مبارزهٔ آموزگاران شاغل و بازنشسته برای زندگی انسانی و علیه سرکوب
به‌رغم سرکوب اعتراض‌های زحمتکشان توسط نیروهای امنیتی رژیم، حتا بعد از کشتار خونین دی‌ماه ۱۴۰۴، مبارزه آموزگاران شاغل و بازنشسته و کارمندان وزارت علوم ادامه دارد. به‌عنوان نمونه‌ای، ۸ تیرماه جمعی از کارمندان دانشگاه‌های سراسر کشور مقابل سازمان اداری و استخدامی کشور تجمع اعتراضی برگزار کردند. علاوه بر اعتراض به شرایط معیشتی خود، “تبدیلِ وضعیت کارمندان قراردادی به پیمانی، تبدیلِ وضعیت کارمندان واجد شرایط به هیئت علمی، امکان ادامه تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی، پیگیری شناسه برخی از اعضای قراردادی، تسهیلات و امکانات رفاهی همانند اعضای هیئت علمی، احتساب سوابق کار نیروهای شرکتی شاغل در دانشگاه‌ها، ساماندهی بیمه تکمیلی و پرداخت حداکثر سهم سازمان در مبداء وزارتخانه برای همه کارمندان دانشگاه‌ها و درنهایت فوقالعاده ویژه از جمله مطالبات اصلی این نیروها” بود. معترضان همچنین خواستار “اجرای کامل و جامع آیین‌نامه استخدامی مصوب کارمندان و برنامه‌ریزی جهت تدوین و اجرای یک آیین‌نامه واحد پرداخت حقوق و مزایا برای کارمندان و اعضای هیئت علمی و برقراری فوقالعاده ویژه قانون بودجه سال ۱۴۰۱ و پرداخت معوقات آن از مهرماه ۱۴۰۱ تا کنون” شدند.
در پی انتشار گفتگوی علاالدین ازوجی، مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری، ۱۶ خرداد، محمدرضا انتظاریان، نماینده بازنشستگان آموزش و پرورش در استان خراسان شمالی در نامه‌ای نوشت: “بازنشستگان حق دارند بدانند، حقوق آنان دقیقاً بر اساس چه فرمول و محاسباتی تعیین شده است؛ متناسب‌سازی حقوق‌ها بر چه مبنایی اجرا شده است؛ هر یک از افزایش‌ها چگونه محاسبه شده‌اند؛ و اجزای تشکیل‌دهنده احکام حقوقی آنان چیست؟” به‌رغم افزایش ۴ برابری پرداختی بازنشتگان کشوری بابت بیمه تکمیلی، از ۲۱۰ هزار تومان در سال گذشته به ۸۴۰ هزار تومان، انتظاریان، ۲۵ خرداد ، با تاکید بر اینکه “حدود ۲۷ هزار میلیارد تومان بدهی صندوق بازنشستگی کشوری به کلیه شرکت‌های بیمه تکمیلی تسویه نشده است” گفت: “بسیاری از موارد و ردیف‌های درمانی ما در خدمات بیمه تکمیلی سال‌های قبل فاقد سقف بود که امروز پس از انتشار دیرهنگام مفاد قرارداد بیمه تکمیلی، مشخص شده که سقف پایینی برای آن درنظر گرفته شده است. بسیاری از تعهدات دارویی باوجود افزایش حق بیمه پرداختی برای بیمه تکمیلی، کماکان پوشش داده نمی‌شود. اکنون سه ماه است که مراکز درمانی طرف قرارداد، به‌صورت یک طرفه قرارداد خود را با شرکت بیمه تکمیلی دی لغو کرده‌اند. برخی دیگر خدمات خود را با چراغ خاموش قطع کرده‌اند. در مقابل صندوق بازنشستگی کشوری نیز هیچ تعهدی بر گردن نمی‌گیرد.” در کارزاری، هفتم تیرماه، بازنشستگان فرهنگی ایران با اشاره به مشکلات معیشتی معلمان عنوان کردند: “بسیاری از همکاران در چهار ماه تعطیلات تابستانی – که باید صرف مطالعه، آموزش مداوم و به‌روزرسانی دانش حرفه‌ای شود – ناچار به مشاغل سخت مانند کارگری و بنایی می‌شوند… این وضعیت نه‌تنها شأن و منزلت معلمی را خدشه‌دار می‌کند، بلکه کیفیت نظام تعلیم و تربیت کشور را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. معلم شایسته است به‌جای جستجوی کار دوم، زمان خود را صرف تقویت دانش و مهارت‌های تربیتی نماید تا بتواند نسلی توانمند و متعهد تربیت کند.” فردای آن روز بعد از دهه‌ها غارت صندوق‌های بازنشستگی زحمتکشان توسط کارگزارن رژیم، ۸ تیرماه، دیوان محاسبات کشور در گزارشی در مورد صندوق بازنشستگی کشوری اعلام کرد: “بررسی‌ها نشان می‌دهد اجرا نشدن تعهدات قراردادی، اخذ نشدن تضامین لازم، ضعف در پیگیری‌های حقوقی و کاستی در صیانت از منافع شرکت‌ها، در مواردی منجر به تحمیل زیان‌های قابل توجه ریالی و ارزی شده است.”
بیانیه‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از موج تازه‌ای از احکام قضایی، بازداشت‌ها و پرونده‌سازی علیه معلمان و فعالان صنفی فرهنگیان در چند استان کشور حکایت دارند. در گزارشی، دهم تیرماه، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران نوشت: “در روزهای اخیر، دست‌کم چند معلم شاغل و بازنشسته در ایلام، خراسان رضوی، فارس، خوزستان، خراسان شمالی و زندان کرج با حبس، احضار، ممنوعیت خروج، قطع حقوق، پرونده‌سازی اداری و محدودیت‌های زندان روبه‌رو شده‌اند.” در پایان گزارش این شورا اعلام کرد: “پیگیری مطالبات معلمان، دفاع از آموزش عمومی، معیشت فرهنگیان، و حقوق شهروندی، جرم نیست و برخوردهای قضایی و امنیتی نمی‌تواند صدای مطالبه‌گری معلمان را خاموش کند.” با اعلام همبستگی و حمایت از مبارزهٔ آموزگارانِ شاغل و بازنشسته، می‌توان رژیم فاسد ولایی را مجبور به اجرای قوانین خود کرد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۱۲، ۲۲ تیر ۱۴۰۵
