مقاومت در برابر جنونِ سرمایهداری
پس از کارزار اعتراضی گسترده سیهزار کارگر کارخانههای گوناگون متعلق به “مرسدس بنز” آلمان با مطالبات تامین امنیت شغلی، پرداختهای ویژه، و مخالفت با افزایش ساعت کار، هزاران کارگر در شهر “اشتوتگارد” آلمان علیه نابودی دستاوردهای اجتماعی و کاهش بودجه شهرداری اقدام به کارزار اعتراضی کردند.
در شهر اشتوتگارد در تظاهراتی با شعار “به جای کاهش خدمات اجتماعی، از ثروتمندان مالیات بگیرید” که توسط کمیته ای با نام: “شهرداریها به آخر خط رسیده اند” سازماندهی شده بود حدود سه هزار نفر معترض شرکت کردند. آنان با در دست داشتن شعارهایی مانند: “بدون اعتصاب هیچ چیز تغییر نخواهد کرد”، “برای ساخت تجهیزات نظامی آماده هستید ولی برای سامانه آموزش کاری نمیکنید”، “سودورزی مانعِ ارائهٔ خدمات مراقبتی و اجتماعی مناسب است”، و “اعتصاب در بیمارستان، اعتصاب در کارخانه! این است پاسخ ما به سیاستهای شما” از وسط مرکز شهر راهپیمایی کردند. کمیتهٔ “شهرداریها به آخر خط رسیدهاند” از طرف شاخههای “اتحادیه کارگران آلمان” (د.گ.ب)، “اتحادیه کارگران بخشهای خدماتی” (وردی)، “اتحادیه کارگران صنایع فولاد” (ای. گ. متال)، “اتحادیه کارگران کارخانه های تولید مواد غذایی” (ان. ان. گ)، “حزب کمونیست آلمان” (د.ک. پ)، و دیگر تشکلهای سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی شهر اشتوتگارد حمایت و پشتیبانی شد. “جنبش صلح” هم با همراهی گروهی در این کارزار شرکت کرد.
سخنرانان از نهادهای اجتماعی و فرهنگی شهر اشتوتگارد فهرستی از پیامدهای فاجعهبار کاهش هزینههای خدمات اجتماعی بر زندگی کارگران، بیماران، و خریداران ارائه دادند. اعتصاب کنندگان بخش “خرده فروشی” که در تظاهرات شرکت کرده بودند از روند مذاکرات دسته جمعی بر سر دستمزدها خبر دادند. خواست آنان افزایش دستمزد بیشتر است تا بتوانند با کارشان زندگی کنند. آنان همچنین تقویت شهرداریهای محلی را خواستار هستند. آنان به عنوان یک شهروند به مراکز مهد کودک و خدمات مراقبتیای با کیفیت متکی هستند. کارگران بخش “خرده فروشی” با این جمله که “ما وقتی با هم هستم، قوی هستیم” بر ضرورتِ مبارزهٔ مشترک تأکید کردند.
خانم “مایکه شولن برگر”، مسئول “اتحادیه کارگران بخشهای خدماتی” (وردی) در استان “بادن وورتمبرگ” آشکارا گفت: “هر کس بگوید که ما دیگر نمیتوانیم از عهدهٔ هزینههای سرسامآور دولت رفاه برآییم، دروغ میگوید.” میزانِ هزینهها بهصورت ثابت در محدودهٔ یکسوم تولید اجتماعی قرار گرفته است. آنچه در حقیقت در وضعیت انفجار است، افزایش هزینهٔ ساخت تجهیزات نظامی است. بودجهٔ نظامی از پنجاه (۵۰) میلیارد یورو در چهار سال پیش به رقمی بیش از صدوهشتاد (۱۸۰) میلیارد یورو تا سال ۲۰۳۰ / ۱۴۰۹ خورشیدی خواهد رسید. مشکل کسری بودجه آلمان فدرال از همین جا ناشی میشود. از هر سه یورو یک یورو برای ساختِ تانک و پهباد هزینه میشود. …
اعتراضات تا کنون به موفقیتهای اندک و اولیه خود دست یافته است. طرحِ “تابلو اشتوتگارت”، تابلویی نورانی با نوشته “اشتوتگارد” که قرار بود هزینهای نزدیک به نیم میلیون یورو داشته باشد، کنار گذاشته شد. این پول قرار است صرف حفظ و نگهداری چهار استخر روبازی شود که بهدلیل کاهش بودجه در معرض تعطیلی قرار گرفته بودند.
[ترجمهای فشرده از نشریهٔ “عصر ما “، روزنامهٔ “حزب کمونیست آلمان”، ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵. نویسندهٔ مقاله: “کریستا هورانی”].به نقل از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم» شمارۀ ۱۱۳، ۱۹ مرداد ۱۴۰۵