برگزاری مراسم بزرگداشت «روز جهانی زن» در لندن با شعار «مبارزه برای صلح»
مراسم بزرگداشت روز جهانی زن در روز ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ با شرکت نمایندگان نُه سازمان دموکراتیک زنان ترقیخواه از هشت کشور جهان با موفقیت در لندن برگزار شد. این مراسم به صحنهٔ باشکوهی از همبستگی با مردم ایران بدل شد که زیر آتش بمباران جنگندهها و پهپادها و موشکهای آمریکایی و اسرائیلی قرار دارند. همهٔ سخنرانان این مراسم، و بهویژه نمایندگان زنان فلسطینی و سودانی، جلوههای نیرومندی از همبستگی بینالمللی با مردم ایران را به نمایش گذاشتند.
به ابتکار کمیتهٔ هماهنگی حزبهای کمونیست کشورهای جهان در بریتانیا، روز شنبه ۱۶ اسفند مراسم بزرگداشت روز جهانی زن برگزار شد که مجمع ملی زنان بریتانیا، تشکیلات دموکراتیک زنان ایران، زنان ترقیخواه قبرس، اتحادیهٔ [لیگِ] زنان عراق، کمیسیون زنان حزب کمونیست بریتانیا، زنان کمونیست هند، اتحادیهٔ زنان سودان، زنان حزب مردم فلسطین، و زنان کمونیست اسپانیا در آن شرکت فعال داشتند. از طیف وسیعی از فعالان کشورهای جهان برای شرکت در این مراسم دعوت شده بود. با توجه به شرایط حاکم در غزه و خطر جنگ در منطقهٔ غرب آسیا، موضوع محوری مراسم امسال »زنان علیه امپریالیسم؛ صلح همین حالا« انتخاب شده بود.
برنامهٔ امسال شامل سخنرانیهای نمایندگان سازمانهای شرکتکننده در سه بخش، برنامههای هنری از جمله موسیقی کلاسیک و سنتی با اجرای هنرمندان سوری و انگلیسی و اسپانیایی، و پذیرایی از حاضران با غذاها و شیرینیهای سنتی و ملی کشورهای گوناگون، از جمله غذاهای سنتی ایرانی، قبرسی، عراقی، فلسطینی، ارمنی، و اسپانیایی بود.
برنامه با سخنان رفیق لیز پین، رئیس کنونی مجمع ملی زنان بریتانیا و عضو هیئت سیاسی حزب کمونیست بریتانیا، آغاز شد. رفیق لیز پین در سخنرانیاش ضمن خوشامدگویی به حاضران و اظهار خوشحالی از استقبال سازمانهای ترقیخواه زنان از مراسم امسال، دربارهٔ فلسفهٔ سازماندهی مراسم روز جهانی زن در لندن و مضمون اصلی این بزرگداشت توضیحهایی داد. این مراسم در سالهای اخیر جایگاه ویژهای در تقویم برنامههای اصلی روز جهانی زن در بریتانیا یافته است. رفیق لیز پین در ادامه صحبتهایش پیام مجمع ملی زنان بریتانیا را ارائه کرد.
مراسم امسال درست یک هفته پس از آغاز جنگ امپریالیسم آمریکا و متحدش دولت جنایتکار اسرائیل با ایران برگزار شد، جنگی که با نقض بیشرمانهٔ قوانین بینالمللی و منشور ملل متحد به راه انداخته شد. پس از شروع رسمی برنامه، دیگر بخشهای مراسم عبارت بود از اجراهای گروه موسیقی با مشارکت هنرمندان حرفهیی انگلیسی- اسپانیایی ساکن لندن، سخنرانی نمایندهٔ تشکیلات دموکراتیک زنان ایران، و سپس سخنرانی نمایندگان کشورهای فلسطین و سودان که جنگهای تجاوزگرانه در آنها جریان دارد. رفیق نمایندهٔ تشکیلات دموکراتیک زنان ایران در سخنرانی خود جنبههای سیاسی و اجتماعی و انسانی جنگ امپریالیسم آمریکا و دولت اسرائیل با ایران و هدفهای جنایتکارانهٔ آن را توضیح داد. او صحبتهایش را این طور به پایان رساند: “جنگها از جمله کارآمدترین ابزارها در زرادخانهٔ امپریالیسم برای عقیم گذاردن جنبشهای مردمی در مسیر تغییرات پیشرو هستند. مبارزه برای صلح و ایستادگی در برابر جنگ بخش جداییناپذیر و بنیادینِ نبرد ما برای آزادی و عدالت اجتماعی است. امروز مردم ایران خواهان پایان فوری این جنگ هستند تا بتوانند آیندهٔ خودشان را بدون مداخلهٔ خارجی تعیین کنند. همبستگی بینالمللی برای تضمین پایان دادن به این جنگ تجاوزکارانه امری حیاتی و تعیینکننده است. ما با بانگی رسا میگوییم: نه به جنگ، نه به اعدام، و خواهان آزادی بیقیدوشرط زندانیان سیاسی در ایران هستیم.” سخنران بعدی مراسم رفیق سلینا موسی، نمایندهٔ حزب مردم فلسطین در بریتانیا، بود که همبستگی بینالمللی با مردم و ترقیخواهان ایران را فریاد زد. او از جمله گفت:”برای بسیاری در سراسر جهان روز جهانی زن مجالی برای بزرگداشت پیشرفتهاست. اما برای بسیاری از زنان در خاورمیانه این روز همچنین روز تأمل و بازاندیشی است و یادآوریِ این نکته است که مبارزهٔ همهٔ ما برای برابری پیوندی ناگسستنی با مبارزهمان با جنگ، اشغالگری، و بیعدالتی دارد. زنان فلسطینی خوب میدانند زندگی در سایهٔ مداوم نبرد و منازعه به چه معناست.” او افزود: “و امروز، در حالی که ما در اینجا گرد هم آمدهایم، مردم ایران هراس جنگ از آسمان را با تمام وجود حس میکنند. در روزهای اخیر، در پی تشدید درگیریها در منطقه، شهرهای سراسر ایران از جمله تهران هدف بمبارانهای سنگینی قرار گرفتهاند. غیرنظامیان جان باختهاند، خانهها ویران شده، و تمام مردم ناچارند شبهایی سرشار از ترس و تردید را سپری کنند.” او در ادامه گفت: در این میان، همانگونه که همواره بوده است، زنان و کودکان بیشترین رنج را متحمل میشوند. بیمارستانها و خانهها و مدرسهها در این بمبارانها آسیب دیدهاند، هزاران غیرنظامی مجروح شدهاند، و آمار کشتهها همچنان رو به افزایش است. ما زنان فلسطینی این رنج را میبینیم و با تمام وجود درک میکنیم. ما هراس شنیدن صدای انفجار در دل شب را میشناسیم. ما آن حس تعلیق را میشناسیم. آنجا که نمیدانی صبح پیش رو با خودش امنیت میآورد یا ویرانی بیشتر. جنگ پیش از آنکه وارد زندگی ما شود از ما زنان اجازه نمیگیرد.” رفیق فلسطینی در انتهای سخنرانی بسیار پر احساس و عمیق و برخاسته از احترام به مبارزات زنان ایران با صدای رسا اعلام کرد:
“ما زنان فلسطینی امروز همبستگی عمیق خودمان را با مردم ایران اعلام میکنیم که طعم تلخ جنگ و از دست دادن عزیزان را میچشند. نه به این دلیل که مبارزات ما عیناً همسان است، بلکه بدان سبب که میدانیم درد جنگ دردی جهانی و مشترک است. بنابراین همراهی و همدلی ما نیز باید جهانی باشد. بگذارید این روز جهانی زن به دنیا یادآوری کند که آیندهٔ منطقه را نمیتوان بر روی بمبها بنا کرد. این آینده باید بر پایهٔ عدالت، کرامت، و صدای زنانی ساخته شود که از پذیرش ‘جنگ ابدی’ بهعنوان سرنوشت محتوم سر باز میزنند.”
سخنران بعدی رفیق امیره عثمان، نمایندهٔ اتحادیهٔ زنان سودان بود. او در صحبتهایش تصویری از مبارزهٔ زنان سودان و ایران برای حقوق مدنی و انسانی و همچنین برای پایان دادن به جنگهای ویرانگر ارائه داد، جنگهایی که برخاسته از سیاستهای ارتجاعی و ضدمردمی نیروهای متخاصم است.
در پایان نخستین بخش سخنرانیها، رفیق احسان امام، هنرمند ترقیخواه سوری ساکن لندن، با نوای عود شرکتکنندگان در مراسم را با موسیقی غنی سوریه و منطقه آشنا سازد.
در ادامهٔ بخش سخنرانیها، نمایندگان زنان کمونیست هند و رفیق دکتر سلما سعداوی، نمایندهٔ اتحادیهٔ زنان عراق برای حاضران صحبت کردند.
در پایان این بخش از سخنرانیها، و در دومین بخش برنامهٔ فرهنگی، رفیق جودیت کزورلا، عضو هیئت سیاسی و مسئول شعبهٔ فعالیتهای زنان حزب کمونیست بریتانیا، شعری زیبا از جولیا.د.برگاس، شاعر ترقیخواه پورتوریکویی، با عنوان “ما مشتهای گرهشده هستیم” را برای حاضران خواند. سپس رفیق لیز پین شعری از وارسان شایر، شاعر کنیایی، خواند که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. پدر و مادر خانم شایر سومالیایی بودند، اما خودش در کنیا به دنیا آمد و ۳۶ سال قبل به بریتانیا مهاجرت کرد. این شعر او، با عنوان “خانه”، دربارهٔ تجربیات تلخ زنان خانوادهاش در جریان پناهندگی بود. در آخرین بخش مراسم، پس از سخنرانیهای رفیق لورین داگلاس به نمایندگی از حزب کمونیست بریتانیا، رفیق ایولی نیکلائو به نماینگی از طرف حزب زحمتکشان مترقی قبرس (آکل)، و رفیق نوئلیا سانچز به نمایندگی از رفقای حزب کمونیست اسپانیا، همه در ارتباط با مبارزهٔ زنان برای مطالبات سیاسی، اجتماعی، و اقتصادی در کشورهای خودشان، سخنرانی کردند. بخش رسمی مراسم بزرگداشت روز جهانی زن در لندن، بریتانیا، پس از همخوانی سرود انترناسیونال با مشارکت همهٔ حاضران به آخر رسید. در ادامه، با غذاهای متنوع از شرکتکنندگان پذیرایی شد.
به نقل از «نامۀ مردم» شمارۀ ۱۲۵۶، ۳ فروردین ۱۴۰۵
