خواست‌های کارگران صنایع نفت، گاز، و پتروشیمی باید برآورده شوند!
موفقیت مبارزات صنفی و سیاسیِ کارگران در گروِ اتحاد و همبستگی آنان است!
کارگران “ارکان ثالث” منطقه‌های نفت‌خیز جنوب در اثر حذف هزینه ایاب و ذهاب و همچنین پرداخت مابه‌‌التفاوت افزایش بن کارت (بک پی) و کسر حق بیمه کارگر و مالیات بر درآمد، در مجموع با وجود افزایش بن کارت، در مرداد ماه دستمزد نقدی‌ای کم‌تر دریافت کردند. تفاوت درآمد و مزایای کارگران ارکان ثالث گذشته از این کاهش اخیر در مقایسه با کارگران قرارداد رسمی ناشی از شرایط استخدامی ضدکارگری و دستمزدهای کم‌تر کارگران ارکان ثالث منطقه‌های نفت‌خیز است. برای رفع تبعیض بین نیروهای “پیمانی” و کارکنان “قرارداد رسمی” حذف پیمانکارهای دلال نیروی کار در صدر مطالبه های کارگران ارکان ثالث صنایع نفت جنوب قرار دارد. به دنبال آن دیگر خواسته‌های کارکنان عبارتند از رفع تفاوت‌ها در پرداخت دستمزدها و مزایا، اجرای صحیح طرح طبقه بندی مشاغل و اجرای کامل طرح ساماندهی کارکنان دولت. باید پرسید چگونه می‌شود کارکنان ارکان ثالث صنعت نفت با وجود این‌همه تلاش در شرایط بحرانی تجاوز نظامی از حداقل مزایای رفاهی، پاداش‌‌ها و امکانات کارکنان قرارداد رسمی برخوردار نباشند؟
در روز دوم شهریور ماه کارکنان عملیاتی صنایع نفت و گاز در عسلویه، کنگان و سکوهای میدان گازی و لایه نفتی پارس جنوبی برای خواسته‌های صنفی خود، دست به تجمع و اعتراض زدند. از جمله خواسته‌های دستمزدی و شرایط اشتغال این نیروهای فنی- تخصصی که مستقیماً در خطوط تولید، پالایشگاه‌های گاز و مجتمع های گاز و پتروشیمی‌ها کار می کنند، بهبود شرایط معیشتی، اصلاح طرح طبقه بندی مشاغل و از میان بردن تبعیض میان نیروهای رسمی و پیمانی را می توان نام برد. کارگران عملیاتی همچنین خواهان رفع محدودیت‌‌های دستمزدی و دریافت مزایای بدی آب و هوا با توجه به شرایط سخت کاری در گرمای بالای ۵۰ درجه مناطق استخراج گاز و نفت خیز جنوب هستند.
این خواسته‌ها در اثر سیاست‌های تعدیل ساختاری به خصوص مقررات زدایی از شرایط اشتغال و اصلاح قانون کار نیم بند جمهوری اسلامی به منظور محدود کردن حقوق و مزایای کارگران، سال‌ها است که مطرح است. از طرفی دیگر مسئولان صنایع نفت، گاز و پتروشیمی با توسل به تبعیض آشکار بین کارگران رسمی و قراردادی و یا بین کارگران بومی و غیربومی مانع همبستگی و اتحاد آنان برای دستیابی به خواسته‌های مشترک‌شان می‌شوند. در این مورد افزون بر کارگران عملیاتی نفت و گاز می‌توان به اخراج ۲۰۰ نفر از کارکنان شرکت پتروشیمی پتروناد در بندر ماهشهر در اردیبهشت ماه سال جاری اشاره کرد. این نیروهای بیکارشدهٔ معترض ضمن مطالبه بازگشت به کار از تبعیض بین کارگران بومی و غیربومی شکایت کرده‌اند.
قدرت و توان کارگران صنایع راهبردی نفت، گاز و پتروشیمی نه فقط در این موارد، بلکه در تمام عرصه‌های فعالیت صنفی و سیاسی، در همبستگی و مبارزه متحد آنان برای خواسته‌های مشترک‌شان متبلور می‌شود. در مقابل مسئولان رژیم ولی‌فقیه و کارفرماها که از قدرت بالقوهٔ طبقه کارگر در صنایع راهبردی نفت و گاز هراس دارند تلاش می‌کنند با ایجاد نفاق و دودستگی جنبش کارگری در صنایع راهبردی نفت، گاز و پتروشیمی را تضعیف کنند.
موفقیت کارگران صنایع راهبردی نفت، گاز و پتروشیمی در دستیابی به خواسته‌های صنفی خود، با به کارگیری تمام امکانات موجود، اتحادِ عملِ کامل همراه با استقلالِ عملِ طبقاتی و پیوند دادن جنبش مستقل خود برای مطالبات صنفی با مبارزه ضداستبدادی و علیه نیروهای ارتجاعی امپریالیسم متجاوز به میهن ما به‌دست خواهد آمد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۱۴، ۱۶ شهریور ۱۴۰۵
