مبارزهٔ پرستاران و کارکنان نظام سلامت برای دریافت دستمزدی انسانی و تضمین امنیت شغلی
پرستاران کشورمان سال‌هاست نسبت به دستمزدهای پایین، اضافه‌کار اجباری، کمبود نیرو، تبعیض، تأخیر متداول در پرداخت مطالبات و اجرا نشدن قوانین حمایتی اعتراض می‌کنند. مشکل اصلی ساختار فاسد نظام سلامت و نحوه توزیع منابع و هدایت منابع به سمت گروهی خاص است. کارکنان شرکتی دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، سوم شهریورماه به تاخیر متداول در پرداخت حقوق و مزایای مزدی خود اعتراض کردند. یکی از این نیروها به‌نیابت از ۷۴۰ نفر نیروهای شرکتی از وزیر بهداشت درخواست کرد به مسئله تبعیض و تاخیر در پرداخت مطالبات مزدی این کارکنان رسیدگی کند. با احتساب نیروهای شرکتی شهرستان‌های چابهار، سرباز، و نیکشهر، تعداد نیروهای شرکتی در مجموع به حدود یک‌هزار و ۴۰۰ نفر می‌رسد. جمعی از پرستاران نیشابور، ۳۱ مردادماه از دومین بار برگزاری تجمع اعتراضی در چند روز خبر دادند. پرستاران نیشابور به اضافه‌کار اجباری، و پرداخت تعرفه‌ها و کارانه‌های ناچیز با تاخیر بسیار اعتراض می‌کردند. بار دیگر در ۲۱ مردادماه پرستاران نیشابور از تجمع‌های اعتراضی خود نسبت به پرداخت نشدن معوقات و کارانه، کمبود تجهیزات و پرسنل، اضافه کار اجباری و تبعیض در پرداختی‌ها در مقابل بیمارستان حکیم نیشابور خبر دادند. جمعی از کارکنان شرکتی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ۲۷ مردادماه نسبت به تاخیر متداول در پرداخت حق ماموریت، حق مسکن و مشکلات مالی و معیشتی کارکنان شرکتی اعتراض کردند.
مبارزه زحمتکشان برای دستیابی به دستمزد و حقوق حرفه‌ای خود علیه کارگزاران رژیم فاسد ولایی، مبارزه‌ای روزانه است. با اعلام اینکه در روزهای گذشته تجمع اعتراضی ترتیب دادیم تا صدای خود را به گوش مسئولان برسانیم، ۹ شهریورماه کارکنان نظام بهداشت و سلامت همدان خواسته‌های مشخص خود را “رفع تبعیض در زمینه دورکاری روزهای پنج‌شنبه، پرداخت مطالبات مزدی معوق و همچنین پرداخت فوق‌العاده خاص، کارانه، حق لباس و هزینه ایاب‌وذهاب” اعلام کردند. هفتم شهریورماه، در بیانیه‌ای کارکنان جامعه بهداشت حرفه‌ای به تضعیف سنجه‌های بهداشت حرفه‌ای در پیش‌نویس نسل هفتم اعتباربخشی بیمارستان‌ها اعتراض کردند. این کارکنان در بخشی از بیانیه نوشتند، “سنجه‌های بهداشت حرفه‌ای به‌طور نگران‌کننده‌ای خلاصه و بخش‌هایی از الزامات و حیطه‌های تخصصی این حوزه حذف، کم‌رنگ یا به سنجه‌های سایر حوزه‌ها منتقل شده است؛ در حالی‌که شناسایی، ارزیابی و کنترل عوامل زیان‌آور و مخاطرات شغلی، یک فرآیند تخصصی و نیازمند صلاحیت حرفه‌ای در حوزه بهداشت حرفه‌ای است.” در پایان بیانیه این کارکنان نوشتند: “سلامت کارکنان، بخشی از کیفیت خدمات درمانی است؛ نه موضوعی قابل حذف، ادغام یا تقلیل.” به‌رغم سرکوب و کشتن هزاران نفر از زحمتکشان معترض کشورمان توسط نیروهای امنیتی رژیم ولایت فقیه در دی‌ماه ۱۴۰۴، مبارزه پرستاران و کارکنان نظام سلامت برای دستیابی به آزادی و دستمزد و حقوق انسانی خود ادامه دارد.
به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۱۴، ۱۶ شهریور ۱۴۰۵
