موجب کشته شدن بیش از ۱۰۰ دانش‌آموز شده است که بیشتر آنان دختران خردسال بودند، جنایتی هولناک علیه جان‌های بی‌گناه. تبلیغات نه می‌تواند خون ریخته‌شده را پاک کند و نه می‌تواند خشونت این تجاوز و انگیزه‌های واقعی آن را پنهان کند.
اسرائیل و ایالات متحده منطقه و حتی کل جهان را به سوی درگیری‌های هرچه گسترده‌تر سوق می‌دهند، با خطر واقعی وقوع یک جنگ فراگیر. در همین حال دولت‌های غربی، در درجه نخست دولت ایتالیا، همچنان از سیاست‌های تسلیح مجدد، تشدید تنش و تجاوز حمایت می‌کنند و هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی آن را بر دوش کارگران، مردم، و طبقات فرودست می‌اندازند. ما نیت مستقیم اسرائیل و آمریکا برای بالا بردن سطح تقابل نظامی، استفاده سیستماتیک از جنگ به‌منزلهٔ ابزار سیاست بین‌المللی، و نیز سکوت همدستانه و همسویی دولت‌های اروپایی را محکوم می‌کنیم، دولت‌هایی که به‌جای توقف این تجاوز، آن را می‌پذیرند و توجیه می‌کنند.
جنگ امنیت به‌همراه نمی‌آورد، بلکه مرگ، ویرانی، فقر، و سرکوب به‌بار می‌آورد. بهای آن را همیشه غیرنظامیان، کارگران، و مردمی می‌پردازند که پیشاپیش از بحران‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی رنج می‌برند در حالی که صنایع نظامی و منافع ژئوپولیتیکی سودهایی کلان از این درگیری به‌دست می‌آورند. ما بار دیگر مخالفت خود را با جنگ، با تسلیح مجدد، و با سیاست‌های امپریالیستی اعلام می‌کنیم و اتحادیهٔ ما خواستار موارد زیر است: توقفِ فوریِ عملیات نظامی، توقفِ ارسال سلاح و هرگونه حمایت نظامی از درگیری‌ها، بسیجِ کارگران بر علیه جنگ و اقتصاد جنگی.
“جنبشِ کارگری آمریکا” علیه جنگِ امپرلیسم با ایران در کنارِ زحمتکشان می‌ایستد
در ایالات متحده آمریکا سندیکاهای پرستاران، کارگران برق، کارکنان خدماتی، و کارگران صنعتِ خودرو حمله‌های تجاوزکارانهٔ آمریکا و اسرائیل را محکوم می‌کنند.
سندیکاهای کارگری میان میلیاردها دلاری که برای جنگ‌ها هزینه می‌شود و سیاست‌های ریاضتی‌ای که بر خانواده‌های کارگری آمریکا تحمیل می‌شود ارتباط مستقیم می‌بینند.
“اتحادیهٔ ملی پرستاران” (“National Nurses United”) در بیانیه‌ای تند دولت ترامپ را به انجام “یک اقدام جنگی امپریالیستی دیگر بدون تأیید کنگره” متهم کرد. این اتحادیه گفت: “همان‌طور که اقدام نظامی یک‌جانبهٔ ترامپ در ونزوئلا چنین بود، [هزینهٔ] حملهٔ آمریکا به ایران نیز از جیب بیماران ما پرداخت می‌شود: طبقهٔ کارگر در سراسر ایالات متحده هم‌اکنون برای تأمین نیازهای اساسی‌ای مانند مراقبت‌های بهداشتی، غذا، و مسکن در داخل کشور با مشکل مواجه‌اند.”
پرستاران تضادی آشکار میان اولویت‌های دولت ترامپ در خارج از کشور و برنامهٔ داخلی آن ترسیم کردند. آنان گفتند در حالی که ترامپ و جمهوری‌خواهان “هزینه‌های جنگ در خارج را در اولویت قرار می‌دهند”، هم‌زمان “بیمه‌های درمانی خانواده‌های کم‌درآمد و بیمه سالمندان را تضعیف می‌کنند، از تمدید یارانه‌های قانون مراقبتِ مقرون‌به‌صرفه خودداری می‌کنند… و نشان می‌دهند ایالات متحده را فقط در جهت نفع میلیاردرها و شرکت‌ها اداره می‌کنند”. سندیکای پرستاران همچنین به زمینهٔ تاریخی‌ای مهم اشاره کرده که در گزارش‌های رسانه‌های بزرگ غالباً نادیده گرفته می‌شود. به‌گفتهٔ این اتحادیه، این جنگ “ادامهٔ دهه‌ها مداخلهٔ آمریکا در ایران است که با سرنگونی دولت منتخب و دموکراتیک مصدق در سال ۱۹۵۳/ ۱۳۳۲ [۲۸ مرداد] آغاز شد.”
این اتحادیه- “اتحادیهٔ ملی پرستاران”- همچنین به آسیب‌هایی خاص که به غیرنظامیان وارد شده اشاره می‌کند و می‌گوید: “پرستاران به‌ویژه از دیدن تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی شوکه شده‌اند، از جمله بمباران یک مدرسهٔ دخترانه در جنوب ایران در آخر هفته که بیش از ۱۵۰ [۱۶۸] کودک و بزرگسال را کشت. چندین بیمارستان ایرانی نیز آسیب دیده‌اند که نقض قوانین بشردوستانهٔ بین‌المللی است.”
همچنین “سندیکای کارگران برق” (“UE”) نیز محکومیت دولت ترامپ توسط پرستاران را دربارهٔ غیرقانونی بودن این حمله‌ها تکرار کرده و یادآور شد “ترامپ با وعدهٔ دور نگه داشتن آمریکا از درگیری‌های نظامی خارجی برای ریاست‌جمهوری نامزد شد.” این سندیکا در ادامه اعلام کرد: “قانون اساسی آمریکا روشن بیان کرده است: تنها کنگره اختیار اعلان جنگ را دارد. ایران تهدید فوری علیه آمریکا نیست که اقدام نظامی بدون مشورت با کنگره را توجیه کند، و حمله به ایران نیز از حمایت مردم آمریکا برخوردار نیست. اقدام‌های ترامپ نشان دهندهٔ بی‌اعتنایی به دموکراسی و قانون اساسی است، گویی او یک ‘رهبر برتر’ است که اراده‌اش بر ارادهٔ مردم برتری دارد.”
به‌علاوه، این سندیکا تأکید می‌کند چه کسانی بیشترین سود را از این درگیری می‌برند: بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، “مدیران و سهام‌داران شرکت‌های نفتی که چشم به نفت ایران دارند”، و انحصارهای مجتمع نظامی-صنعتی. “وجود جمهوری اسلامی در ایران نتیجهٔ مستقیم سرنگونی یک دولت منتخب دموکراتیک در سال ۱۹۵۳ / ۱۳۳۲ [۲۸ مرداد] توسط آمریکا و متحدانش و نصب محمدرضا شاه پهلوی است. این باید به مردم ایران واگذار شود که دربارهٔ تغییرها در حکومت‌شان خود تصمیم بگیرند، چیزی که بمباران توسط آمریکا و اسرائیل فقط آن را دشوارتر می‌کند.”
“اتحادیهٔ بین‌المللی کارکنان خدماتی” (“SEIU “) نیز به‌طور‌صریح اعلام کرد: “جنگ به کارگران، فقرا، زنان، و کودکان آسیب می‌زند… بدون اختیار قانون اساسی، بدون مجوزِ کنگره، و بدون حمایتِ مردمِ آمریکا، ترامپ آشوب و بی‌ثباتی بیشتری در جهان ایجاد کرده است. آغاز یک جنگ برای تغییر رژیم در ایران نمونهٔ دیگری از بی‌پروایی مرگ‌بار این دولت و بی‌اعتنایی آن به قانون است.” این اتحادیه همچنین همبستگی‌اش را با کارگران ایران اعلام کرد و گفت: “ما قدرت اتحاد زحمتکشان را می‌شناسیم و با این اقدام و هر اقدامی دیگر از سوی این دولت [دولت ترامپ] که به کارگران، خانواده‌ها یا جوامع ما آسیب برساند مخالفت خواهیم کرد.”
کارگران آمریکا با مردم ایران مشترکات بیشتری دارند تا با میلیاردرها.
براندون مانسیلا، مدیر منطقهٔ ۹ ، بخش آ اتحادیهٔ کارگران خودروسازی، گفت کارگران آمریکایی دشمن طبقاتی‌ای مشترک با دشمن طبقاتی مردم ایران دارند و آن، طبقهٔ میلیاردرهاست. او گفت کارگران آمریکا “با مردم ایران مشترکات بیشتری دارند تا با میلیاردرهایی” که برای منابع، منافع ژئوپولیتیک، و درنهایت سود، جنگ را پیش می‌برند.
در کالیفرنیا، شعبه‌های ۴۸۱۱، ۸۷۲ و ۲۴۷۸ اتحادیهٔ کارگران خودروسازی در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند حملهٔ تحریک‌آمیز دولت ترامپ به ایران فاجعه‌ای برای تودهٔ کارگر در سراسر جهان است. آن‌ها [کارگران این اتحادیه] گفتند: “زحمتکشان در آمریکا خواهان یک جنگ غیرقانونی دیگر برای تغییر رژیم نیستند. ارتش آمریکا نباید تعیین کند که ایران چگونه اداره شود.”
در ۲۸ مارس/ ۸ فروردین ۱۴۰۵، سومین مرحله از اعتراض‌های مردمی در آمریکا با عنوان: “نه به پادشاهان” (“No Kings”) با حمایت گستردهٔ اتحادیه‌های کارگری برگزار خواهد شد. یکی از شعارها “نه به جنگ‌های تجاوزگرانهٔ امپریالیستی” اکنون با فوریتی بیشتر مطرح می‌شود، در حالی که ایالات متحده با سیاست امپریالیستی “حق با زور است” خود همچنان ونزوئلا، کوبا و اکنون ایران را تحت فشار قرار می‌دهد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۰۸، ۳ فروردین ۱۴۰۵
