تخریبِ صنایع راهبردیِ فولاد ایران توسط امپریالیسم آمریکا و تأثیرِ آن بر معیشت و آیندهٔ کارگران
در جریان تجاوز نظامی آمریکا و اسراییل به ایران کارخانههای “فولاد مبارکه” اصفهان، “فولاد خوزستان” در اهواز، و مجموعهٔ صنعتی “فولاد سفید دشت” در بروجن در استان چهارمحال و بختیاری بهصورتی گسترده بمباران و موشک باران شدند. در طی این تجاوز جنایتکارانه امپریالیسم آمریکا و رژیم صهیونیست اسراییل صدمههایی گسترده به این واحدهای تولیدی راهبردی وارد شدند. حجم تولیدهای این سه کارخانه فولاد، به ترتیب ۱۰٫۲ ، ۵، و ۰٫۸ میلیون تن در سال است که درمجموع برابر با ۵۰ درصد ۳۲ میلیون تن در سال تولید فولاد کل کشور در سال ۱۴۰۴ است. بعد از بمبارانها در فروردین ماه سال جاری، بین ۷۰ درصد تا تمام ظرفیت تولید این واحدهای تولیدی متوقف شد. در فولاد مبارکه پس از ۴۵ روز کوره ذوب شماره ۸ مبارکه۱ با فعالیت فداکارانه و بیوقفه و کار هماهنگ و تیمی کارگران و دیگر پرسنل فولاد مبارکه در کمتر از نیمی از زمان برنامهریزی شده راهاندازی شد. در کارخانه فولاد خوزستان در اهواز تمامی واحد های تولید و کورههای فولاد سازی این مجتمع صنعتی آسیب دیدهاند، و برآورد شده است که بازسازی آنها بین ۶ ماه تا یک سال طول خواهد کشید. شرکت فولاد سفید دشت بروجن۲ پس از بازسازی، با تلاش شبانهروزی کارکنان و کارگران در تیرماه سال جاری با موفقیت به مدار تولید برگشته است. خسارتهای وارده به صنایع فولاد کشور افزون بر توقف چرخهٔ تولید صنعتی کشور، شرایط معیشت کارگران و زحمتکشان شاغل در این واحدهای تولیدی را بهشدت تخریب کرده است و بهصورت غیرمستقیم پیامد آن افزایش بیکاری و فقر برای میلیونها نفر از کارگران و زحمتکشان بوده است. در فولاد مبارکه تا پیش از تجاوز جنایتکارانه آمریکا و اسراییل در حدود ۳۰ هزار نفر شاغل بودند. از این تعداد در حدود ۱۸ هزار نفر کارگر پیمانی و مابقی شاغلان رسمی هستند. نیروی کار در فولاد خوزستان بین ۵ تا ۶ هزار نفر کارگر رسمی و در حدود ۱۲ هزار نفر کارگر پیمانی است. در شرکت فولاد سفید دشت بیش از ۷۰۰ نفر نیروی انسانی بهصورت مستقیم و پیمانکاری مشغول به کار هستند.
شرایط بحرانی ناشی از تجاوز نظامی امپریالیسم آمریکا و تأثیر آن بر زندگی و کار شاغلان در صنایع فولاد، ژرفش و گستردهتر شدن دشواریهای معیشت زحمتکشان در این بخش از صنایع راهبردی را به دنبال داشته است. شرکتهای پیمانکاری دلال نیروی کار از مدتها پیش عامل تبعیض و استثمار کارکنان شرکتهای فولاد بودند. در رویارویی با عواقب سیاستهای نولیبرالی دولت جمهوری اسلامی در صنایع فولاد از جمله نامتناسب بودن دستمزدها با هزینه سبد معیشت، نبودِ امنیت شغلی، تعویق در پرداخت حق بیمه و دستمزدها، و نبود امکانات درمانی و حق تشکلیابی مستقل، کارگران و دیگر زحمتکشان شاغل در صنایع فولاد در طول سالهای اخیر مبارزات صنفی و سیاسی خود برای این خواستها را پیگیرانه ادامه دادهاند. در روزهای اخیر نیز جمعی از کارگران گروه ملی فولاد اهواز که در مالکیت بانک ملی ایران است، در مقابل ساختمان استانداری خوزستان در اهواز تجمع کردند تا نسبت به وضعیت شغلی و معیشتی خود اعتراض کنند. این کارگران که پیش از تجاوز نظامی جنایتکارانه امپریالیسم آمریکا و رژیم صهیونیستی اسراییل در خردادماه سال گذشته پس از اعتراضات و دریافت وعدههای بازگشت به کار بار دیگر مشغول به کار شده بودند، بدون اینکه حتی حقوق این دوران از اشتغال خود را دریافت کنند، بر خلاف موازین قانون نیمبند جمهوری اسلامی، دوباره از کار اخراج شدند. کارگران گروه ملی فولاد اهواز خواستار رسیدگی فوری به وضعیت شغلی و پرداخت مطالبات معوقه خود هستند.
هدف از جنایت های جنگی تخریب زیرساختهای غیرنظامی در صنایع راهبردی فولاد، توقف تولید در زنجیره های صنعتی وابسته به فولاد در کشور ما است. از این راه امپریالیسم آمریکا خواهان ایجاد اختلال فراگیر در فعالیت های صنعتی ایران و درنتیجه بیکار شدن هزاران نفر از زحمتکشان است. پس از بمباران و موشک باران صنایع کشور، آمار بیکاری کشور در اثر تجاوز نظامی در۶ ماه گذشته درمجموع بین دو تا سه میلیون نفر برآورد شده است. خسارتهای سنگین به صنایع مادر بهویژه صنعت فولاد کشور گویای سایه سنگین جنگ بر زندگی و امنیت شغلی طبقه کارگر ایران است. در چنین شرایطی ادامه اجرای جراحی اقتصادی و برنامههایی مانند آزادسازی مزد و اصلاح قانون کار نیمبند کنونی بهچه معناست و منافع کدام طبقه و لایههای اجتماعی را تامین میکند؟!
——————————-
۱. کوره های مجتمع فولاد مبارکه کوره های ذوب فولاد از نوع کوره های قوس الکتریکی هستند، که آهن اسفنجی و آهن قراضه را ذوب کرده و به فولاد مذاب تبدیل می کنند..
۲. شرکت فولاد سفید دشت تولید کننده آهن اسفنجی برای فولاد مبارکه و تختال (اسلب) است، که در صنایع نورد، خودرو سازی و لوازم خانگی کاربرد دارد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۱۳، ۱۹ مرداد ۱۴۰۵