اعلامیهٔ حزب تودهٔ ایران به‌مناسبت چهارمین سالگرد خیزشِ «زن، زندگی، آزادی»: مبارزه برای آزادی، عدالت اجتماعی، و رهایی زنان از زنجیرهای استبداد قرون‌وسطایی، برای برقراریِ صلح و حفظ حاکمیتِ ملی در مقابل تجاوزِ خارجی همچنان ادامه دارد!
هم‌میهنان گرامی!
۲۵ شهریورماه ۱۴۰۵ با چهارمین سالگرد خیزشِ مردمیِ “زن، زندگی، آزادی” مصادف است. چهار سال پیش، قتل “مهسا امینی” به‌دست مزدوران “گشت ارشاد” حکومت جمهوری اسلامی و فشارهای وارد شده از سوی دستگاه‌های امنیتی و سران رژیم به‌منظور پنهان نگه داشتن این جنایت هولناک اعتراض‌های گستردهٔ خیابانی در سراسر ایران با پیشتازیِ زنان دلیر و جوانان کشور را زمینه‌ساز شد. اگر چه رژیم سرکوبگر و ضدمردمی ولایت فقیه با استفاده از کشتارِ مردم معترض در خیابان‌ها، دستگیریِ هزاران زن و جوان آزادی‌خواه، شکنجه‌های وحشیانه، و صدور حکم‌های اعدام، توانست شعله‌های آتش خیزشِ “زن، زندگی، آزادی” را تا حدی فرونشاند، ولی برخلاف تصور سران رژیم روندِ جنبشِ اعتراضی مردم نه تنها اساساً متوقف نشد، بلکه عمق بیشتری یافت. در دیماه ۱۴۰۴ خیزشِ بزرگ مردمی‌ای در سراسر ایران را شاهد بودیم که بنابر گزارش “هیئت حقیقت‌یاب” سازمان ملل متحد، رژیم ولایت فقیه برای کنترل این خیزش اعتراضی به ارتکاب “جنایت علیه بشریت” دست زده است. در این گزارش از جمله می‌خوانیم: “دلایل معقولی وجود دارد که نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی در جریان برخورد با معترضان، حمله‌ای گسترده و سازمان‌یافته علیه غیرنظامیان انجام داده‌اند که قتل‌های غیرقانونی، شکنجه، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی اجباری، و محدودیت‌های شدید آزادی بیان را شامل می‌شود و برخی از این اقدام‌ها در حد جنایت علیه بشریت بوده است.”
در روند خیزشِ “زن، زندگی، آزادی” و همچنین اعتراض‌های مردمیِ دیماه ۱۴۰۴ نیروهای مزدور امپریالیسم آمریکا و رژیم جنایتکار اسرائیل خصوصاً سلطنت‌طلبان و رسانه‌های امپریالیستی مانند برنامه‌های فارسی “بی‌بی‌سی”، “صدای آمریکا”، “رادیو اسرائیل”، “ایران‌انترنشنال”، و هزاران کانال ایجاد شده در “شبکه‌های اجتماعی” توسط “موساد” و “سیا” با تبلیغات گسترده و دروغ‌پردازی‌های‌شان تلاش کردند تا بازگشت سلطنت پهلوی مزدور به ایران را به‌منزلهٔ جایگزین جدی حکومت جمهوری اسلامی به مردم ایران تحمیل کنند و در‌عین‌حال فرصتی مناسب برای رژیم ولایت فقیه و هوادارانش فراهم آورند تا جنبشی که از درون اعتراض‌های گستردهٔ میهن ما شکل گرفته است وابسته نشان دهند و اعتراض‌های مردمِ جان‌به‌لب رسیده را “توطئهٔ خارجی” بنامند.
هم‌میهنان گرامی!
امسال چهارمین سالگرد خیزشِ “زن، زندگی، آزادی” در حالی فرا می‌رسد که میهن ما با اوضاع‌واحوال بسیار دشوار اقتصادی و ادامهٔ خطرِ جنگ و تجاوزِ خارجی روبه‌رو است. دویست روز پس از تجاوز جنایتکارانهٔ امپریالیسم آمریکا و رژیم صهیونیستی، نتانیاهو، به ایران و کشتار هزاران تن از هم‌میهنان‌مان و وارد کردن خسارت‌های اقتصادی صدها میلیارد دلاری، ده‌ها میلیون ایرانی همچنان با وضعیت بسیار دشوار اقتصادی برای تأمین حداقل‌های زندگی‌شان دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند و رژیم نیز با اِعمالِ سیاست‌های سرکوبگرانه و از جمله اعدام‌های گسترده جوانان معترض، جوانانی که در دیماه ۱۴۰۴ در مقابل ماشین سرکوب رژیم با شجاعت مقاومت کردند، سعی‌اش در این است که با بهره‌گیری از احساسات میهن‌دوستانهٔ مردم و مقاومت‌شان در برابر تجاوز خارجی موقعیت خودش را تثبیت کند. مبارزه با “کاسبان جنگ و تحریم” و نیروهایی که در درون حاکمیت ادامه رژیم ولایت فقیه را با ادامهٔ وضعیت “نه جنگ، نه صلح” ممکن می‌دانند، مبارزه با موج سرکوب و اعدام‌های دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، تلاش در راه سازمان‌دهی اعتراض‌های گستردهٔ مردمی برای وادار کردن رژیم به عقب‌نشینی و تن دادن به خواست‌های مردمی که از آن جمله‌اند دست یافتن به صلحی شرافتمندانه و پایدار، وظیفه‌‌هایی تأخیر ناپذیرند.
خیزش “زن، زندگی، آزادی” یکی از گسترده ترین و تاثیرگذارترین جنبش های اجتماعی سال‌های اخیر در ایران بود که نقش محوری و پیشگامانه زنان را به نمایش گذاشت و بازتابی گسترده در ایران و سراسر جهان یافت. این جنبش با محوریت مطالبات زنان شکل گرفت، اما به سرعت به حرکتی فراگیر برای آزادی، برابری، کرامت انسانی و حقوق بنیادین تبدیل شد و نشان داد که خواست ازادی و برابری به یکی از مطالبات مهم بخش های گسترده ای از جامعه ایران تبدیل شده است.
نکتهٔ مهم دیگر دربارهٔ اهمیت خیزشِ مردمیِ “زن، زندگی، آزادی” در تاریخ مبارزات مردم میهن‌مان علیه حکومت استبدادی حاکم که باید به آن توجه کرد این است که به‌رغم سرکوب‌های خونین این خیزش، زنان دلاور ایران توانستند رژیم را در زمینه اِعمالِ حجاب اجباری به عقب برانند، امری که نیروهایی افراطی پس از تجاوز امپریالیسم آمریکا با اعزام گروه‌های سرکوبِ بی‌حجاب‌ها درصدد بازپس‌گرفتن این دستاورد هستند. اهمیت خیزش مردمی “زن، زندگی، آزادی” فقط به مبارزهٔ زنان برای داشتن حق پوشش اختیاری محدود نمی‌شود بلکه این خیزش با شکستن “تابو”های حاکمیت‌ساخته در بسیاری از عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی سَبکِ و شیوه‌ای متفاوت از کلیشه‌های رژیم را با تلاش پیگیر و مقاومت مدنی روزمرهٔ زنان و مردان میهن ما توانست در جامعه عادی سازی کند. این خیزش مردمی به ویژه برای نسل جوان حق داشتن سبک و شیوهٔ زندگی‌ای متفاوت با سبک و شیوهٔ رژیم را در جامعه عادی سازی کند و گسترش دهد.
حزب تودهٔ ایران در سالگرد خیزش مردمی “زن، زندگی، آزادی”، خاطرۀ صدها مبارز جان‌باخته را که به‌دست مزدوران رژیم کشته شدند گرامی می‌دارد، به هزاران زندانی سیاسی-عقیدتی، خصوصاً زنان زندانی سیاسی که همچنان در دخمه‌های حکومت در معرض آزار و شکنجه “سربازان گمنام امام زمان” هستند درود می‌فرستد. مبارزه برای آزادی، عدالت اجتماعی، و رهایی زنان از یوغ استبداد قرون‌وسطایی برای برقراری صلح و حفظِ حاکمیت ملی در مقابل تجاوز خارجی همچنان ادامه دارد!
حزب تودهٔ ایران
۲۷ شهریورماه ۱۴۰۵
